อย่ารอให้ถึงวันสุดท้ายของชีวิต...แล้วจึงคิดได้

คนเรานั้น...มีเวลาจำกัด รู้วันเกิด แต่ไม่รู้วันตาย

          เคยถามตัวเองบ้างไหม ถ้าวันพรุ่งนี้เป็นวันสุดท้ายของชีวิต เราคิดจะทำอะไร? จะกลับบ้านไปหาครอบครัวที่จากมานาน หรือจะบอกรักคนที่แอบชอบ หรือ นัดเคลียร์เรื่องที่ค้างคาใจกับเพื่อน หรือ จะทำสิ่งที่อยากจะทำตั้งแต่วัยเยาว์  แต่ไม่มีโอกาสได้ทำสักที คำถามนี้เชื่อมโยงกับการใช้ชีวิตในปัจจุบันของเรามาก การเอ่ยอ้างถามถึงวันสุดท้ายของชีวิต เพื่อเป็นการย้ำเตือนว่าสิ่งที่ทำอยู่ทุกวันนี้ เรากำลังทำอะไรอยู่กันแน่

          การคิดถึงเรื่องวันสุดท้ายของชีวิต ไม่ได้จำกัดเฉพาะเพียงผู้สูงวัยเท่านั้น วัยรุ่น คนหนุ่มคนสาว คนวัยทำงาน ก็ควรหมั่นสอบถามตัวเองอยู่เสมอ เพื่อไม่ให้เผลอไผลเถลไถลออกนอกลู่นอกทาง เพราะมนุษย์ทุกคนมีเวลาจำกัด จึงต้องหาทางจัดการเวลาและชีวีตให้เกิดประโยชน์สูงสุด ถึงแม้ตอนนี้จะยังไม่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร แต่จะเป็นการดีกว่าถ้าได้ลองทำสิ่งต่างๆ อย่างตั้งใจ ดีกว่าฆ่าเวลาไปกับเรื่องที่ไม่ก่อให้เกิดประโยชน์อะไรในชีวิตเลย

          การเฝ้าบอกตัวเองว่าวันนี้เป็นวันสุดท้ายของชีวิต ที่จะมีโอกาสชื่นชมโลกใบนี้ ถือว่าเป็นการสร้างความรู้สึกไม่ให้ตัวเอง เกิดความประมาทต่อเวลาที่เหลืออยู่  เปล่าเลยเราไม่ได้กลัวตาย ตรงกันข้ามกลับคิดว่าตลอดเวลาที่ใช้ชีวิตอยู่บนโลกนี้มันน้อยมาก  หากคำนวณในเชิงตัวเลข ยังมีหนังสืออีกหลายเล่มที่ยังไม่ได้อ่าน เพลงอีกหลายเพลงที่ยังไม่ได้ฟัง  หนังอีกหลายเรื่องที่ยังไม่เคยดู ความรู้สึกในใจมากมายที่ยังไม่เคยบอก  พื้นที่อีกหลายล้านตารางกิโลเมตรที่ยังไม่เคยไป

          อยากตื่นนอนตั้งแต่เช้าเพื่อรอดูพระอาทิตย์ขึ้น ซึ่งเป็นแสงแรกของวัน หลังจากนั้นไปวัดเพื่อทำบุญถวายสังฆทานอุทิศส่วนกุศลให้ญาติที่ล่วงลับไปแล้ว  และเจ้ากรรมนายเวร และเพื่อสั่งสมบุญให้ตนเองได้ไปเกิดในภพภูมิที่ดีในภายภาคหน้า           

          การได้รับประทานอาหารอร่อย ๆ ร่วมกับคนที่เรารัก น่าจะเป็นอาหารมื้อที่พิเศษที่สุด และอร่อยที่สุด          

         การได้บอกรัก ขอโทษ และบอกความรู้สึกที่มีอยู่ภายในใจ  ให้กับคนที่เราอยากบอก ไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่ เพื่อน คนรัก หรือแม้กระทั่งศัตรู น่าจะเป็นคำพูดที่งดงามและแสนวิเศษที่สุด ถ้ารู้สึกรัก...จงบอกว่ารัก  ถ้ารู้สึกผิด...จงพูดขอโทษ และขอให้เขาให้อภัย จงรีบพูดในสิ่งที่อยากพูด  ก่อนที่จะไม่มีโอกาสได้บอก บางครั้ง...การบอกรัก อาจเป็นการบอกลาที่ดีที่สุด  

