GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

สุดคะนึงที่ Gotoknow VS สุดคะนึงที่อ.ลอง จ.แพร่

   วันนี้เป็นวันที่มีความหมายสำหรับผมมาก (18 ธันวาคม) คือ วันที่ผมสูญเสียคุณพ่อ เนื่องจากประสบอุบัติเหตุ ตั้งแต่ผมยังอายุได้เพียงขวบเดียว ชีวิตผมถูกเลี้ยงดูโดยแม่ ซึ่งทำหน้าที่เป็นทั้งพ่อและแม่ให้กับผมได้อย่างสมบูรณ์แบบ แม่จะรักผมมาก ถึงมากที่สุด ทุกวันเกิดของผมแม่จะมีคำพูดที่ทำให้ผมซาบซึ้งใจมาโดยตลอด

     มีกระดาษใบน้อยที่คุณแม่ผมเขียนพร้อมของรางวัลให้ผมในวันเกิด
ซี่งผมยังเก็บใส่กระเป๋าสตางไว้ มีข้อความว่า "สุขสันต์วันเกิดนะลูก ขอให้บอยจงมีแต่ความสุข ความเจริญ มีความก้าวหน้าในหน้าที่การงาน ปรารถนาสิ่งใดขอให้ได้ดังใจปรารถนาทุกประการ ฯลฯ " (บอยยังเป็นเด็กเล็ก ๆ สำหรับแม่เสมอ)

     รำลึกถึงวันคืนที่ผ่านมาครับ  เมื่อวันที่ 14 ธันวาคมที่ผ่านมา ผมได้ร่วมเดินทางไปกับคณบดี มีอ.ธันยวีร์ ประธานคณะกรรมการคอมพิวเตอร์ฯ ดร.วันวิสาข์ คุณธราดล คุณสมภพ คุณชรินทร์ และคุณเกษม เดินทางไปศึกษาดูงานระบบ e-office ของคณะเทคนิคการแพทย์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ในครั้งนี้ โดยรถตู้ของคณะ  ก่อนเดินทางไปอ.ธันยวีร์ มาชวนผมว่า คุณบอยว่างหรือเปล่า จะชวนไปดูงาน ซึ่งจริง ๆ ผมยังไม่อยากไปเท่าไร เป็นห่วงงานที่คณะ มีหลายเรื่องที่ผมต้องรีบทำ ปกติเวลาไปที่ไหนผมมักไม่ค่อยจะรู้สึกกังวัลเท่าไร มีครั้งนี้รู้สึกไม่ค่อยอยากจะไป และความรู้สึกดังกล่าวเหมือนจะเป็นลางสังหรณ์ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น (ว่าเค้าไปนั้น..ผู้อ่าน อ่านแล้วโปรดใช้วิจารณญาณนะครับ)




ศึกษาดูงานที่คณะเทคนิคการแพทย์ ม.เชียงใหม่



        หลังจากที่ได้ไปศึกษาดูงานที่คณะเทคนิคการแพทย์ ม.เชียงใหม่แล้ว ขอรวบรัดครับ (รายละเอียดเกี่ยวกับการศึกษาดูงาน จะนำมาเล่าในบันทึกต่อไปครับ) วันรุ่งขึ้นเดินทางกลับ ดร.ศิริลักษณ์ รองคณบดีฝ่ายวิชาการ ร่วมเดินทางกลับด้วย ซึ่งผมคาดเดาว่าคงจะถึงบ้านไม่ดึกเท่าไร แต่พอรถขับมาถึงจ.ลำปาง รถเริ่มออกอาการไม่ค่อยจะดี มีการจอดรถอยู่ระยะหนึ่ง คุณเกษม (พนักงานขับรถ) ได้โทรสอบถามช่างที่มีความรู้เรื่องรถ ก็เข้าใจว่าไม่มีปัญหาอะไร เป็นอันว่าขับรถต่อไปได้ แต่พอมาถึงที่บริเวณอ.ลอง จ.แพร่ รถก็ออกอาการอีกจนได้ เป็นอันว่ารอบนี้จอดสนิทอย่างเดียว ซึ่งเป็นช่วงเส้นทางลงเขา ทุกคนต้องลงจากรถ 

