ธมฺมนีติ ๓๗ ปญฺญกถา


ธมฺมนีติ ๓๗ ปญฺญกถา

ภาษิตของพ่อ

ธมฺมนีติ ๓๗ ปญฺญกถา

สรีรสฺส คุณานญฺจ  ทูรมจฺจนฺตมนฺตรํ
สรีรํ ขณวิทฺธสิ  คุณา ตุ กปฺปฐายิโน ฯ

สำหรับสรีระ  กับคุณะคือความดี
แยกกันไกลมิมี  ใดจะเทียบเปรียบได้ตรง
สรีระย่อมวอดวาย  และสลายเป็นผุยผง
ความดีนั้นดำรง  อยู่นานนับเป็นกัปกัลป์

อธิบายศัพท์

สรีระ :  ร่างกาย
คุณะ :  ความดีที่มีประจำอยู่ในสิ่งนั้นๆ
วอดวาย : ตาย
กัป : ระยะเวลาอันนานเหลือเกิน โบราณถือว่าโลกประลัยครั้งหนึ่งเป็นสิ้นกัปหนึ่ง มักใช้คู่กับคำว่า กัลป์ เป็น กัปกัลป์ เช่น นานนับกัปกัลป์พุทธันดร

ถอดความ

ร่างกายและคุณความดีนั้นแยกเป็นคนละส่วนกันจนหาสิ่งใดเปรียบเทียบไม่ได้ เมื่อตายแล้วร่างกายย่อมสลายลง แต่คุณความดีนั้นยังคงอยู่นานแสนนาน

ดอกผักตบชวา

ขอบคุณภาพประกอบจากอินเทอร์เน็ต

หมายเลขบันทึก: 692936เขียนเมื่อ 21 ตุลาคม 2021 12:05 น. ()แก้ไขเมื่อ 9 พฤศจิกายน 2021 11:37 น. ()สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี