จุดเปลี่ยนเล็ก ๆ 

เชื่อว่าทุกคนนั้นมีจุดเปลี่ยนกันทุกคนอยู่ที่ว่าจุดเปลี่ยนนั้นจะมากหรือน้อยแค่ไหนบางคนอาจเริ่มจะจุดเปลี่ยนเล็ก ๆ แล้วค่อย ๆ มีจุดเปลี่ยนที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ทุกคนต้องพบเจอกับอะไรหลาย ๆ ในโลกใบนี้มีทั้งดีและร้ายหลายคนอาจจะพบกับจุดเปลี่ยน ณ จุดนี้ก็เป็นได้ดิฉันก็มีจุดเปลี่ยนของตัวเองเช่นเดียวกับคนอื่นเขาเลยถึงว่าเป็นจุดเปลี่ยนที่ดีของดิฉันละนั้นจุด ๆ นี้

เริ่มจะตอนม.6 เป็นช่วงสุดท้ายของม.ปลายต้องเริ่มหาที่เรียนต่อกันแล้วและต้องตัดสินใจแล้วว่าจะเรียนอะไรเป็นช่วงที่ดิฉันเริ่มรู้สึกท้อละเพราะไม่รู้ว่าจะเรียนอะไรเพื่อน ๆ เขาก็มีที่เรียนกันเกือบทุกมีแค่ดิฉันคนเดียวที่ยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะเรียนอะไรตอนนั้นเป็นช่วงที่ปวดหัวมากแล้วก็เครียดด้วยพอใกล้จะจบ ม.6 เข้ามาทุกที่ก็ยังหาที่เรียนไม่ได้เลยคิดว่าจะไม่เรียนต่อละ หางานทำน่าจะดีกว่า แต่ความคิดของดิฉันก็เปลี่ยนเมื่อได้ไปงานรับปริญญาของพี่ชายที่เป็นลูกพี่ลูกน้องของดิฉัน

วันรับปริญญาของพี่ชายดูเหมือนว่าทุกคนนั้นจะตื่นเต้นแทนพี่ชายมากและในงานผู้คนก็เยอะแยะไปหมดเพราะมางานรับปริญญาลูก ๆ หลาน ๆ กันและดูเหมือนทุคนนั้นจะมีความสุขกันมาก ตอนถ่ายรูปดิฉันก็คิดในใจขึ้นมาว่าดิฉันอยากถ่ายแบบนี้บ้างดิฉันอยากมีคนถ่ายรูปกับดิฉันเหมือนพี่ชายแบบนี้บ้าง ตอนนั้นดิฉันเห็นว่าพ่อกับแม่ของพี่ชายนั้นมีใบหน้าที่ยิ้มแย้และความภาพภูมิใจในตัวของพี่ชายดิฉันนั้นเต็มไปหมดทำให้ดิฉันเริ่มคิดที่จะเรียนต่อเพราะอยากให้พ่อกับแม่ภูมใจเหมือนพี่ชายบ้าง จึงตัดสินใจเข้าสมัครที่มหาวิทยาลัยแม่ฮ่องสอนเพราะตอนนั้นเข้ายังรับสมัครอยู่และก็มีชื่อเข้าสอบมหาวิทยาลัยแม่ฮ่องสอนและสอบเข้าได้จึงได้เรียนมาจนถึงตอนนี้

ต้องขอบคุณงานรับปริญญาของพี่ชายและพ่อแม่ที่ทำให้ได้ทบทวนที่ว่าจะเรียนต่อหรือไม่เรียนต่อดีพอได้ทบทวนแล้วทำให้ตัดสินใจที่จะเรียนต่อเพื่ออนาตดที่ดีของตัวเอง และขอบคุณครอบครัวและญาติ ๆ ทุกคนที่คอยสนับสนุนในการตัดสินใจของดิฉันและคอยให้กำลังใจตลอดที่ผ่านมาและขอบคุณตัวเองที่คิดได้และตัดสินใจถูกที่เลือกที่จะเรียนต่อ และบอกกับตัวเองว่า สู้ ๆ