ชนเผ่าในดินแดนอาหรับ

    ก.ว่าด้วยเรื่องอาหรับ ( The  History  of  The  Arabs )

        เมื่อเราย้อนมองอดีตสู่โลกโบราณอันกว้างไกล. เราพบว่าในดินแดนตะวันออกกลางมีเรื่องเล่าที่สำคัญอยู่ในแผ่นดินพระจันทร์เสี้ยวซึ่งเป็นดินแดนโอบกอดของแม่น้ำสองสายคือแม่น้ำไทกริส ( Tigris )และแม่น้ำยูเฟรตีส ( Euphrates ).และยังมีแม่น้ำสายสำคัญอีกแห่งหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลกันนัก.โดยแม่น้ำสายนั้นก็เป็นแหล่งสร้างวัฒนธรรมของคนโบราณคือแม่น้ำไนล์. ( Nile  River )

        ด้วยบริเวณแถบนี้มีชื่อเรียกกันว่า เมโสโปเตเมีย ( Mesopotamia ) ซึ่งหมายถึง  สถานที่ระหว่างกลางแม่น้ำ.(Meso=กลาง ) และ (potamia=แม่น้ำ )ด้วยสภาพทางภูมิศาสตร์ล้วนเป็นท้องถิ่นทะเลทรายอันกว้างไกลสุดสายตา.การอาศัยอยู่ในบริเวณแถบนี้ต้องพจญภัยทางธรรมชาตินานาประการ.และผู้ที่แข็งแกร่งทั้งทางร่างกายและจิตใจเท่านั้นจึงจะนำพาชีวิตให้รอดได้.

        ข. ว่าด้วยชนเผ่าในดินแดนอาหรับ

         เมื่อเรามองดูทะเลทรายเราจะเห็นกระโจมที่พักของคนเดินทางพร้อมกับเห็นพาหนะเป็นสัตว์เลี้ยงคู่ใจคืออูฐ.  เราย้อนรอยดูบรรพชนของพวกเขา  กลุ่มแรกที่ชนเผ่าเข้ามาอยู่อาศัยในดินแดนทะเลทรายนี้คือ  ชนเผ่าซูเมอร์.  โดยชนเผ่าดังกล่าวนี้ใช้ชีวิตเร่รอนไปตามสัตว์เลี้ยงของตนที่อาศัยอยู่ในทะเลทราย.พวกเขาจึงเป็นพวกเร่ร่อนที่เคลื่อนย้ายไปในทะเลทรายจึงเรียกว่า พวกเบดูอิน ( Bedouins )  วันหนึ่งพวกเขาตามสัตว์เลี้ยงอย่างเช่นอูฐมายังดินแดนดุจดังพระจันทร์เสี้ยวนี้.  พวกเขาเห็นเป็นดินแดนอุดมสมบูรณ์.มีแหล่งน้ำธรรมชาติ.มีป่าไม้รวมถึงพืชพันธ์ธัญญาหารอันสมบูรณ์ยิ่งเพราะ เป็นบริเวณโอเอซีส ( Oasis ) เมื่อพวกเขาเลือกที่อยู่อาศัยได้ก็เริ่มสร้างวัฒนธรรมแห่งชนเผ่าของตนโดยมีการคิดประดิษฐ์อักษรลิ่มถือว่ามีคุณค่าทางวัฒนธรรมที่สำคัญยิ่งของชนเผ่าซูเมอร์นี้ในอีกชื่อหนึ่งเป็นที่รู้จักกันคือพวกสุเมเรียน ( Sumerian )

        ต่อมาเริ่มมีหลายชนเผ่าที่เข้ามาอยู่อาศัยในดินแดนทะเลทราย. การเติบโตของชุมชนขยายขึ้นมากทำให้เกิดการปะทะสู้รบกันมีการช่วงชิงพื้นที่อยู่อาศัย.ชนเผ่าไหนที่เข้มแข็งกว่าก็ชนะได้ครอบครองดินแดนอาหรับแห่งนั้น.และได้สร้างวัฒนธรรมให้เจริญรุ่งเรืองขึ้นมาดังที่เราได้ทราบในลุ่มแม่น้ำไนล์มีประเทศกรีกมีกรุงเอเธนส์อันเป็นแหล่งนักคิดนักปรัชญาโบราณที่มีชื่อเสียงมาก.  มีประเทศอียิปต์สถานที่สร้างปิรามิตเป็นแหล่งอัศจรรย์ต่อผู้พบเห็นยิ่ง.และมีตำนานเล่าขานกันมาไม่รู้จบสิ้น.

        เมื่อมองในแง่การแบ่งชนชั้นทางสังคมในยุคโบราณในโลกอาหรับมี 3 กลุ่ม  ดังนี้

1.ชนชั้นสูง  ได้แก่  ชนชั้นผู้นำเผ่า  หรือหัวหน้าชนเผ่า หรือพระราชา  หรือ  ผู้นำทางจิตวิญญาณ หรือ พระนักบวช.

2.ชนชั้นกลาง  ได้แก่  พีน้องเพื่อนบ้านผู้ชิดใกล้.

3.ชนชั้นต่ำ  ได้แก่  ลูกจ้าง  ข้าทาส  เชลยศึกในสงคราม

........................................