สองสัปดาห์แห่งความสุข...อีกครั้งหนึ่ง

ความไม่เข้าใจ กลับมาเป็นเข้าใจ และมีความสุขทุกๆวินาที

จากบันทึกเมื่อเดือนที่แล้ว เรื่อง  ความอบอุ่น น้ำพริกถ้วยเก่าของครูอ้อยหวลกลับมาอีกแล้ว   เป็นเรื่องของพ่อบ้านของครูอ้อยเปลี่ยนเวลาการทำงาน  จึงมีเวลาได้พดคุยกันมากขึ้น

นอกจากการพูดคุยกันมากขึ้นแล้ว พ่อบ้านของครูอ้อยยังมีเวลาได้อ่านบันทึกของครูอ้อยใน Gotoknow  ซึ่งในระยะแรก  เธอยังไม่เข้าใจว่าความสนิทสนมของพวกเรามากมายและรวดเร็วจนเธอตั้งตัวไม่ทัน

แต่ในสัปดาห์นี้   เธอเข้าใจ เนื่องจากการอ่านมาก จึงรู้มากนั่นเอง  เธอเริ่มรู้จักคุณไมโตอยู่ที่ญี่ปุ่นและกลับมาแล้ว   รู้จักคุณบอน..ยังถามว่ารูปภาพประจำตัวน่าจะหาที่หล่อกว่านี้  เธอชมว่าน้องนิวน่ารักเหมือนเด็กมัธยม  ชมว่าคุณติ๋วสวยน่ารัก  และชมอีกหลายๆท่าน  โดยเฉพาะ ดร.จันทวรรณ  เธอบอกว่าเคยดูออกโทรทัศน์ด้วย  พูดเรื่อง GotoKnow  นี่ล่ะ

และเธอก็รู้ว่า GotoKnow นี่กระจายไปทั่วประเทศ เมื่อวานนี้  มีเพื่อนของเธอเข้ามาทักทายครูอ้อยในบันทึกเรื่อง คัมแบ็ค...ทู....พี..เอช..ดี..แคนดิเดท  ครูอ้อยอนุญาตให้เธอตอบบันทึกเอง  แต่เธอไม่ทำ  แต่สั่งให้ครูอ้อยตอบและถามสารทุกข์เพื่อนของเธอด้วย

กลับมาเรื่อง ความเป็นอยู่ของครอบครัวครูอ้อย ไหนๆก็อ่านบันทึกกันมามากแล้ว....จงอ่านต่อไปโดยปริยาย

การเดินทางไปทำงานของครูอ้อยก็คือ.....ใช้รถยนต์ 4ล้อ

ส่วนการเดินทางของพ่อบ้านก็คือ.....ใช้รถ 2 ล้อติดเครื่องยนต์

เมื่อเช้านี้  เราทั้ง 2 คนออกจากบ้านพร้อมกัน  เดินลงจากบ้านชั้น 5 มาด้วยกัน  และคุยกัน   พอเดินมาถึง รถ 2 ล้อติดเครื่องยนต์    ครูอ้อยขออนุญาตถ่ายรูปมาด้วย นี่ไง

   

ครูอ้อยดีใจที่ได้พบเกลอเก่า  เจ้ารถมอเตอร์ไซค์คันนี้มีประวัติมากับครูอ้อยอย่างโชกโชนเมื่อสมัยสอนอยู่ต่างจังหวัด

วันนี้ขอแนะนำตัวเท่านั้น ว่าครูอ้อยซื้อเธอมาแบบใหม่เอี่ยมจากร้าน  ราคา 19,500 บาท  เมื่อ พ.ศ.2528  เธออายุ  21 ปีแล้ว  พ่อบ้านรักษาเธอดีมาก  จึงใช้การได้ดีอยู่

เมื่อคราวที่ย้ายมาอยู่กรุงเทพ ฯ ปี พ.ศ.2538  ครูอ้อยได้ให้เพื่อนของพ่อบ้านใช้มันไปส่งลูกเรียนหนังสือ  เพิ่งจะได้กลับมาเป็นของตัวเอง ตอนที่คนยืมนั้นซื้อรถยนต์

