ธมฺมนีติ ๓๔๐ ปกิณฺกกถา

ภาษิตของพ่อ

ธมฺมนีติ ๓๔๐ ปกิณฺณกกถา

ภมรา ปุปฺผมิจฺฉนฺติ  ปูติมิจฺฉนฺติ มกฺขิกา
สุชนา คุณมิจฺฉนฺติ  โทสมิจฺฉนฺติ ทุชฺชนา ฯ

โคลงสอง

หมู่ภมรนั่นไซร้  ย่อมไต่ตอมดอกไม้  เพื่อเลี้ยงชีพมัน

แมลงวันนั่นไซร้  ตอมแต่สิ่งเน่าไว้  เพื่อเลี้ยงชีพมัน

สาธุชนนั่นแล้  ย่อมกอปรแต่ดีแท้  เพื่อต้องใจตน

ส่วนทรชนนั่นแล้  กอปรแต่สิ่งชั่วแท้  เพื่อต้องใจตน

อธิบายศัพท์

ภมร :  แมลงภู่ แมลงผึ้ง

สาธุชน : คนดี คนที่มีคุณงามความดี

กอปร : ประกอบ

ทรชน : คนชั่วร้าย

ถอดความ

แมลงย่อมไต่ตอมดอกไม้เพื่อเลี้ยงชีวิตของมัน  
แมลงวันย่อมตอมสิ่งที่เน่าเหม็นเพื่อเลี้ยงชีวิตของมัน

คนดีย่อมทำแต่ความดีสนองใจของตน

คนชั่วร้ายนั้นทำแต่สิ่งเลวร้ายสนองใจของตน

ดอกกระดุมทอง

ขอบคุณภาพประกอบจากอินเทอร์เน็ต