         ท่านคณบดี (รศ.มาลินี) เกรงว่าทุกคนจะหิว นำใส้อั่ว มาแบ่งให้ทุกคนทาน หลายคนโทรติดต่อขอความช่วยเหลือจากมูลนิธิกู้ภัย ตำรวจ และตำรวจทางหลวง จนในที่สุด ก็ได้รับความช่วยเหลือจากตำรวจทางหลวง โดยคุณธราดล ได้โทรไปหาภรรยาที่บ้าน ได้เบอร์โทรติดต่อมา และให้คุณชรินทร์ช่วยประสานงานให้ ตำรวจที่อยู่บริเวณที่เกิดเหตุ ก็ได้มาช่วยดูแลความเรียบร้อยให้ด้วย  พอรถลากของตำรวจทางหลวงมา ตำรวจที่ช่วยมาดูความเรียบร้อยให้ก็กลับไป
รถลากของตำรวจทางหลวง ได้ลากรถตู้ของคณะสหเวชศาสตร์มาที่ป้อมตำรวจ อ.เด่นชัย และต่อจากนั้นทางดร.วันวิสาข์ ซึ่งเป็นคนพื้นที่ได้ติดต่อรถตู้เช่า เพื่อเดินทางต่อมาที่พิษณุโลก สำหรับรถตู้ของคณะ ก็จะลากมาต่อที่ศูนย์โตโยต้า พิษณุโลก ในวันรุ่งขึ้นตอนเช้า

         รถตู้ของคณะสหเวชฯ ที่ถูกลากมาไว้ที่ป้อมตำรวจ อ.เด่นชัย


      

   ทุกคนแวะรับประทานอาหารมื้อเย็นกันที่อ.เด่นชัย จ.แพร่ หลังจากนั้น จึงเดินทางต่อโดยรถตู้เช่า ช่วงเวลาประมาณ 4 ทุ่มครึ่ง มีโทรศัพท์ถึงผม ตกใจเหมือนกันว่าใครโทรมา ปรากฎว่าเป็นคุณตูน (ผอ.หน่วยประกันคุณภาพ มน.) โทรมาสอบถามว่าผมอยู่ที่ไหน และบอกว่าผมได้รับรางวัลสุดคะนึง ซึ่งประกาศผลตอนช่วง 6 โมงเย็น เป็นช่วงที่ผมกำลังนั่งดูดาวเดือน รอคอยความช่วยเหลือจากตำรวจทางหลวงพอดี ผมเรียนให้คณบดีทราบ ทุกคนก็ดีใจด้วยครับ ท่านคณบดียังบอกว่าเป็นสุดคะนึงจริง ๆ เพราะสุดคะนึงที่ Gotoknow VS สุดคะนึงที่อ.ลอง จ.แพร่ ในเวลาเดียวกันเลยครับ

             วันนี้เป็นช่วงวันซ้อมรับพระราชทานปริญญาบัตรของมน. รถตู้ของคณะก็อยู่ระหว่างการซ่อม ทำให้ขลุกขลักนิดหน่อยครับ ขอขอบคุณ ชาว Gotoknow ทุกท่านครับที่ร่วมแสดงความยินดีสำหรับรางวัลสุดคะนึงและเป็นกำลังใจให้ครับ

                                                                                  บอย สหเวช
                                                                                  18 ธ.ค. 49
     

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): รางวัลสุดคะนึง
หมายเลขบันทึก: 67980
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 33
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (33)

