ผมได้เล่าเรื่องภรรยาเป็นโรค Vascular Dementia  และ Normal Pressure Hydrocephalus (NPH) ไว้ที่ (๑), (๒)    โดยตระหนักความจริงที่ผู้รู้บอกว่า คนเป็นโรคนี้มีความทุกข์น้อยกว่าคนรอบตัว  

 ต่อจากบันทึก (๒) นะครับ    ขั้นตอนหลังจากนั้นคือไปพบหมอตามนัดในวันที่ ๑๓ มีนาคม ๒๕๖๒   โดยนัดพบหมอเวลา ๑๐.๓๐ น.   ในใบนัดเขากำชับให้ไปถึงเวลา ๙.๕๖ น.   

เนื่องจากผมรับปากกับ สรพ. ว่าจะไปพูดในงาน HA National Forum ในเช้าวันนั้น เวลา ๙.๐๐ - ๑๐.๐๐ น. ที่ศูนย์ประชุม Impact เมืองทองธานี    และตอนบ่ายก็มีการประชุมสรรหาประธานและกรรมการบริหาร สรพ. ที่นั่น    เราจึงตกลงกันว่า ให้ลูกสาวคนโตพาไป    ถึงวันจริงลูกสาวสองคนแรกไปกับแม่ทั้งคู่    ไปถึงโรงพยาบาล ๙.๓๐ น.   ไปนั้งรอหน้าห้องตรวจประสาทศัลยศาสตร์โดยตรงทีเดียว   

ผมบรรยายเสร็จ ๑๐.๐๐ น.   เวลาประมาณ ๑๐.๑๐ น. โทรศัพท์ไปถามลูกสาว (ต้อง)   ได้ความว่ารออยู่หน้าห้องตรวจแล้ว    เวลา ๑๑.๓๐ น. โทรศัพท์ไปถามต้องอีกที    ว่ายังไม่ได้เข้าตรวจ และต้องจำเป็นต้องไปลงเรือไปยังสถานที่นัดทำงาน (เป็นล่ามภาษาญี่ปุ่น) ให้แม่อยู่กับแต้ว และสาวๆ จาก R2R  

 เวลาประมาณเที่ยงครึ่ง ผมไปกินข้าวเที่ยงในงาน HA พบทีม R2R   ได้คุยกันเรื่อง อ. หมออมราไปตรวจที่ OPD   เขาจึงโทรไปหามิ้วที่ไปช่วยเป็นเพื่อน และได้ทราบข่าวว่า หมออมราไปบอกหมอว่าไม่ผ่าตัด    ผมได้พูดกับมิ้วด้วย    ทราบว่า หมออมรากับแต้วกลับบ้านไปแล้ว    และหมออมราอารมณ์เสียดุแต้วด้วย

เวลาราวๆ บ่ายสองโมงเศษๆ แต้วก็โทรมาหา   บอกว่าแม่คงจะเหนื่อย เพราะรอหมอนาน จึงอารมณ์เสีย    และไปบอกหมอว่าไม่ผ่า

เมื่อผมกลับถึงบ้านตอนบ่ายสี่โมง    หมออมรามีสีหน้าไม่พอใจ   บอกว่าไม่ได้รับบริการที่ดี  และสาวๆ จาก R2R คุยกันเสียงดังโดนหมอดุ    เธอมีคำบ่นมากมาย ที่ผมไม่อยากเล่า เพราะเมื่อซักถามจากลูกสาวทั้งสองคนก็พบว่าไม่จริง     เป็นการคิดเอาเองจากการปะติดปะต่อเหตุการณ์ที่ต่างเวลาเข้าด้วยกัน    ความฝังใจเรื่องบริการไม่ดีนี้รุนแรงมาก  โผล่ออกมาทุกครั้งที่อารมณ์เสีย   

ตอนบ่าย รศ. พญ. อรทัย ตันติศิรินทร์ เพื่อนสนิทของ หมออมรา โทรศัพท์มาดุ ว่าตัดสินใจผิด ขอให้เปลี่ยนใจ    เมื่อผมกลับถึงบ้าน ผมจึงเข้าไปกอด    และบอกว่า ผมจะติดต่อหมอขอนัดวันผ่าตัด    เธอตกลง

เย็นวันนั้น ผมตัดสินใจโทรศัพท์ไปปรึกษา อ. หมออัครินทร์ นิมมานนิตย์ ว่า อ. อมรา เปลี่ยนใจอยากผ่าตัด    และผมสะดวกหากได้ผ่าภายในเดือนมีนาคม    อ. หมออัครินทร์ได้ช่วยติดต่อ อ. หมอสิทธิ์ สาธรสุเมธี ซึ่งเป็นอาจารย์อายุรศาสตร์ สาขาประสาทวิทยา และสนิทสนมกับ อ. หมอศรัณย์ นันทอารี    ขอให้ช่วยเจรจาให้ได้ผ่าตัดภายในเดือนมีนาคม    ในที่สุดอาจารย์หมอสิทธิ์ก็โทรศัพท์มาบอกผมว่าได้    จะให้ทีม R2R ช่วยนัดวันผ่าตัดและวันเข้าโรงพยบาล  

วันที่ ๑๕ มีนาคม ต้องก็อีเมล์บอกผมว่า ใน App นัดของโรงพยาบาลศิริราช นัดให้ไปพบหมอที่ OPD ประสาทศัลยศาสตร์ วันที่ ๒๐ มีนาคม เวลา ๑๑.๓๐ น.    

