ก็ถือว่าเป็นงานประจำปี ที่เกี่ยวข้องกับประเพณีของชาวเลาขวัญ จัดได้ยิ่งใหญ่ยาวนานเป็นปีที่ ๑๓ แล้ว..จนเป็นที่ยอมรับของสำนักงานการท่องเที่ยวจังหวัดกาญจนบุรี มีการประชาสัมพันธ์งานให้ได้กล่าวขานกันไปทั่ว
อำเภอเลาขวัญ..มีอาชีพหลักๆที่โดดเด่นคือการปลูกอ้อยและมันสำปะหลัง จึงมีเกษตรกรที่มีอาชีพเกษตรกรรมเป็นจำนวนมาก ส่วนการเลี้ยงสัตว์ก็ต้องยกให้ธุรกิจการเลี้ยงวัว..ซึ่งจะมีวัวเนื้อมากกว่าวัวนม..
เดินทางไปเส้นทางใด หนีไม่พ้นฝูงวัวอย่างแน่นอน มองไปในท้องทุ่งกว้างใหญ่ ก็พบวัวอยู่เต็มท้องทุ่ง อันนี้นี่เองจึงเป็นต้นกำเนิดเกิดงาน..โคบาล..ขึ้นมา เป็นการรวมพลคนเลี้ยงวัวประจำปี และก็มีกิจกรรมอื่นๆของส่วนราชการและการออกร้านขายสินค้า
โดยมากก็จะจัดกันในเดือนมกราคม หลังเทศกาลปีใหม่ จัดครั้งละ ๖ – ๘ วันมาโดยตลอด ในยามค่ำคืนของการจัดงาน จะมีมหรสพในเวทีกลางที่เน้นการดนตรีเป็นหลัก ส่วนเวทีรองลงมาก็จะเป็นการแสดงด้านวัฒนธรรมและการประกวดต่าง เช่นประกวดธิดาโคบาล และการขับร้องเพลงไทยลูกทุ่ง..
ผมไปร่วมงานทุกปี แต่จะไปช่วงหัวค่ำ นำเด็กไปแสดงเพลงพื้นบ้านบนเวทีเล็กๆ ใช้เวลาแสดงครั้งละ ๑๐ – ๑๕ นาที..จากนั้นก็กลับบ้าน วันต่อมา..ก็จะไม่ได้ไปเดินเที่ยวชมงานอีกเลย เพราะจะรู้แล้วว่าบรรยากาศของงานเป็นอย่างไร...?
ปีนี้..เป็นครั้งแรก ที่คณะกรรมการจัดงาน ที่มีสภาวัฒนธรรมอำเภอเป็นแม่งาน มีท่านนายอำเภอเป็นประธาน..แต่งตั้งให้ผมเป็นคณะกรรมการฝ่ายพิธีการ ปฏิบัติงานเป็นผู้ช่วยพิธีกร บางคนก็ใช้คำว่ากำกับเวทีให้กำหนดการเป็นไปด้วยความเรียบร้อย..
ผมถึงหน้างานตั้งแต่ห้าโมงเย็น ..รอให้ทุกอย่างพร้อม..ทั้งประธานจัดงานและกิจกรรมการแสดง ตลอดจนของรางวัล ของที่ระลึกจัดวางไว้พร้อม จึงเริ่มงานได้ในเวลาเกือบ ๑ ทุ่ม..ประธานในพิธีเปิดคือ รองผู้ว่าราชการจังหวัดกาญจนบุรี
ค่ำคืนของการเปิดงานก็จะมีงานเลี้ยงโต๊ะจีน เพื่อหารายได้เข้าอำเภอ เงินที่ได้จะนำไปใช้ในกิจกรรมสาธารณประโยชน์ ซึ่งในแต่ปีเงินส่วนนี้จะได้เป็นกอบเป็นกำเลยทีเดียว
ผมพยายามทำให้พิธีกรได้ทำงานอย่างลื่นไหล ไม่สะดุดเลยสักนิด แต่ละรายการเตรียมความพร้อมไว้ทั้งผู้แสดง และผู้มอบรางวัล ตลอดจนการเตรียมเจ้าหน้าที่ไว้เพื่อเคลื่อนย้ายวัสดุอุปกรณ์บนเวที และประสานกันอยู่ตลอด ในกรณีที่ต้องเปลี่ยนชื่อบุคคลหรือรายการอย่างกระทันหัน
งานนี้..มีขลุกขลักบ้างก็ตรงที่หน้าเวทีดนตรี สถานที่จัดพิธีเปิด คับแคบมาก ทำให้หัวหน้าส่วนราชการต้องยืนเบียดกัน และที่สำคัญท่านประธานกล่าวเปิดงานนานมาก ก็คงไม่ใช่ความผิดของท่าน ที่ท่านพูดสดไปได้เรื่อยๆ จนผู้อาวุโสที่มาร่วมยืนต้อนรับถึงกับเข่าอ่อนไปตามๆกัน
บางช่วงบางตอน..ที่มีการรับมอบของที่ระลึก อาจจะวุ่นวายนิดหน่อย เพราะผู้เชิญของขวัญไม่ได้ประชุมซักซ้อมกันมาก่อน จึงทำให้ดูรีบเร่งไปสักนิด เป็นบทเรียนที่ต้องแก้ไขต่อไป ในส่วนที่แทรกเข้ามาก็สามารถแก้ปัญหาได้ทัน ทำให้ผู้เกี่ยวข้องได้รับโอกาสและได้รับเกียรติกันไปตามระเบียบ..
เกือบสามทุ่ม...เป็นอันเสร็จพิธี จะเดินไปนั่งทานอาหารที่โต๊ะจีน ก็คงไม่ใช่เวลาเสียแล้ว ตัดสินใจหิ้วท้องกลับบ้าน ขับรถมาถึงตลาดบรรยากาศดูเงียบเชียบ เพราะผู้คนไปรวมตัวอยู่ที่งานโคบาลกันหมด ไฟแสงสีตามถนนดูสวยสดงดงามเหลือเกิน
ทำให้ผมคิดว่า..เลาขวัญ..ก็เป็นเมืองที่น่าอยู่ ความรู้สึกนึกรักเลาขวัญ แม้จะเป็นเมืองชายขอบเมืองกาญจน์ แต่ก็มีความสนุกสุขสำราญกับเขาเหมือนกัน โดยเฉพาะกับ..งานในคืนแรก..ของโคบาล..เป็นประสบการณ์ทำงานข้างเวที..ที่มีส่วนช่วยเหลืองานส่วนรวม..ครั้งแรกของผม
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๙ มกราคม ๒๕๖๓
