อะไรคือประสบการณ์ที่ไร้โอกาส
สำหรับคำกล่าวที่ว่า “ประสบการณ์ที่ไร้โอกาส” เมื่อเรานำมาวิเคราะห์แล้วผู้เขียนนั้นไม่ได้มีการกล่าวพาดพิงถึงผู้ใดเป็นการกล่าวแบบชวนให้ทุกท่านได้ทำการวิคราะห์ดู เพื่อเป็นแนวทางในการสรา้งแรงจูงใจในผู้เขียนเองหรือบุคคลอื่น ๆเมื่อเจอประสบการณ์เดียวกันคล้ายกับผู้เขียนที่ต้องการมองหาโอกาสในการปฏิบัติงาน เพื่อเป็นการสร้างประสบการณ์อันใหม่ ๆ รวมทั้งได้มีโอกาสแสดงฝีมือตนเองหลักจากสำเร็จการศึกษาแล้ว เพื่อเป็นการสร้างความสมดุลให้กับตนเอง
ซึ่งโดยผู้เขียนมองว่า “ประสบการณ์” หมายถึง สิ่งที่ได้สัมผัสมาแล้ว มีทั้งสิ่งที่ดี สิ่งที่ไม่ดี รวมไปถึงสิ่งที่ทำให้เป็นที่น่าจดจำไว้เพื่อให้เรานั้นสามารถเก็บมาเป็นแนวทางในการดำเนินชีวิตต่อไป เพราะว่าวันหนึ่งหากเจอสถานการณ์ดังนี้อีกก็จะทำให้สามารถแก้ไขได้ และในส่วนของคำว่า “โอกาส” คือสิ่งที่เหมาะสมในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งที่จะกระทำหรือหรือปฏิบัติในสิ่งนั้น โดยอาศัยช่วงเวลาเป็นตัวตัดสินใจให้กรพทำได้ เช่น การหาโอกาสไปเที่ยวหรือการหาโอกาสต่าง ๆสำหรับการนำทั้งสองคำดังกล่าว ประกอบด้วย “ประสบการณ์” และ “โอกาส” มาทำการถ่ายทอดแล้ว ย่อมทำให้เข้ากับสิ่งที่ผู้เขียนจะได้นำมาเขียนเล่าประสบการณ์ระบายสิ่งที่ได้เจอมากับคำทั้งสองคำนี้ ต่อไป
ทั้งสองคำนี้ผู้เขียนรู้สึกอย่างไร ?
สำหรับ"ประสบการณ์ และ โอกาส" สำหรับผู้เขียนแล้วเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด เพราะทั้งสองอย่างนี้เป็นสิ่งที่คอยประคับประคองซึ่งกันและกัน โดยถ้าหากไม่มี"โอกาส" ก็ไม่เกิด"ประสบการณ์" เพราะทุก ๆ คนล้วนต้องได้รับโอกาส จึงจะมีประสบการณ์ โดยในครั้งหนึ่งตัวผู้เขียนได้สอบเพื่อเข้าปฏิบัติงาน ….. พอผ่านด่านข้อเขียนมาได้ คนเดียวก็เข้าสู่ด่านสัมภาษณ์ แต่พอสอบสัมภาษณ์เสร็จก็ต้องรอผลสอบเพราะต้องรอการประกาศผลนั้น อย่างจิตจดจ่อ แต่พอมาวันประกาศผลสอบ ผู้เขียนได้เข้าไปเช็คดูว่ามีรายชื่อหรือไม่ แต่พอเข้าไปปรากฏว่า ไม่มีชื่อของผู้เขียน โดยให้เหตุผลว่า “ไม่เหมาะสมกับตำแหน่ง” ซึ่งเมื่อเอาไปปรึกษาเพื่อนดู เพื่อนเหล่านั้นเขาสันนิษฐาน หรือตั้งสมมติฐานว่า “เขาเปิดเพื่อรองรับบุคคลในองค์กรที่กำลังจะหมดสัญญาจ้าง” โดยเปิดเพื่อให้ดูเป็นทางการเฉย ๆ ถ้าเปิดโดยไม่มีการสอบก็จะดูเหมือนว่า “ไม่มีความโปร่งใส” ผู้เขียนก็เข้าใจมาระดับหนึ่งแต่เพื่อเป็นการทดสอบ จึงลองทดสอบสมัครดู เพราะคิดว่าอาจจะได้รับโอกาสนั้นบ้าง แต่ความเป็นจริงแล้ว จึงมีคำกล่าวที่ว่า “โอกาสไม่มีสำหรับบุคคลภายนอก” เพราะบุคคลในภายนอกอาจรู้ระบบภายในองค์กรมากมาย ทียังซุกอยู่ในใต้พรมแห่งนั้น เพราะโอกาสจึงมีสำหรับบุคคลบางที่ ที่อาจต้องใช้เส้นสายเท่านั้น เพราะในปัจจุบัน ระบบอุปถัมภ์เข้ามามีบทบาทในสังคมมากมาย เพราะว่าระบบอุปถัมภ์เป็นสิ่งที่อยู่คู่กับสังคมไทยมานาน ไม่สามารถแก้ไขได้ เพราะระบบนี้เป็นที่น่าจับตามองเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะระบบต่าง ๆ ที่ต้องมีการเข้าไปแก้ไขเพื่อให้เกิดความโปร่งใสยิ่งขึ้น แต่ก็ต้องยึดโยงกับบริบทใกล้เคียงด้วย ที่เน้นโอกาสสำหรับบุคคลที่จะได้รับ และพร้อมจะเสียสละตนเองเพื่อสังคมส่วนรวมที่อาศัยอยู่ ซึ่งผู้เขียนมองว่า การจะมีประสบการณ์ต้องได้รับโอกาสก่อน จึงจะก้าวข้ามความเข้าใจในสิ่งที่เป็นกระบวนการต่าง ๆ ทางสังคมได้ โดยเฉพาะความต้องการของมนุษย์ ที่ (อับราฮัม มาสโลว์, นักทฤษฎีชาวตะวันตก) ได้กล่าวว่า ความต้องการของมนุษย์นั้นประกอบด้วย 5 ประการ คือ
- ความต้องการทางพื้นฐาน เช่น อาหาร น้ำ เครื่องนุ่งห่ม และที่อยู่อาศัย
- ความต้องการด้านความปลอดภัย
- ความต้องการความรักและสังคม
- ความต้องการการได้รับการยอมรับและยกย่องจากสังคม
- ความต้องการสมบุูรณ์แบบในชีวิต
โดยทั้งหมดนี้เป็นสิ่งที่ทุกคนต้องการได้รับ เพราะสิ่งเหล่านี้จะเกิดขึ้นได้ต้องได้รับโอกาสก่อนเป็นอันดับแรก เพราะโอกาสนั้น มาพร้อมกับประสบการณ์หลังจากที่ได้รับแล้ว และพร้อมจะมีการปฏิบัติการทันทีที่ได้รับโอกาส ซึ่งถึงแม้จะไร้โอกาส ก็ต้องสู้เพื่อให้ได้รับโอกาสนั้นมา เพื่อเป็นกระบวนการนำไปสู่หลักการสำคัญของ อับราฮัม มาสโลว์ โดยจากสิ่งที่ผู้เขียนได้บรรยาย อธิบายมาข้างต้นทุกท่านน่าจะมีความเข้าใจยิ่งขึ้นในสิ่งที่ได้สื่อออกไปข้างต้นแล้ว
รูปแบบที่นำไปสู่ประสบการณ์
จะกลับมาเขียนต่อให้จบครับ
