นี่คือข้อสะท้อนคิดตอนที่ ๒ จากการไปร่วม TEP Forum 2019 ในหัวข้อ “ภาพใหม่การศึกษาไทย : New Education Landscape” ที่ห้องประชุมมหิศร ธนาคารไทยพาณิชย์ สำนักงานใหญ่ ถนนรัชดาภิเษก เมื่อวันที่ ๘ มิถุนายน ๒๕๖๒
ครูสุรัสวดี นาคะวะรัง (ครูมิ้น) ครูแนะแนว โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ๒ เป็นหนึ่งใน ๕ คนที่มาพูด TEP Talk “๕ แรงบันดาลใจ สร้างสรรค์การศึกษาไทย” ที่ผมยังจำคำของเธอได้ติดหู ว่าบทบาทของครูมีคุณค่าในระดับเปลี่ยนชีวิตเด็ก ด้วยคำพูดว่า “ครูเชื่อว่าเธอทำได้” ช่วยให้เด็กเกิดความมั่นใจ เกิดกำลังใจ นำไปสู่ความมานะพยายาม และความสำเร็จในชีวิต
เรื่องเล่านี้เริ่มจากตัวนักเรียนที่มีปัญหา ไม่มีความมั่นใจตนเอง ไม่ส่งการบ้าน และเครียด โชคดีที่ครูเข้าใจว่าเด็กมีปัญหาที่ต้องการความช่วยเหลือ ครูมีจิตบวกต่อเด็ก และช่วยแก้ปัญหาชีวิตของนักเรียนคนหนึ่งในลักษณะเปลี่ยนอนาคตโดยที่ครูแทบไม่ต้องลงแรงอะไรเลย เพียงแต่ครูมีทัศนะเชิงบวกต่อศิษย์ หรือรักศิษย์นั่นเอง
ในเรื่องเล่าของครูมิ้น เธอเป็นตัวละครตัวหนึ่งในนั้น แต่ไม่ใช่ครู กลับเป็นตัวนักเรียน เรื่องเล่านี้จึงมาจากเรื่องจริงในชีวิตของครูมิ้นเอง นำไปสู่ข้อเสนอแนะอีกหลายประเด็นในเรื่องปฏิสัมพันธ์ระหว่างครูกับศิษย์ ได้แก่ (๑) การเปิดโอกาสให้เด็กได้ทำผิด ไม่ปิดโอกาสเรียนรู้เพราะมัวเน้นถูกผิด (๒) มองเห็นตัวเด็ก และให้โอกาส (๓) พาเด็กค้นหาตัวตนและความถนัด (๔) ยอมรับความสามารถที่หลากหลาย
ทำให้ผมหวนนึกถึงบันทึกชุด สอนเข้ม เพื่อศิษย์ขาดแคลน (๑) เรื่อง Relational Mindset (๒)
วิจารณ์ พานิช
๙ มิ.ย. ๖๒
1 ครูมิ้น