ในวันเดียวกัน ต้องแนะนำพ่อ ให้พาแม่ไปเที่ยวในวันเสาร์อาทิตย์ เพื่อเปลี่ยนบรรยากาศบ้าง  

เช้าวันอาทิตย์ที่ ๑๗ มีนาคม    เราขับรถออกจากบ้านด้วยความชื่นมื่น    เมื่อเวลาราวๆ ๗.๓๐ น.   ขึ้นทางด่วนไปลงปลายทางบางปะอิน   ไปต่อถนนสาย ๓๔๗ แล้วเลี้ยวขวาเข้าพระนครศรีอยุธยา    เมื่อข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาผมขับเลี้ยวขวาไปหน้าโรงพยาบาลพระนครศรีอยุธยา เพื่อซื้อโรตีสายไหมเจ้าอร่อย อาบีดีน + ประนอม แสงอรุณ    เอากลับไปฝากต้อง และกินเอง   

หลังจากนั้นผมถามว่าอยากไปไหน    ไปไหว้พระไหม    ชมพิพิธภัณฑ์ไหม   แวะอุทยานประวัติศาสตร์ไหม    ไม่สนใจทั้งสิ้น    ผมขับไปถึงตลาดหัวรอ ถามว่ากินก๋วยเตี๋ยวเย็นตาโฟไหม เอา     จึงต้องวนหาที่จอดรถและเดินเข้าไปในตลาด    ระยะทางราวๆ ๑๐๐ เมตร    เธอบอกว่าเดินไม่ค่อยไหวแล้ว    แต่ตอนกินเย็นตาโฟ เธอบอกว่าอร่อย   

ขากลับเดินผ่านร้านขายผลไม้ เธอแวะซื้อกล้วยน้ำว้าดิบ และส้ม    ไปถึงรถ ถามว่าอยากไปไหนอีก เธอส่ายหน้า     ถามว่ากลับบ้านไหม เธอพยักหน้า    เวลาพียงประมาณ ๑๑ น. เราก็กลับถึงบ้าน    ระหว่างทางเธอถามว่าได้ทำ tap test ผ่านมาแล้วกี่วัน    ผมบอกว่า ทำเมื่อวันที่ ๒๖ กุมภาพันธ์ วันนี้ ๑๗ มีนาคม    ก็ทำมาแล้วเกือบ ๒๐ วัน   รู้สึกว่าพูดไม่คล่องอย่างเม่อสัปดาห์ที่แล้วใช่ไหม เธอบอกว่าใช่  

ช่วงนี้การพูดของเธอกลับไปเหมือนก่อนทำ tap test    และอารมณ์ก็กลับไปดีเหมือนก่อนทำ tap test    คือเมื่อสมองทำงานไม่ดี อารมณ์กลับดี    ที่สำคัญไม่ดุด่าว่ากล่าวสามีเหมือนตอนสมองดีขึ้น    นอกจากนั้นปัญหากลั้นปัสสาวะไม่อยู่ก็เหมือนเดิม ต้องสวม pampers  

เช้าวันที่ ๑๘ มีนาคม ผมไปประชุมที่ HITAP พบ รศ. นพ. เชิดชัย นพมณีจำรัสเลิศ รองผู้อำนวยการ รพ. ศิริราช    ผมเล่าเรื่องหมอนัด อ. อมราไปพบวันที่ ๒๐   อ. หมอเชิดชัยเป็นเพื่อนรุ่นเดียวกันกับ อ. หมอศรัณย์     จึงช่วยประสานงานให้ จนเย็นวันที่ ๑๙ ก็โทรศัพท์มาบอกผมว่า อ. หมออมราไม่ต้องไปพบหมอก็ได้    ไปเฉพาะญาติเพื่อนัดวันผ่าตัด     และอีเมล์มาบอกผมว่าได้มอบหมายให้พยาบาลที่โอพีดีช่วยอำนวยความสะดวก    เช้าวันที่ ๒๐ เวลาประมาณ ๘ น. เศษๆ ระหว่างที่ต้องกับผมกำลังเดินทางไปศิริราช (ผมมีประชุม R2R core team เวลา ๙.๐๐ น.)    พยาบาลก็โทรศัพท์มาหาต้อง เมื่อรู้ว่าเราจะไปถึงเร็ว เขาก็บอกว่าให้ไปก่อน ๙.๓๐ น. เล็กน้อย    เพราะ อ. หมอศรัณย์ออกตรวจราวๆ ๙.๓๐ น.   

เวลาก่อน ๙ น. เล็กน้อย เราก็ไปรอที่ โอพีดีศัลยศาสตร์ หน้าห้อง ๒๐    โดยมีพยาบาลมาอำนวยความสะดวก    เวลา ๙.๔๐ น. พยาบาลก็มาเรียกชื่อ “คุณอมรา พานิช” เป็นคนแรก    เรานัดผ่าตัดวันศุกร์ที่ ๒๙ มีนาคม    โดยเข้าโรงยาบาลสายๆวันที่ ๒๘

วันนี้ผมไม่สบาย มีอาการท้องเดินตั้งแต่คืนวันที่ ๑๙  ต่อมาตอนเช้าวันที่ ๒๐ และบ่ายวันที่ ๒๐   พร้อมกับอาการตะครั่นตะครอ    ระหว่างนั่งรอที่หน้าห้อง ๒๐ ผมรู้สึกร้อนและเหงื่อแตก    แต่ก็พอทนได้    และเมื่อเข้าไปพบหมอก็โล่งใจที่การนัดผ่าตัดได้เวลาที่รวดเร็วมาก    มีคนบอกว่าว่าคิวผ่าตัดของ อ. หมอศรัณย์ ยาวเป็นครึ่งค่อนปี          

วิจารณ์ พานิช

๒๐ มี.ค. ๖๒