  • เหลือเชื่อจริง
  • ขอให้มีความสุขกับการทำงานต่อไปนะครับ
  • ขอบคุณมากครับ
  • ขอให้คุณขจิตมีความสุขกับการเรียนด้วยเช่นกันครับ
  • พี่บอยคะ  แบบนี้คนที่บ้านท่านคณบดีก็อดได้ทานใส้อั่วเลยซิคะ
  • ถึงว่า ... ตอนโทรบอกพี่บอย  เสียงพี่บอยไม่ค่อยดีใจเท่าไหร่
  • ยังฟ้องอาจารย์วิบูลย์เลยว่าพี่บอยเสียงนิ่งมาก  สงสัยไม่ค่อยตื่นเต้น
  • อาจารย์วิบูลย์ยังแก้ตัวให้พี่บอยประมาณว่าก็นั่นบอยดีใจก็นิ่งแบบนั้นเป็นปกติ   ... แล้วท่านคงคิดในใจว่า  ใครจะเหมือนตูนดีใจทีก็เสียงดังไป 3 บ้าน 8 บ้าน
  • แล้วตกลงรถเป็นอะไรมากมั้ยคะ  เสียค่าซ่อมเยอะรึป่าว  แล้วกลับมาหายเหนื่อยกันรึยังคะ
  • อ่านในบันทึกประกาศรางวัล  พี่บอยน่ะเหมือนมีญาติอยู่ทุกภาคทั่วประเทศไทยเลยนะคะ 
  • แบบนี้ไปรถเสียอยู่ที่ไหนอีกก็คงไม่อดแถมพาให้คนในรถไม่อดไปด้วยแน่เลย
  • แต่ทางที่ดี ... อย่าไปรถเสียที่ไหนอีกเล้ยยย ... ดีกว่ามั้ยคะพี่บอย
  • ก็คงสุดคะนึงและตื่นเต้นกันไปคนละแบบนะครับ
  • ดีใจด้วยนะครับที่กลับมาได้อย่างปลอดภัย

ยินดีด้วยกับรางวัลสุดคะนึงนะค่ะ เป็นรางวัลของบันทึกที่มีคุณภาพ เป็นแบบอย่างที่ดีให้ชาว GotoKnow ค่ะ

ดิฉันนำบล็อกคุณบอยเข้า แพลนเน็ต สคส. และ สุดคะนึง แล้วนะค่ะ บันทึกใหม่ๆ ของคุณบอยก็จะปรากฏขึ้นสองที่ในหน้าหลักของ GotoKnow แล้วหล่ะค่ะ

ยินดีด้วยนะค่ะ

ส่วนการติดป้ายรางวัลไว้ในบล็อก ดิฉันจะอีเมล์ไปบอกอีกครั้งนะค่ะ

ดีใจด้วยครับ พี่บอยก็เด่นอยู่แล้วในเรื่องBlog เพราะได้นำความรู้มาสู่คนภายในคณะด้วยครับ
  • มาแสดงความยินดีกับคุณบอยอีกครั้งนะคะ
  • เรื่องนี้ให้ความรู้สึกที่หลากหลายจริง ๆ ค่ะ ทุก ๆ ความรู้สึกที่สัมผัสได้ เหมือนชีวิตของมนุษย์เรา เศร้า-สุข-ซึ้ง-ตื่นเต้น-ดีใจ ฯลฯ
  • ครบรส...สุดคะนึงจริง ๆ ค่ะ

ดีใจด้วยอีกครั้งค่ะคุณบอย

นึกถึงตอนที่คุณบอยดีใจว่าจะเป็นอย่างไร

ก็ลองนึกภาพตามว่า ..........

  • สุขให้รู้ว่าสุข
  • ทุกข์ให้รู้ว่าทุกข์
  • ดีใจให้รู้ว่าดีใจ
  • เสียใจให้รู้ว่าเสียใจ

อืม.....สาธุ.......

อีกครั้งค่ะ superบอย  ดีใจด้วย.......