          การกลับไปหาครอบครัว ไปอยู่กับครอบครัวที่เรารัก  มันอาจเป็นเหมือนกับคำตอบของใครหลายๆคน มันอาจจะเป็นคำตอบที่ตอบง่ายมากเมื่อเราคิดถึงคนที่รักเราที่สุด คนที่ห่วงใยเราที่สุด และคนที่ให้ทุกสิ่งทุกอย่างกับเรา  และใช้เวลาทั้งวันในการทำกิจกรรมร่วมกันกับครอบครัว บอกรักและกราบลาพ่อแม่ เป็นสิ่งสุดท้ายที่ลูกจะทำให้พ่อแม่ได้ก่อนจากกัน  มันคงเป็นช่วงเวลาที่พิเศษที่สุด และน่าจดจำมากที่สุด

          การนั่งดูอัลบั้มรูป  และอ่านสมุดบันทึกไดอารี่ ซึ่งเป็นที่เก็บความทรงจำที่แสนงดงาม คงจะทำให้เราสัมผัสได้ถึงความสุขตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมาในขณะที่มีชีวิตอยู่ และได้มีเวลาทบทวนกับตัวเองถึงเรื่องราวต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นตลอดช่วงชีวิต

          จากนั้นเขียนบันทึก และอัดวิดีโอการจากลา เพื่อบอกลาแก่ทุก ๆ คน ทำใจให้สบาย  ปล่อยวาง และมีความสุขกับช่วงวาระสุดท้ายของชีวิตก่อนไปจากโลกนี้

จงใช้ชีวิตให้คุ้มค่ากับการที่คุณได้เกิดมาบนโลกนี้  เพราะมันคือ  รางวัลของคุณที่คุณได้เกิดมาบนโลกใบนี้


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกส่วนตัว ... นางสาวสิริญาภร ทรงสุภา



ความเห็น (29)

สวัสดีคะ คุณสิริญาภร เมื่อยามใดที่เรามีความสุข ยามนั้นย่อมงดงามเสมอ ขอชื่นชมงานเขียนคะ

สวัสดีครับ คุณสิริญาภร เป็นการเขียนที่สะท้อนให้เห็นมุมมองได้ดีครับ ขอชื่นชม

สวัสดีครับ คุณสิริญาภร ชื่นชอบในงานเขียนของคุณนะครับ เป็นกำลังใจให้ครับ ขอบคุณครับ

ขอบคุณ คุณหทัยรัตน์ สำหรับความคิดเห็นดีๆ จะนำไปแก้ไข ปรับปรุงงานเขียนในครั้งต่อ ๆ ไปค่ะ

ขอบคุณ คุณกรกต สำหรับความคิดเห็นดีๆ จะนำไปแก้ไข ปรับปรุงงานเขียนในครั้งต่อ ๆ ไปค่ะ

ขอบคุณ คุณชัชวาล สำหรับความคิดเห็นดีๆ จะนำไปแก้ไข ปรับปรุงงานเขียนในครั้งต่อ ๆ ไปค่ะ

สวัสดีครับ​ คุณสิริญาภร วันสุดท้ายควรเป็นวันที่มีความสุขที่สุดน่ะครับ​ เป็นกำลังใจให้นะครับ

สวัสดีค่ะ คุณสิริญาภร ประทับใจในงานเขียนของคุณค่ะ เมื่อถึงวันนั้น เราควรปล่อยวาง เป็นกำลังใจให้นะคะ ขอบคุณมากค่ะ

ขอบคุณ คุณกิตติวัฒน์ สำหรับความคิดเห็นดีๆ จะนำไปแก้ไข ปรับปรุงงานเขียนในครั้งต่อ ๆ ไปค่ะ

ขอบคุณ คุณนริศรา สำหรับความคิดเห็นดีๆ จะนำไปแก้ไข ปรับปรุงงานเขียนในครั้งต่อ ๆ ไปค่ะ

