ติดต่อ

  ติดต่อ

บันทึกนี้..ไม่ได้เขียนเพราะเครียดนะ (2)

  ระยะนี้ไม่อยากเขียนบันทึกเลย แต่ก็มีบันทึกออกมาหลายบันทึก อาจจะเป็นเพราะชีพจรลงเท้า มีเรื่องเล่ามากมาย  

รับรองได้ว่า  บันทึกนี้..ไม่ได้เขียนเพราะเครียดนะ   แต่ในบางครั้งก็อยากทำในสิ่งที่อยากทำ  เมื่อไม่ได้ทำก็ต้องหงุดหงิดใจเป็นธรรมดา

เมื่อวานนี้กลับบ้านค่ำผิดปกติ  ต้องรอเข้าร่วมงานเลี้ยง  ซึ่งหลีกเลี่ยงไม่  ถือว่าเป็นหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายเชียว

เมื่อหาที่จอดรถได้แล้ว  ซึ่งอยู่คนละฝั่งที่มุ่งหวังจะไปเลย  แต่ก็ต้องจอดไว้และเดินข้ามฟากมา

ครูอ้อยเห็นเต่า..เต่าตัวใหญ่  มันโผล่หัวขึ้นมาจากสระน้ำใหญ่  มันขึ้นมาทักทายครูอ้อย

เต่าน้อย.......เฮ้!  ครูอ้อย  ทำไมมาเดินอยู่คนเดียวล่ะ  ไหงว่ามีเพื่อนเยอะไง  ดูท่าทางหงอยจังแฮะ  มีอะไรหรือ  นั่งลงคุยกันก่อน  ไม่รีบไม่ใช่หรือ  งานเลี้ยงตั้ง 5 โมงเย็น......

ครูอ้อยได้ยินมันทักทาย  เหมือนรู้ใจ  มันรู้ได้อย่างไรนะ  ตรงเผ็งไปทุกเรื่องเลย  เดี๋ยวนั่งลงคุยกับมันก่อน  เสียดายไม่มีผักบุ้งให้มันกิน  คราวหน้านะจะหามาให้กินเจ้าเต่าน้อย

เต่าน้อย.....ขอบใจนะที่จะหาผักบุ้งมาให้ฉันกิน  โอ๊ย! ฉันไม่ได้กินผักบุ้งมานานแล้ว  คนแถวนี้เขาให้ฉันกินขนมปัง..มีไหมล่ะ   ...ที่ร้านดอกเห็ด  อันละ 5 บาทเอง  ไปซื้อมาสิ..ครูอ้อย  ตืดไปได้

ครูอ้อยถูกต่อว่า  ทนไม่ได้ที่ถูกเจ้าเต่าเดียรัจฉานต่อว่า  แต่..ครูอ้อยก็ไม่เถียงอะไร  กลับเดินไป  เอามือล้วงกระเป๋ากางเกง  เจอเหรียญ 10 ซื้อมา 2 อันเลย  ดูซิเจ้าเต่าน้อยจะว่าครูอ้อยตึดอีกไหม

เต่าน้อย......แบบมีไส้สังขยาไม่มีเหรอครูอ้อย  โอ๊ย ! ซื้ออะไรมาให้ฉันกินนี่  ไม่มีเทสต์เลย  เอา เอา..นั่งลง  อะไรฉันก็เอา  ดีกว่า....อด

ครูอ้อยคิดว่า  เจ้าเต่านี่  ใครเอามาปล่อยนะ  เจ้าของเก่าคงจะหมั่นไส้มัน  ที่เรื่องมาก  เลยเอามาปล่อยไว้ที่นี่  ครูอ้อยคิดสมน้ำหน้าไว้ในใจ

เต่าน้อย...แต่ก็อร่อยนะครูอ้อย  ลองกินบ้างสิ....คนแถวนี้  เขาไม่ค่อยซื้อมาให้ฉันกินหรอก.....เขาพากันมาคุยกัน  ทะเลาะกัน  สารพัด  ขี้เกียจจะฟัง  ว่าแต่ครูอ้อย  ทำไม่ดูซีเรียสจัง

ครูอ้อยคิด....เจ้าเต่าน้อยเอ๋ย  เจ้านี่  ท่าทางจะเป็นหมอดูนะ  ทำนายทายทักได้ถูกต้องเด๊ะเชียว  ครูอ้อยก็เลยว่ามันไป 2 คำ  " เรื่องของฉัน  แกไม่เกี่ยว "