ถึง คุณตูน

  • ขอตอบคุณตูนแบบที่ละข้อนะครับ
  • สำหรับใส่อั่วไม่แน่ใจนะครับ ว่าคนที่บ้านท่านคณบดีอดทานด้วยหรือเปล่า แต่ถ้าหมดจริง ๆ คนที่บ้านท่านคงเข้าใจครับ
  • ตื่นเต้นครับ แต่อารมณ์นั้นมันอธิบายไม่ถูก เป็น Tacit จริง ๆ ครับ ถ้าคนที่อยู่ในเหตุการณ์นั้นด้วยจะเข้าใจครับ
  • ดีใจครับ สำหรับรางวัลแห่งความภาคภูมิใจที่ สคส. มอบให้
  • ค่าซ่อมรถตอนนี้ยังไม่ทราบครับ แต่ที่สำคัญวันนี้กลับมารีบมาเช็คระเบียบกับทางการเงินและทำเรื่องเตรียมเบิกจ่ายย้อนหลังครับ
  • อยู่ในแวดวง Gotoknow แล้วรู้สึกอบอุ่นอย่างที่บอกไม่ถูกครับ
  • ขอบคุณสำหรับกำลังใจและความห่วงใยจาก
    คุณตูนครับ
  • ขอบคุณ คุณสิงห์ป่าสักครับ ที่เป็นกำลังใจให้
  • ขอบคุณ ดร.จันทวรรณมากครับ
  • ผมได้ติดป้ายรางวัลไว้แล้วครับ
  • ขอบคุณ คุณปวีณา ที่ติดตามมาอ่านในบันทึกนี้ครับ
  • ขอบคุณ คุณวายุส์  ที่ร่วมดีใจด้วยครับ
  • ขอบคุณ คุณสมพร ครับ
  • ที่ทำให้ผมมีสติอยู่กับตัวตลอด
  • สาธุ สาธุ
  • ดีใจด้วยค่ะ ที่ทุกอย่างผ่านพ้นไปด้วยดี
  • ได้มีโอกาสกลับไปดูบันทึกแรกของตัวเอง ทำให้ทราบว่า คุณบอย  เป็นคนแรกของดิฉันค่ะ  ยิ่งทำให้ดิฉันยิ้มแก้มปริ อีกรอบ
  • หลักฐานอ่านได้จากบันทึกคุณขจิต บันทึกนี้ค่ะ

ผมมาขอแสดงความยินดีตรงนี้ก็แล้วกันนะครับ ความจริงอยากจะทำตั้งแต่วันแรกที่ทราบข่าวแล้ว วันศุกร์ที่ 15 ผมอยู่สุโขทัยทั้งวัน อ. หนึ่งไปกำแพงเพชร คุณบอยกับ อ. มาลินีไปเชียงใหม่ แทบไม่มีใครอยู่ มน. กันเลย จนตูนโทรมาบอกจึงได้ทราบว่าคุณบอยได้รับรางวัลสุดคนึง ซึ่งผมก็ดีใจ อยากแสดงความยินดีด้วย แต่จังหวะและโอกาสพลาดไปหมด จนวันนี้ ผมว่าไม่มีใครแปลกใจอะไรหรอกครับสำหรับรางวัลนี้ของคุณบอย ถ้าจะแปลกใจนิด ๆ ก็คงอยู่ที่ว่าน่าจะได้นานแล้ว ขอแสดงความยินดีค้วยอีกครั้งครับ

อ้อ อีกนิดครับคุณบอย ชื่อ อำเภอ "สอง (2)" ครับ ไม่ใช่ลอง
ยินดีกับพี่บอยครับ
  • แล้ววันที่ 18 ธ.ค.ใช่วันเกิดคุณบอยด้วยหรือเปล่าค่ะ
  • ระทึกจริงๆค่ะคุณบอย
  • ขอแสดงความยินดีด้วยนะคะกับรางวัล
  • อะไรอะไรมักไม่เข้าที่เข้าทางเสมอค่ะ แต่ผ่านมาได้ก็โชคดีแล้วค่ะ
  • อ.วิบูลย์ค่ะ อ.ลอง ถูกแล้วค่ะ เพราะว่าอ.สอง อยู่ติด อ.ร้องกวาง ส่วนอ.ลอง ถ้ามาจากลำปางก็จะผ่านและติด อ.เด่นชัยค่ะ คอนเฟิร์มค่ะ ใช่ไหมคะคุณบอย

ถึง  คุณรัตติยา

  • ได้ยินคำว่า เป็นคนแรกของดิฉัน ทำให้พลอยดีใจไปด้วย ที่มีคนระลึกถึงครับ

เรียน ท่านอาจารย์วิบูลย์

  • ขอบคุณท่านอาจารย์วิบูลย์มากครับ ถึงแม้งานจะยุ่งขนาดไหน อาจารย์ก็มาคอยเป็นกำลังใจให้กับทุกคนในมหาวิทยาลัยนเรศวรอยู่ตลอด
  • ทำให้คุณกิจอย่างผมทุ่มเทให้กับการทำงานครับ

ถึง น้องปืน

  • ขอบคุณน้องปืนมากครับ
  • ดีใจที่เห็นผู้นำนิสิตอย่างน้องปืน เป็นแบบอย่างที่ดีให้กับรุ่นน้องครับ  
  • สู้ สู้ !ครับ เป็นกำลังใจให้ครับ

