สอนหญิง

สอนหญิง

สักวาเกิดเป็นหญิงยากยิ่งนัก-
ต้องรู้จักรักตัวกลัวเสียหาย-
อย่าคิดว่าเราเด่นเป็นเช่นชาย-
ใครเล่าหมายหญิงปล่อยตัวมั่วโลกีย์/

จะยืนนั่งระวังตนทนลำบาก-
ถึงแม้ยากก็ควรใฝ่ให้เป็นที่-
อย่าให้ใครเขานินทาว่าไม่ดี-
ด้วยไม่มีความเป็นหญิงสิ่งควรครอง/

จะพูดจากับใครควรให้เพราะ-
แม้หัวเราะมากไปจักเศร้าหมอง-
ไม่มีใครเขาใฝ่เราไปครอง-
เพราะชายมองหญิงดีมีจรรยา/

ถ้าพลั้งไปยังไม่สายควรหมายแก้-
อย่าให้แย่จนหมดไปไร้รักษา-
ถึงวันนั้นคงต้องเศร้าเคล้าน้ำตา-
ทุกข์คงมาเชยชมตรมใจเอย