เต่าน้อยกินไปพูดไปว่า.....ฮั่นแน่  ปากกับใจไม่ตรงกันนะ  ครูอ้อยนี่...อยากทำอะไรก็ทำสิ  ใจของเรา  ตัวของเรา  สมองของเรา  โอ๊ย!  เก่งสารพัด  ทำไมต้องมาให้สัตว์เดียรัจฉานอย่างฉันมาสอนด้วย

ครูอ้อยคิด...นั่นสิ  ทำไมคนอย่างฉันต้องให้แกมาสอน 

ครูอ้อยหยิบขนมปังที่เหลือใส่ปากตัวเอง  ลุกขึ้น  และพูดกับเจ้าเต่าว่า" แกก็เหมือนกันนะ  เจ้าเต่า  ระวังตัวให้ดี  จะมีใครมาแปรสภาพเจ้า  ผัดเผ็ดไว้ในจานเปลที่ร้านอาหาร "

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 67726, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 12, อ่าน: คลิก

  คำสำคัญ (keywords): ความสุขdiaryครูอ้อย

ความเห็น (12)

อรุณสวัสดิ์ค่ะ..ครูอ้อยขา....

  • เต่าตัวนี้..เป็นครู..ที่สอนว่าอย่าเลือกกินหรือเปล่าคะ
เห็นไหมว่า ครูอ้อยมีความสามารถในการเขียนจริงๆ ต้องบอกว่ามีจินตนาการกว้างไกลมากครับ อย่าเอาแต่เรียนนะครับ ดูแลสุขภาพด้วยครับ

ส่งยิ้มเป็นกำลังใจมาก็แล้วกันนะคะ

จากเต่าน้อย ที่ไม่อยากแปรสภาพเป็นผัดเผ็ด

อิอิ

  • ยิ้ม ยิ้ม  ใช่ตัวนี้เปล่าครับพี่อ้อย

สวัสดีค่ะคุณติ๋ว

  • หลายวันแล้ว...ที่ไม่ได้คุยกัน
  • ปากของครูอ้อย...จะติดกันอยู่แล้วค่ะ
  • เต่าตัวนี้..สอนว่า..บางอย่างเลือกว่าดีแล้ว..ก็อยากโยนทิ้งค่ะ

รักษาสุขภาพนะคะ  Take Care

สวัสดีค่ะคุณไมโต

  • เห็นคุณไมโตเขียนในบันทึกอื่นๆ  อย่างสนุกสนาน  ครูอ้อยก็สนุกด้วยค่ะ  ทั้งที่เรียนหนักเหลือเกิน
  • คนแก่เรียนก็แบบนี้ล่ะ  อ่านแล้วอ่านอีกก็ยังจำไม่แม่น
  • แต่เรื่องเขียน...ยังต้องการเขียนเสมอ ช้างมาฉุดก็ไม่อยู่
  • ขอบคุณสำหรับคำชม...ที่ให้ความสุข

รักษาสุขภาพค่ะ  Take Care

สวัสดีค่ะน้องอึ่งอ๊อบ

  • เต่าตัวนั้น  มันยังอยู่มันบอกกับครูอ้อยว่า  หนาวนี้หนาวกว่าทุกปี  อยากมีเมียมันว่าอย่างนั้น
  • ครูอ้อยไม่รู้ว่าจะช่วยมันอย่างไร นอกจากซื้อขนมปังปลอบใจมัน

ขอบคุณค่ะ  รักษาสุขภาพนะคะ  Take Care

สวัสดีค่ะ คุณแอ๊ด

เต่าตัวนี้ กระมัง ที่แย่งแฟนมันไป อิอิ

ขอบคุณค่ะ  รักษาสุขภาพนะคะ  Take care

เจอครูอ้อย ให้พรอันวิเศษ เต่าตัวนั้นคงจะหัวหดไปอีกนานแสนนาน...........อิ  อิ

คงอย่างนั้นล่ะค่ะ  แต่มันก็โผล่ออกมาอีก เพราะมันเป็นเต่าค่ะ

ขอบคุณค่ะ

  • เพลงเพราะนะคะ
  • เต่ากินผักบุ้ง  แต่ Bright  lily ชอบมากกว่าค่ะ

ขอบคุณน้องอรค่ะ