สวัสดีครับ คุณสิริญาภร ผมประทับใจในงานเขียนของคุณมาก เป็นกำลังใจให้ในงานเขียนครั้งต่อไปครับ

สวัสดีค่ะ คุณสิริญาภร ฉันประทับใจในงานเขียนของคุณมาก เป็นกำลังใจให้ในงานเขียนครั้งต่อไปค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณสิริญาภร เป็นกำลังใจในการสร้างสรรค์ผลงานนะค่ะ

ขอบคุณ คุณเฉลิมศักดิ์ สำหรับความคิดเห็นดีๆ จะนำไปแก้ไข ปรับปรุงงานเขียนในครั้งต่อ ๆ ไปค่ะ

ขอบคุณ คุณอรอุมา สำหรับความคิดเห็นดีๆ จะนำไปแก้ไข ปรับปรุงงานเขียนในครั้งต่อ ๆ ไปค่ะ

ขอบคุณ คุณประภาพรสำหรับความคิดเห็นดีๆ จะนำไปแก้ไข ปรับปรุงงานเขียนในครั้งต่อ ๆ ไปค่ะ

สวัสดีครับ คุณสิริญากร ผมชื่นชมผลงานของคุณนะครับ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ คุณสิริญาภร ทำทุกวันให้ดีที่สุด ฉันเป็นกำลังใจให้กับงานเขียนของคุณนะคะ ขอบคุณค่ะ

สวัสดีครับ คุณสิริญาภร ชื่นชมผลงานครับ และขอบคุณสำหรับข้อคิดดี ๆ ครับ เป็นกำลังใจให้นะครับ

สวัสดีค่ะ คุณสิริญาภร ดิฉันชื่นชอบในงานเขียนของคุณ อ่านแล้วรู้สึกประทับใจมากค่ะ ขอเป็นกำลังใจในการสร้างสรรค์ผลงานชิ้นต่อไปนะคะ ขอบคุณค่ะ

ขอบคุณ คุณศักดิ์ชัย สำหรับความคิดเห็นดีๆ จะนำไปแก้ไข ปรับปรุงงานเขียนในครั้งต่อ ๆ ไปค่ะ และขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะ

ขอบคุณ คุณสุนิสา สำหรับความคิดเห็นดีๆ จะนำไปแก้ไข ปรับปรุงงานเขียนในครั้งต่อ ๆ ไปค่ะ และขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะ

ขอบคุณ คุณฤทธิพงศ์ สำหรับความคิดเห็นดีๆ จะนำไปแก้ไข ปรับปรุงงานเขียนในครั้งต่อ ๆ ไปค่ะ และขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะ

ขอบคุณ คุณนภัสวรรณ สำหรับความคิดเห็นดีๆ จะนำไปแก้ไข ปรับปรุงงานเขียนในครั้งต่อ ๆ ไปค่ะ และขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะ

สวัสดีครับ คุณสิริญาภร ชื่นชอบในงานเขียนของคุณ เป็นกำลังใจให้ครับ

สวัสดีค่ะคุณสิริญากร ดิฉันชื่นชมและประทับใจมุมมองในการใช้ชีวิตในช่วงสุดท้ายของชีวิตมากค่ะแม้วันสุดท้ายยังไม่มาถึงก็ควรใช้ชีวิตอย่างคุ้มค่าดังที่คุณกล่าวมา ถูกต้องที่สุดค่ะ ขอบคุณสำหรับบทความดีๆ นะคะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ คุณสิริญาภร ผมชอบงานเขียนของคุณมากครับเขียนได้ดีครับ ถ่ายทอดเรื่องราวได้ดีมากครับ เป็นกำลังใจให้นะครับ ขอบคุณมากครับ

สวัสดีค่ะ คุณสิริญาภร ชื่นชอบเรื่องราวของคุณ ขอเป็นกำลังใจนะคะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ คุณสิริญาภร ดิฉันชื่นชมผลงานของคุณนะค่ะ เขียนได้น่าประทับใจมากค่ะ เป็นกำลังใจให้ในการสร้างสรรค์ผลงานต่อๆไปอีกนะค่ะ