ความเป็นจริง....

   ตั้งแต่ขึ้นมัธยมมาคิดเสมอว่าอยากเรียนการโรงแรมเพราะชอบเกี่ยวกับงานบริการ งานที่เจอผู้คนมากมาย แต่พออยู่ม.6 ได้คุยจริง ๆ จัง ๆ กับพ่อแม่ พ่อแม่ก็ไม่ได้ห้ามอะไรแต่แค่บอกว่าคิดดี ๆ นะจะเรียนการโรงแรมบ้านเราไม่มีโรงแรมใหญ่โตอะไร ไม่ได้มีนักท่องเที่ยวตลอดทั้งปี ถ้าจะเรียนทางนี้จริง ๆ จะไม่ได้อยู่บ้านเรานะต้องไปอยู่ในเมืองใหญ่ คิดดี ๆ นะ พ่อพูดมาประโยคหนึ่งว่า "งานที่ชอบกับงานที่มั่นคงมันต่างกันนะ"  พอได้มาคิด ๆ ดูมันก็เป็นจริงอย่างที่พ่อพูด เราอาจจะชอบงานโรงแรมที่มันเป็นอาชีพที่ไม่มั่งคง อายุเยอะหน่อยเขาก็ไม่เอาแล้ว ก็เลยคุยกับพ่อแม่อีกครั้งว่าจะเรียนครูดีไหม มันเป็นอาชีพที่มั่นคง มันเป็นอาชีพที่ได้จริง ๆ มากกว่า ได้เรียนบ้านเรา ทำงานบ้านเรา มันดีที่สุดแล้ว

   และนี่ก็คือจุดเปลี่ยนของดิฉันที่ได้มาเรียนครู  ***งานที่ชอบกับงานที่มั่นคงมันต่างกันนะ***

คนที่คอยให้คำปรึกษาได้ตลอด ไม่วีน ไม่เหวี่ยง และเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้เรา รัก...