ใจหนึ่งดีใจที่พบเกลอเก่า......แต่อีกใจหนึ่ง  ครูอ้อยมองพ่อบ้านขี่รถมอเตอร์ไซค์ที่เป็นเนื้อหุ้มเหล็กลิบตาไป  .... ครูอ้อยสงสารเธอมากเหลือเกิน

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ครูสิริพรกับบันทึก

คำสำคัญ (Tags)#สุขภาพ#siriporn#diary#ครูอ้อย#ห่วงใย#kruooy#รถที่รัก#พ่อบ้าน

หมายเลขบันทึก: 66846, เขียน: 13 Dec 2006 @ 06:26 (), แก้ไข: 24 May 2012 @ 19:48 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 6, อ่าน: คลิก


ความเห็น (6)

สวัสดีตอนเช้าครับครูอ้อย
  • อะไรที่เป็นของเรา แล้วต้องจากกันไปนาน เมื่อได้คืนกลับมาก็เป็นเรื่องน่ายินดีทั้งสิ้น ทั้งหมดนี้ ไม่รวม หนี้สินนะครับ ไปแล้วอยากให้ไปลับ
  • ดูจากหุ่นแล้วคล้ายๆ กับ YAMAHA นะครับ ใกล้เคียงกับ Power Mate ไม่น่าเชื่อว่าจะใช้งานผ่านมาแล้ว กว่า 21 ปี เพราะดูสภาพยังดีอยู่มากเลยครับ แสดงถึงคนใช้ดูแลรักษาดีจัง
  • ชวนคุณสมนึก เข้ามาเขียนบันทึกด้วยซิครับ อยากรู้เรื่องเกี่ยวกับรถไฟเหมือนกันครับ....แล้วจะคอยอ่านครับ จะให้เริ่มตั้งแต่ยุคที่คุณสมนึกเริ่มทำงานเลยดี หรือว่าย้อนกลับไปตั้งต้นตั้งแต่รัชกาลที่ 5 เลยก็ได้

สวัสดียามเช้าค่ะ  คุณไมโต

  • ครูอ้อยจะไม่เล่าให้เธอฟัง  แต่จะให้เธออ่านเอง เธอก็จะเรียนรู้ว่าพวกเรา  และมิตรภาพของพวกเราแน่นแฟ้นมากแค่ไหน 
  • รถคันนี้ชื่อ  เมทนางพญา ค่ะ  ครูอ้อยเคยขับขี่มันมา  แต่ตอนนี้ไม่อาวดีกว่า  ...กลัวค่ะ 

ขอบคุณมากนะคะ กินไข่ลวกหรือยังคะ 2 ฟอง

อายุของรถคงมากกว่าหลายๆคนใน gotoknow นะคะ แต่รักษาสภาพได้สวยปิ้งอยู่เลยค่ะ ครอบครัวครูอ้อยไปทำงานกันเช้าทั้งครอบครัวเลยใช่ไหมคะ ดูเวลาถ่ายภาพยังตีห้าอยู่เลย

สวัสดีค่ะ คุณจันทรรัตน์

  • นานจังที่ครูอ้อยไม่ได้คุยกับคุณจันทรรัตน์ 
  • แต่ก็เหมือนเดิมนะคะ  ช่างสังเกต 
  • ใช่ค่ะ ครูอ้อย กับพ่อบ้าน   จะออกจากบ้านแต่เช้า เราชาว กทม.เป็นอย่างนี้ 
  • ไม่อยากติดแหงกอยู่บนถนน นานๆ หงุดหงิดค่ะ

ลูกๆ ไปสายค่ะ เพราะมหาวิทยาลัยและโรงเรียนอยู่ใกล้บ้านค่ะ

ขอบคุณค่ะ

ทุกวันนี้ก็ยังเป็นห่วงทุกคนที่ใช้จักรยานยนต์เป็นยานพาหนะ
ฝนตก...ยิ่งเป็นห่วงค่ะ...ถนนลื่นด้วยค่ะ