เรื่องที่ฉันจะเล่าต่อไปนี้คือเรื่องราวของฉันในสมัยเด็กที่ฉันไปทะเลครั้งแรก กับน้องชายของฉัน พร้อมกับเพื่อนๆ และผู้ดูแลหอ ตสึกแรกของตอนนั้นฉันเรียนอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ส่วนน้องชายของดิฉันเรียนอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1

            ความรู้สึและรู้กแรกของฉันเมื่อรู้ว่าไปทะเลคือ รู้สึกดีใจและรู้กังวล รู้สึกดีใจที่จะได้ไปเที่ยวทะเล และรู้สึกกังวล ที่ต้องเดินทางไกลและพ่อกับแม่ก็ไม่ได้ไปด้วยกลัวว่าจะดูแลน้องได้ไม่ดี วันแรกที่ ของการเดินทางไปเที่ยว พ่อก็มาส่งฉันกับห้องชายที่หอแล้วก็ขึ้นรถต่อที่อาเขตเชียงใหม่ ฉันกับนน้องได้แยกกันอยู่รถคนละคัน เพราะเขาแยกรถหญิงกับชาย พอลงรถพักเข้าห้องน้ำระหว่างทางฉันเห็นน้องของฉันหน้าซีดมากเลยคงเพราะเมารถและน้องยังเด็กมาก ฉันก็ขอยาแก้เมารถที่คนดูแลเด็กนักเรียน มาให้น้องกิน  เมื่อน้องกินแล้วฉันก็เห็นน้องหลับตลอดบนรถ ที่เห็นเพราะว่ากระจกรถเป็นกระจกใสสามารถมองเห็นรถอีกคันได้ว่าข้างในรถเขาทำอะไรกันบ้าง

            เมื่อถึงทะเลแล้วก็เก็บของทำธุระส่วนตัวเพื่อเข้านอนพอตื่นเช้ามาอีกวันหนึ่งฉันรีบลงไปดูน้องที่ห้องพักของน้องชาย พอฉันหาไม่เจอ ก็ถามเพื่อนน้องชายว่าเห็นบ้างไหม พอได้ความว่าน้องไปดูน้ำขึ้นฉันก็รีบไปดูเพราะกลัวว่านิองจำตกจากที่กั้นเพราะแระกระแทกน้ำกับที่กั้นแรงมาก ฉันก็เลยให้น้องถอยออกมาห่างๆ หน่อย พอสายๆหน่อยก็ได้ไปดูที่เขาสร้างหุ่นจำลอง จากเรื่องพระอภัยมณี มีตัวละครเกือบทุกตัวเลยแต่ละตัวมีเอกลักษณ์เป็นของตนเอง ฉันมักจะได้ถ่ายรูปคู่กับน้องชายฉันเกือบทุกที่ ที่ไปเพราะว่าพ่องของฉันฝากคนดูแลหอถ่ายรูปฉันกับน้องไว้ ฉันเขินมากที่ถ่ายรูปเพราะนานๆทีจะได้ถ่ายรูป และเวลาถ่ายรูปเพื่อน ๆ ก็จะมองเราด้วยทำให้ทำตัวไม่ถูก

            บ่ายๆ พวกเราก็กลับมายังบ้านพัก และปล่อยให้พวกเราได้เล่นน้ำทะเลตามสบาย ฉันไม่เล่นน้ำทะเล เพราะเฝ้าน้องตลอดเพราะกลัวคลื่นน้ำทะเลพัดให้น้องลงในทะเลใหญ่ ถ้าน้องยากเล่นน้ำฉันก็ให้น้องเล่นน้ำ ฉันก็ให้เล่นน้ำแค่เลยหัวเข่านิดหน่อยเท่านั้น เพื่อนมักถามฉันว่าน้องชายว่ายน้ำเป็นทำไมไม่ให้ลงเล่นน้ำที่ลึกกว่านี้  ฉันมักจะตอบเพื่อนว่ากลัวน้องจมน้ำ ที่จริงฉันรู้ว่าน้องชายของฉันว่ายน้ำเป็น  เพราะบ้านเราอยู่ติดแม่น้ำว่างๆเรามักพากันเล่นน้ำบ่อยๆ ที่บ้านเราน้ำลึกมากเลยหัวด้วยซ้ำ แต่เพราะที่บ้านเราเราชินกับสถานที่รู้ว่าตรงไหนเป็นยังไงบ้างและแม่น้ำก็ไม่ได้กว้างมาก แตกต่างจากทะเลที่กว้างใหญ่และยังเป็นสถานที่เราไม่คุ้นเคย ฉันจึงหลีกเลี่ยงที่จะไม่เล่นน้ำทะเลรวมทั้งไม่ค่อยยอมให้น้องเล่นด้วย ฉันจะพาน้องเก็บเปลือกหอยตามริมชายหาด เล่นทรายมากกว่าให้น้องเล่นน้ำ พอนึกย้อนไปก็สงสารน้องที่ไม่ได้เล่นเหมือนเพื่อนๆ น้องชายฉันเองตอนโตขึ้นก็บ่นเหมือนกันว่าทำไมไม่ให้เล่นทะเล ฉันก็จะปลอบใจว่าถ้าพี่โตขึ้นพี่จะพาไป แต่น้องบอกว่าไม่อยากไปแล้ว อยากไปที่มีของอร่อยเยอะๆมากกว่า