6

........ไม่ทำให้กิ่งไม้ไหวตัวด้วยประการทั้งปวง  ดังนั้น  รถดับเพลิงของสนามบินพร้อมพนักงานผจญเพลิงครบชุด จึงถูกส่งออกไปทำงานทันที รถพุ่งปราดออกไปพร้อมเสียงไซเรนก้องตลอดทาง  แต่แทนที่จะไปทางบ้านเรือนประชาชน  กลับมุ่งเข้าไปในป่าลึกท้ายสนามบินที่อยู่ไกลโพ้นแทน  เหล่านกกาในรวงรังและที่เกาะอยู่ตามกิ่งก้านไม้ต่างตระหนกแตกตื่น พาลูกพาหลานบินหนีเสียงโหยหวนที่ไม่เคยได้ยิน  ไปคนละทิศละทาง อลหม่านแทบชนกันไม่รู้อะไรเป็นอะไร  ส่วนตามรายทาง  สัตว์เล็กสัตว์น้อยต่างกระโจนหนีให้พ้นแนวเอาตัวรอดกันจ้าระหวั่น ไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร พอไปได้ไกลสักพัก พวกมันก็แอบจับกลุ่มเอียงคอมองไอ้ตัวใหญ่ ๆ ที่ส่งเสียงโหยหวน แล่นด้วยความเร็ว ชนต้นไม้กิ่งไม้ที่ขวางทางหักโครมครามด้วยใจระทึก ต้นไม้เล็กถูกชนราบเป็นแถบ ๆ    เสียงไซเรน แว่วไปไกลทั่วป่า   ชมนารถ ฯ พลันที่แว่วเสียงไซเรน  เธอก็ใจชื้นด้วยรู้ว่าความช่วยเหลือกำลังจะมาถึงเป็นเวลาเกือบชั่วโมงกว่ารถดับเพลิงจะไปถึงที ๆ ร่มบินตก ที่นั่น คลับคล่าไปด้วยรถกู้ภัยบันดาที่ไปถึงก่อน  เจ้าหน้าที่ฝ่ายต่าง ๆ นับสิบ ทั้งกำลังเสริมจากชุดเคลื่อนที่เร็วทางอากาศทีไปด้วยเฮลิคอปเตอร  แพทย์ฉุกเฉิน  ช่างภาพ ผู้สังเกตการณ์  ผู้สื่อข่าวฯลฯ

สารวัตร์ทหาร  ได้กันพื้นที่ไว้ให้รถดับเพลิงแล้ว  เมื่อรถไปถึงจึงเข้าไปจอดใต้ค่าไม้ที่เครื่องร่มบินติดค้างอยู่พร้อมนักบิน  แล้วเดินเครื่อง เลื่อนบันใดที่มีเจ้าหน้าที่ช่วยเหลือขึ้นไป ด้วย จนถึงตัวเครื่องร่มบินทีติดตะแคงข้างอยู่กับค่าไม้ใหญ่  ขากนั้นก็ช่วยกันปลดสายรัดตัวนักบินทั้ง สอง พาแต่ละคนลงมาทาง......( โปรดรออ่านตอนต่อไปในตอนหน้า )