'โขลญลำพง' ถ้าว่ากันตามแนวทางการสืบค้นรากคำ หมายถึง ประตูใหญ่ กินความไปยันขอบอาณาบริเวณที่อยู่ภายในมิตินั้นๆ ชนิดที่เรียกว่า ทั่ว 'โขง' เขตข้อง
เมื่อใช้กับผู้คน จึงหมายถึง หัวหน้าผู้ทำหน้าที่ควบคุมช่องทางเข้า-ออกหลัก และอาณาเขตของเมือง
เป็นตำแหน่งที่ใช่ว่าจะเคลื่อนย้ายกำลังไปไหนมาไหนได้ เพราะชื่อตำแหน่งชี้อย่างชัดเจนว่าคือ 'ผู้เฝ้ารักษาเมือง'
ดังนั้น 'เมืองสุกโขไท' จึงควรมีตำแหน่ง 'โขลญลำพง' ประจำอยู่อย่างถาวร มาช้านานแล้ว
(อ่านรายละเอียดได้จากเรื่อง ‘ขอมสบาดโขลญลำพง โขลนทวาร โขงประตู’)
