มาใกล้ครูอ้อยมากนักนะ ครูอ้อยจะสอนไปหมดทุกเรื่อง ถ้ามาอยู่ใกล้ต้องไม่รำคาญนะ
เก็บตกมาจากงานกีฬาสีที่โรงเรียนอีกแล้ว
ครูอ้อยมีโอกาสได้มอบเหรียญรางวัลให้นักเรียนชั้นอนุบาล ครูอ้อยบอกให้นักเรียนไหว้ครูอ้อย แล้วก้มคอลงรับเหรียญ แล้วยื่นมือขวามาจับมือครูอ้อยแสดงความยินดีด้วยทุกคน
ครูอ้อยทำ ทำไมแบบนี้
ก็ครูอ้อยเป็นครูน่ะสิ.....สอนไปหมดทุกเรื่อง....แน่นอน
แล้วถ้าครูอ้อยไม่สอนตอนนี้ แล้วจะไปสอนตอนไหน สอนตอนนี้น่ะสิ ตามสภาพจริงเลย มีบรรยากาศ มีเสียงปรบมือเร้าใจ มีความรู้สึกที่ดี ที่ครั้งหนึ่งพวกเธอเคยประสบพบมา
นักเรียนบางคนตื่นเต้นมาก ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะขึ้นยืนบนสแตนที่ 1 ได้อย่างไร
บางคนรับเหรียญแล้ว ก็ไม่รู้ว่าจะลงได้อย่างไรก็มี
เพราะพวกเธอเป็นนักเรียนชั้นอนุบาล ครูอ้อยจึงเห็นช่องทางที่จะสอนนักเรียนพอดี
บางคนก็จะรู้ว่าเมื่อจับมือแล้ว ต้องสั่นมือเล็กน้อยด้วย...น่ารักมาก
ซึ่งการแสดงออกนี้ ขึ้นอยู่กับประสบการณ์การพบเห็นของพวกเธอ
สิ่งใหม่ที่เราชาวครูเพิ่มเติมให้พวกเธอ เป็นเรื่องที่สมควรทำอย่างยิ่ง
อย่างน้อยเมื่อกลับไปบ้าน พวกเธอก็จะเล่าให้พ่อแม่ฟังว่า หนูได้เหรียญและจับมือครูอ้อย...ด้วยค่ะ
ขอจับมือครูอ้อยด้วยคน
(แสดงว่าหนูเป็นที่ 1) อิอิ
เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กนะคะ หนูเห็นน้องๆ ลูกๆ หลาน สมัยนี้แล้วกลุ้มใจ มารยาทดีๆ ง่ายๆ เด็กๆ ยังไม่รู้จักเลยค่ะ ก็ไม่ได้โทษใครหรอกค่ะ มองจากตัวเองก่อน หนูเองก็ไม่เคยสอนน้อง สอนหลานหรอกค่ะ เพราะคิดว่าเรื่องง่ายๆ แค่การไหว้ก่อนรับของจากผู้ใหญ่ ใครๆก็รู้ ตอนเราเป็นเด็กไม่เห็นต้องมีใครบอก เห็นผู้ใหญ่ทำยังไงก็ดูไว้ทำตาม คือคิดอยู่แค่นี้ โทษตัวเองเหมือนกันค่ะ ที่ไม่สอนเด็กๆ กลัวว่าเค้าโตขึ้นแล้วมันจะสอนยาก คงต้องเริ่มสอนเด็กๆบ้างแล้วล่ะคะครูอ้อยว่ามั๊ยคะ
สวัสดีค่ะน้องอึ่งอ๊อบ
มองดูสิ พวกเธอมีความสุขมากแค่ไหน
สวัสดีค่ะคุณ Som_O WAY
สวัสดีค่ะน้องอ๊อบ
คิดถึงจัง...กำลังสนุกสนานมากๆ
แล้ว..เมื่อไรจะได้พบกันอีกคะ
อาชีพครูเป็นอาชีพที่ต้องทุ่มเทครับ...
ผมว่าครูเกือบทุกคน มีวิญญาณความเป็นครู อาจจะเรียกว่าอยู่ในสายเลือดก็ได้ครับ...
ขอบคุณค่ะ คุณ Mr.Direct
ความทุ่มเท มีมากายหลายด้าน เพื่อให้ได้ความรู้และนำมาขยายผลค่ะ
ตัวเราเองจะเข้าใจตัวเรา มากกว่าผู้อื่นนะคะ จึงจะเป็นครูด้วยวิญญาณค่ะ
บางครั้งไปอยู่ที่อื่น พยายามไม่แสดงการกระทำอะไรที่เป็นครูเช่นพูดว่า….ใช่ไหมล่ะ ฟังก่อนสิ