วันอังคารที่ 13 มกราคม 2563
วันนี้เป็นครั้งที่สองของการออกชุมชนของดิฉัน ในวันนี้ก่อนที่จะลงไปบ้านต่างๆในชุมชนเราได้มาพบกับทีมIL(Independent Living ; ศูนย์การดำรงชีวิตอิสระคนพิการ)กันก่อน ซึ่งคนในทีมนี้ล้วนแต่เป็นผู้พิการ ในตอนแรกนั้น พี่ๆให้เราได้ทำกิจกรรมก่อนซึ่งแบ่งเป็นสองฐาน ฐานแรกเป็นฐานที่ให้เราจำลองเป็นคนพิการประเภทต่างๆทั้งตาบอด พูดไม่ได้ แขนหรือขาใช้งานไม่ได้ จำนวน 8 คน จากนั้นให้เพื่อนที่เหลือพูดจาที่ใช้ถ้อยคำเสียดสีใส่เรา โดยตอนแรกยืนห่างๆเราก่อนก่อนจะค่อยๆขยับมาใกล้ขึ้นจนแทบชิด จากฐานนี้ทำให้ดิฉันเข้าใจความรู้สึกของผู้พิการเวลาโดนพูดจาดูถูกมากขึ้นและคิดได้อีกว่า เวลาเราจะพูดอะไรให้นึกถึงใจเขาเข้าไว้ พูดก่อนคิดเสมอ ในส่วนของฐานที่สองนั้น เป็นการเล่นเกมโยนบอลแบบกลุ่ม แน่นอนว่าฐานนี้ก็มีการจำลองเป็นผู้พิการต่างๆเช่นกัน จากฐานนี้ทำให้ดิฉันรู้ว่าถึงแม้เราจะไม่สามารถใช้ร่างกายบางส่วนได้ แต่เราก็ยังใช้ส่วนอื่นมาทำหน้าที่แทนได้แม้ไม่คุ้นชินเท่าเดิมก็ตาม หลังจากที่ทำกิจกรรมทั้งสองฐาน พี่ๆก็ได้ให้ความรู้เกี่ยวกับILและจำลองสถานการณ์เวลาไปลงบ้านในชุมชนจริง ในช่วงนี้ดิฉันได้เทคนิคต่างๆมากมาย เช่น ในการออกชุมชนนั้น เราต้องแนะนำตัวและบอกวัตถุประสงค์ให้ชัดเจน รวมไปถึงการบอกว่าเราได้ข้อมูลของเขามาจากใครนั้นจะสามารถสร้างความไว้ใจจากผู้รับบริการได้ระดับหนึ่ง นอกจากนี้ หากระหว่างพูดคุยและถามข้อมูลจากผู้รับบริการอยู่แล้วผู้ดูแลชอบพูดแทรกขึ้นมา ให้เราหรือเพื่อนอีกคนค่ายๆทำเนียนแยกผู้ดูแลไปคุยด้วยอีกที่หนึ่ง ห้ามทำเมินหรือไม่สนใจเขา ไม่งั้นความสัมพันธ์ของเรากับผู้ดูแลจะแย่ได้ ในช่วงบ่ายเป็นช่วงเวลาที่พวกเราลงพื้นที่กัน ดิฉันและเพื่อนๆได้ไปบ้านของผู้ป่วยที่เป็น spinal cord injury c4 incomplete การเยี่ยมบ้านครั้งนี้ทำให้ดิฉันทราบว่าการสังเกตเป็นสิ่งที่ดี เพราะเมื่อเราเห็นสิ่งที่เขาดูสนใจแล้วลองชวนพูดคุยดูจะทำให้เขายิ่งเปิดใจกับเรามากขึ้น