 

 ถึง  คุณ wannaporn

  • 18 ธ.ค. ไม่ใช่วันเกิดผมครับ ราศีผม เป็นราศีของนักปฏิบัติครับ
  • ขอบคุณ คุณ wannaporn ที่ร่วมแสดงความยินดีด้วยครับ
  • ผมเช็คอีกรอบแล้วครับ เป็นตามที่คุณ wanaporn คอนเฟิร์มครับ ขอบคุณคุณ wannaporn มากครับ

 

 

 

  •  ขอแสดงความยินดีอย่างยิ่งสำหรับคุณบอยค่ะ มาช้าไปนิดนึง แต่ไม่มาไม่ได้ เพราะคุณบอยเป็นคนแรกใน Go2know ที่เข้ามาทักทายกัน
  • คาดว่าคนเป็นปลื้มมากคงเป็นคุณแม่และสาวข้างกาย
  • คุณบอยนอกจากเป็นบล็อกเกอรมือฉกาจและยังเป็นคนที่เพิ่มพลังในการทำ KM ของ ม.น. ด้วย มีบทบาทเกือบทุกอณูของ ม.น. ทีเดียว คุณเป็นความภูมิใจของเราค่ะ

 

 

  • ขอบคุณพี่วันเพ็ญมากครับ ที่ร่วมแสดงความยินดีและชื่นชมจนผมรู้สึกขนลุกครับ
  • KM ทำคนเดียวไม่ได้ครับ ต้องอาศัยพลังจากทุกคนครับ ความสำเร็จที่เกิดขึ้นของมน.เรา เกิดจากทีมงานที่เข้มแข็งของท่านอาจารย์วิบูลย์ครับ
ยินดีด้วยครับเหมาะสมอย่างยิ่ง สำหรับคุณบอย

มาแสดงความยินดีกับคุณบอยอีกรอบที่นี่ค่ะ

ขอแสดงความเสียใจกับวันที่ 18 ธันวาในอดีตของคุณบอย เชื่อว่าถ้าคุณพ่อมีญาณรับรู้ได้ท่านคงภาคภูมิใจทั้งต่อตัวคุณบอยเอง และคุณแม่ที่สามารถเลี้ยงดูคุณบอยมาจนเป็นทรัพยากรบุคคลที่มีคุณค่าของบ้านเมืองเราเช่นนี้ ขอกราบคารวะคุณแม่คุณบอยฝากไปให้ท่านด้วยนะคะ คุณบอยมีบันทึกเล่าเรื่องวิธีการที่คุณแม่เลี้ยงดูคุณบอยมาเผื่อแผ่พวกเราชาว GotoKnow บ้างไหมคะ

ประทับใจข้อความในกระดาษที่อยู่ในกระเป๋าตังค์คุณบอยมากเลยค่ะ

  • ขอบคุณ ผอ.เที่ยงครับที่ร่วมแสดงความยินดี
  • พี่เม่ยคงจะมาไม่ช้าเกินไปสำหรับการแสดงความยินดีกับคุณบอย สำหรับรางวัลสุดคะนึง นะคะ...
  • ชอบอ่านบันทึกของคุณบอยมาตลอด  เพราะเป็นบันทึกคุณภาพ ไม่เคยหลุดประเด็นเลย  พอได้พบตัวจริงเสียงจริงก็ยิ่งรู้สึกยินดีที่ได้รู้จักคนคุณภาพอย่างคุณบอยค่ะ
  • ภูมิใจไปกับชาว มน. ด้วยค่ะ
  • ขอบคุณพี่เม่ยครับที่ร่วมแสดงความยินดี
ขอแสดงความยินดีด้วยค่ะ เหมาะสมแล้ว สำหรับรางวัล ในการเขียนบล็อกช่วงแรก ก็ได้แรง และกำลังใจจากคุณบอยในการเปิดบล็อก การเขียนบันทึก  เหมือนกับที่หลายคนได้ ขอบคุณมากจริงๆ
  • ขอบคุณ คุณใบบุญที่ร่วมแสดงความยินดีด้วยครับ