คณะสงฆ์ในศาสนาพุทธ 1
เขียนโดย... Christmas Humphreys
แปลโดย...อุทัย เอกสะพัง
ว่าด้วยเรื่องเกี่ยวกับคณะสงฆ์ ( The Ministry )
เมื่อพระพุทธเจ้าทรงมีพระทัยอันแน่วแน่แล้วที่จะประกาศธรรมะต่อมนุษยชาติ พระพุทธองค์ทรงคิดถึงบุคคลที่จะอบรมสั่งสอนเหมือนพระพุทธองค์เป็นดุจประทีปแห่งดวงปัญญาส่องแสงสว่างทางเดินแห่งชีวิตให้ชาวโลกผู้มีความมืดบอดด้วยอวิชชาให้มีดวงตาแห่งปัญญานำพาชีวิตตนอย่างนั้น
แต่อาตมาจจะเทศนาให้ใครละ..? (But preach to whom? )ละแล้วพระพุทธองค์ทรงรำลึกถึงปรมาจารย์คนแรกของท่านคืออาลารดาบส กาลามโคตร( Alara Kalama ) และ อุทกดาบส (Uddaka )แต่ได้รู้ว่าปรมาจารย์ทั้งสองได้ล่วงลับไปแล้ว พระพุทธองค์ทรงคิดถึงกลุ่มปัญจวัคคีย์ทั้งห้าที่เคยมาเฝ้าคอยอุปัฏฐากในครั้งที่พระองค์บำเพ็ญเพียรอยู่และพวกเขาได้แยกออกจากพระพุทธองค์ไปโดยคิดว่าบัดนี้นักบวชสิทธัตถะได้คลายความเข้มงวดในการปฏิบัติเสียแล้ว เมื่อพระพุทธองค์ทรงรู้ว่าพวกเขายังมีชีวิตอยู่ที่ป่าสวนกวางแห่งเมืองพาราณสี พระพุทธองค์จึงตัดสินใจที่จะสอนบรรดานักพรตทั้งห้าที่ทิ้งท่านไปนั้น
พระพุทธองค์ทรงเสด็จลุกขึ้นและค่อย ๆ เดินไปมีเป้าหมายปลายทางที่เมืองพาราณสีนั้น ( He rose and slowly made his way to Banares.)เมื่อถึงฝั่งแม่น้ำคงคาแล้วพระพุทธองค์ทรงมองเห็นตัวเมืองพาราณสีอยู่อีกฝั่งก่อนที่จะข้ามแม่น้ำอันกว้างใหญ่ไปขึ้นท่าน้ำยังฝั่งเมืองพาราณสีแคว้นกาสีแล้วใช้เวลาในการเดินทางไปยังป่าสวนกวางพอสมควร
และที่นั่นในป่าสวนกวางแห่งอิสปัตนะนั้น พระพุทธองค์ทรงได้พบพวกปัญจวัคคีย์ทั้งห้าและพวกเขาเรียกพรุพุทธองค์ว่า“ เพื่อน” (There, in the Deer Park of Isipatana, he found them and they called him “Friend.” ) แต่พระพุทธเจ้าทรงอธิบายให้พวกเขาเข้าใจว่าบัดนี้เราได้ถึงการตรัสรู้แล้วพวกเขาเชื่อและพวกเขาก็เคารพนับถือในพระพุทธองค์
พระธรรมเทศนาครั้งแรก (The First Sermon )
ในคืนวันพระจันทร์เต็มดวงของเดือนกรกฎาคมนั้นพระพุทธเจ้าทรงแสดงพระธรรมเทศนาเป็นครั้งแรกแด่พวกปัญจวัคคีย์ทั้งห้าว่าด้วยเรื่องธรรมจักรกัปปวัฏตนสูตร ในเนื้อหาของพระธรรมเทศนานั้นทรงตรัสสอนถึงความสุดขั้วสองอย่างของความเย้ายวนทางกามคุณ(กามสุขัลลิกานุโยค)และความอับอายทำตนให้ลำบาก(อัตตกิลมถานุโยค )และทรงตรัสถึงทางสายกลางที่สมเหตุสมผลอันไพเราะน่าประทับใจในเส้นทางนี้
พระพุทธองค์ทรงสอนความจริงอันสูงส่งทั้งสี่ (อริยสัจจ์ )ของความทุกข์ทรมานและสาเหตุความปรารถนาหรือความเห็นแก่ตัวในการกำจัดสาเหตุและเส้นทางแปดสายหรือมรรคมีองค์แปดซึ่งนำไปสู่จุดจบของความทุกข์ในชีวิตมนุษย์ และผู้นำของนักพรตนามโกณทัญญะ( Kondanna)ก็ได้รับธรรมะอันบริสุทธิ์และไร้จุดด่างดำคือได้ดวงตาเห็นสัจธรรม และเป็นคนแรกที่ได้รับแต่งตั้งให้เป็นสานุศิษย์ของพระตถาคต และที่นั่นในสวนกวางแห่งสารนาถใกล้เมืองพาราณสีอันเป็นสถานที่ซึ่งพระพุทธเจ้าทรงประกาศนโยบายของศาสนาพุทธของพระองค์ ทำให้แสงสว่างแห่งพระสัจธรรมได้รุ่งโรจน์ในการเริ่มต้นรุ่งโรจน์ตรงกลางสง่างามในตอนท้ายแล้ว
ต่อมาอีกไม่นานนักพรตอีกสี่คนก็รับรู้ความจริงของธรรมะและพวกเขาก็ได้รับดวงตาเห็นสัจธรรมและบวชเป็นสาวกของพระพุทธเจ้าเช่นกันและถือได้ว่าคณะสงฆ์ในศาสนาพุทธได้ถือกำเนิดขึ้นในโลกนี้แล้ว สำหรับพระสาวกทั้งห้ารูปนั้นพระพุทธเจ้าทรงแสดงพระธรรมเทศนาที่สองของพระพุทธองค์โดยกำหนดหลักคำสอนอันโด่งดังที่มีอยู่ในโลกตะวันตกและโรงเรียนสอนศาสนาภาคใต้หลายแห่งในโลกตะวันออกนั้นคือหลักอนัตตลักษณสูตรนั้น และมวลรวมทั้งห้าของความเป็นส่วนรูปนามมีร่างกายความรู้สึกการรับรู้ความรู้สึกของจิตใจและจิตสำนึกที่เหมือนกันมีแนวโน้มที่จะทุกข์ทรมานอยู่ชั่วคราวโดยไม่มีวิญญาณครองแบบ ถาวร จากธรรมชาติของวิญญาณดังกล่าวแล้วพระพุทธเจ้าทรงตรัสว่าไม่มีอะไรอีกเลย (Of the nature of the soul itself he said nothing.)
................................
ขอขอบคุณเจ้าของความคิดนี้ ด้วยความปรารถนาดี.
