ความรู้สึกของผู้ที่ได้รับ และผู้ที่พลาดโอกาส ช่างต่างกันโดยสิ้นเชิง

หลายท่านคงมีประสบการณ์ด้านขอทุนวิจัยมาบ้าง ผมเองก็เช่นกัน มีทั้งผิดหวังและสมหวัง
แต่ครั้งนี้แตกต่างกว่าครั้งก่อนๆ เพราะเป็นโครงการใหญ่ที่สุดที่เคยทำ และเป็นโครงการที่ขอทุนต่างประเทศเป็นครั้งแรก
หลังวันเกิด 1 วัน ผมได้รับ mail ว่าไม่ได้รับทุน
เป็นเรื่องที่ทำใจลำบากพอสมควร
…………….
แต่ในที่สุดก็คิดเสียว่า  ได้ก็ดี ไม่ได้ก็ดี ก็เลยตั้งใจว่าจะไม่บันทึกถึงเรื่องนี้
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มาวันก่อน ได้อ่านบันทึกของ คุณออต เรื่องได้ทุนวิจัย และบันทึกของนายบอน พูดถึงความรู้สึกที่เพื่อนรัก ได้รับทุน

ทำให้ผมรับรู้ถึงความรู้สึกนั้นได้อย่างซึ้งใจ แต่เป็นความรู้สึกที่คนละด้านกันจริงๆ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>ผมใช้เวลาคิดอยู่หลายวันว่าจะบันทึกเรื่องนี้เรื่องไม่
เราจะพูดถึงความผิดหวัง ความเสียใจ หรือความทุกข์ ให้ผู้คนใน Gotoknow ได้รับรู้ไปทำไม
เราควรจะพูดเฉพาะในส่วนที่ทุกคนรับรู้ แล้วเกิดความรู้สึกที่ดีๆ หรือไม่
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>

สุดท้ายก็ตัดสินใจ.........เขียนก็เขียน.........
ผมขอทุนอะไรไป
เป็นทุนสำหรับการจัดตั้งเครือข่ายการดูแลผู้ป่วยเด็กที่มีความปวด ตั้งใจจะทำความร่วมมือระหว่างโรงพยาบาลจังหวัด 19 แห่งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 
โดยขอทุนของ International Development Research Centre (IDRC), CANADA
จาก concept paper เป็นร้อย ผ่านรอบแรก 31 ทีม เพื่อส่ง full proposal
พวกเราทำอย่างเต็มที่ด้วยความหวังว่ามีโอกาสสูงทีเดียว
แต่ก็พลาดโอกาสในที่สุด..ไปแบบเส้นยาแดงผ่าแปด
นี่คือส่วนหนึ่งของข้อความใน mail จากทีมงานวิจัย  

They approved funding for 12 of the 31 applications, and we were apparently 13th! 

เราได้ที่ 13
แล้วใครนะ บอกว่า เลข 13 เป็น ลัคกี้นัมเบอร์

สำหรับทีมงานของเราแล้ว เลข 13 ช่างไม่ลัคกี้ เสียเลย

 นี่เพิ่งนึกได้ว่ายังไม่ได้บอกทีมงานที่ สปสช ว่าไม่ได้รับทุน
เผื่อ สปสช จะให้ทุนผมบ้าง  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p></span>