เพราะชีวิตยังต้องเดินต่อไปในแต่ละวัน และบางวันก็อาจเป็นวันที่ต่างไปจากวันเดิมๆที่ผ่านมา ซึ่งเราไม่อาจรู้ได้เลยว่าวันนั้นจะเป็นวันที่เป็น "จุดเปลี่ยน"

   หากจะให้เล่าถึงจุดเปลี่ยนในชีวิตของผู้เขียน ผู้เขียนไม่สามารถให้คำนิยามถึงจุดเปลี่ยนของตนเองได้ชัดเจนว่าคือเหตุการณ์ใด แต่อธิบายได้ว่าเป็นช่วงที่เรียนมหาวิทยาลัย ซึ่งก่อนหน้านั้นผู้เขียนเป็นวัยรุ่นที่ค่อนข้างติดเพื่อน และเพื่อนก็จะพาไปเที่ยวกลางคืนบ่อยครั้ง ตั้งแต่ช่วงมัธยมปลายจนถึงมหาวิทยาลัย ในช่วงนั้นรู้ตัวเองว่าเป็นเด็กที่ค่อนข้างเหลวไหลพอสมควร ไม่ตั้งใจเรียน โดดเรียนบ่อยครั้ง ไม่มีเวลาให้ครอบครัวและไร้จุดมุ่งหมายในชีวิต ซึ่งเมื่อย้อนกลับไปคิดก็รู้สึกเสียใจในสิ่งที่ตนเองได้ทำไปในอดีต

  สิ่งที่ทำให้รู้สึกว่าถึงเวลาที่เราต้องเปลี่ยนคือ แม่ ทั้งชีวิตของผู้เขียน แม่ไม่เคยทำให้ผู้เขียนเสียใจ แม่เป็นแม่ที่ดีสำหรับผู้เขียนมาก การที่แม่ไม่เคยดุด่า ไม่เคยบ่นและให้อิสระในการดำเนินชีวิต เพราะแม่มั่นใจในทุกสิ่งที่ลูกได้ทำหรือตัดสินใจ แต่ผู้เขียนกลับทำตัวเหลวไหล ทำให้แม่รู้สึกเสียใจบ่อยครั้ง เมื่อผู้เขียนคิดได้เช่นนั้น ผู้เขียนจึงรู้สึกได้ว่า ถึงเวลาที่ผู้เขียนจะต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองให้ดีกว่านี้ ต้องทำให้แม่เกิดความภูมิใจและจะไม่ทำในสิ่งที่ทำให้แม่เสียใจในทุกสิ่งที่ลูกได้ทำไป

  มาถึงวันนี้ วันที่ผ่านจุดเปลี่ยนของชีวิตมาเป็นระยะเวลาหนึ่ง ผู้เขียนรู้สึกขอบคุณแม่ที่เป็นต้นตอของจุดเปลี่ยน และขอบคุณตนเองที่ตั้งสติและนำพาตนเองมาในเส้นทางที่ดี เป็นจุดเปลี่ยนที่ผู้เขียนรู้สึกขอบคุณตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ขอบคุณมากจริง ๆ