• วันนี้ผู้เขียนได้รับเชิญให้เป็นกรรมการสอบสวนนักศึกษาทุจริตคนหนึ่ง   หลักฐานทุจริตคือ กระดาษจดข้อความประมาณ 6-7 หน้า ที่นักศึกษาจดข้อความเกี่ยวกับข้อสอบโดยจดทั้งด้านหน้า/ด้านหลัง เพื่อเตรียมจะลอกข้อสอบ คำสารภาพของนักศึกษาที่ผู้เขียนจับประเด็นได้คือ เมื่อนักศึกษาได้เห็นข้อสอบแล้วรู้สึกเสียใจที่ได้นำกระดาษจดข้อความดังกล่าวเข้าไป เพราะข้อสอบที่เห็นไม่ได้ยากอย่างที่คิดเลย ผู้เขียนเข้าใจความรู้สึกดังกล่าวดี จึงได้ชี้แจงให้นักศึกษามองเห็นว่าทำไมนักศึกษาจึงรู้สึกว่าข้อสอบไม่ได้ยากอย่างที่คิด เหตุผลก็คือ ในขณะที่นักศึกษาจดข้อความนั้น สมองคิด-มือเขียน-ตามองเห็น จึงเกิดการเรียนรู้ตามมาและจำข้อความที่จดได้มากกว่าการอ่านเฉยๆ จึงทำให้รู้สึกว่าข้อสอบไม่ได้ยากอย่างที่คิด ครั้งนี้ก็รับโทษตามความผิดที่ทำไป ถือเป็นบทเรียนราคาแพง ในการเตรียมสอบครั้งต่อไปให้จดข้อความทำนองนั้นอีก แต่ไม่ต้องนำเข้าห้องสอบ ... เสียดาย ! แม้ข้อสอบจะง่าย แต่ก็สายเกินแก้