จากงานกีฬาสี เป็นภาพที่ครูอ้อยเก็บมาเป็นข่าวตกสะเก็ด
ต้นไม้ตอนมันยังเล็ก เช่น กระบองเพ็ชร ยอดออกใหม่ แตกหน่อออกมาเขียว หนามก็ไม่แหลม ดูแล้วน่ารัก อยากเอามาวางไว้ใกล้ๆ เพราะความน่ารัก
หมา..มันออกลูกใหม่ๆ ใครๆก็ไปยืนดู มันน่ารัก เดินอุ้ยอ้าย เสียงร้องอิ้ดๆ น่ารัก อยากอุ้มมันจริงๆ
ผีเสื้อ หนอน แมงง่องแง่ง หรือลูกน้ำ ตอนมันเล็กๆมันดูน่ารัก
เคยสังเกตไหมล่ะ
|
มองดูเด็กๆ ที่อยู่ในภาพนี้ ยังเล็ก อยู่ ชั้นอนุบาลกำลังเล็ก น่ารัก จะยิ้มเห็นฟันหรือไม่ พวกเธอก็น่ารัก ดวงตาใสแป๋ว.......
ลูกใครหลานใคร ก็รัก เฝ้าทะนุถนอมกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงกันมาด้วยความรักและความห่วงใย
พอเติบโตขึ้นมา...ทำไมไม่น่ารักแบบตอนเล็กๆ
เจ้าตระบองเพ็ชร หรือ กระบองเพ็ชรก็ได้....ตอนมันโตขึ้นมา หนามก็แหลมคม บาดนิ้วมือเอาได้ถ้าใครเข้าไปใกล้
เจ้าหมาก็เป็นหมาใหญ่สกปรกเลอะเทอะ ไม่น่าเข้าใกล้ด้วยมันอาบน้ำไม่เป็น
ผีเสื้อ หนอน ลูกน้ำ ก็กลายเป็นผีเสื้อแก่น่าเกลียด หนอนใหญ่น่าชัง ลูกน้ำกลายเป็นยุงที่มีพิษ
..................................................
ลูกหลาน...เติบโตขึ้นมา ไม่ได้น่ารักเหมือนเมื่อตอนยังเด็ก ทั้งที่ก็เป็นคนเก่า
ไม่ใช่พวกเขาจะน่าเกลียดด้วยตัวของพวกเขาเองเปลี่ยนไป
เพราะอะไร หากไม่ใช่ สังคมที่สกปรกโสมม ที่ทำให้พวกเธอแปดเปื้อน
เป็นเพราะสังคมที่ฟอนเฟะเละเทะที่ทำให้พวกเธอเหลวไหล
ไม่ใช่หรือ....
ทั้งๆที่ พวกเธอเหล่านั้นเป็นลูกหลานของท่าน สายใย สายใจเชื่อมโยงความรัก สายสัมพันธ์อันเหนียวแน่น กลับมาขาดสะบั้นลง เพราะสังคมที่ยัดเยียดให้เธอเป็นอย่างนั้น
อย่า...อย่าให้พวกเธอตกเป็นทาสของสังคม...ที่เลวร้ายต่อเลย.... ขอวอน
หนูโตแล้ว (ก็ยัง) น่ารักเหมือนเดิม คิกคิก
เราเลือกได้ค่ะครูอ้อย เลือกได้ว่าจะเป็นอย่างไร เป็นอย่างไร ผู้นำถ้านำไม่ดี เราไม่เลือกทำตามก็ได้ สังคมถ้ามีแต่สิ่งที่ไม่ดีเราไม่เลือกทำตามก็ได้ มีสิ่งสวยงามอยู่รอบตัวเรามากมาย
เลือกสิ่งที่ดี ๆ ให้ตัวเองเถอะนะคะ
สวัสดีค่ะ คุณแผ่นดิน
ขอบคุณมากค่ะ
สวัสดีค่ะ น้องอึ่งอ๊อบ
ขอบคุณค่ะ