ไม่มีลำดับขั้นของลำดับการเรียนรู้ที่สำคัญจริงๆดอก แต่มีสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อการวางกรอบโครงในการออกแบบประสบการณ์การเรียนรู้สำหรับนักเรียนของคุณ
ฉันขอบอกเสียก่อนว่า ฉันไม่ถูกฝึกหัดมา และไม่ได้วิจัยในเรื่องนี้โดยเฉพาะ โพสต์นี้ทำหน้าที่เป็นการทบทวนของผู้เริ่มต้นไปสู่ผู้เริ่มต้น เป็นการเก็บเศษเล็กเศษน้อยในกระบวนการที่กำลังเรียนรู้เท่านั้น นั่นแปลว่า พวกเรากำลังดูลำดับขั้นในระดับ 10 ฟุต และเริ่มต้นเพื่อการทำความเข้าใจว่ามันคืออะไร, มันอาจช่วยเราได้อย่างไร, และวิธีการที่มันจะเกี่ยวข้องกับความคิดอื่นๆ ที่ส่งผลต่อการศึกษาสมัยใหม่
ความคิดเบื้องหลังลำดับขั้น ซึ่งสร้างสรรค์โดย Dr. Dee Fink ดูเหมือนว่าจะบรรยายลำดับขั้นการเรียนรู้ออกเป็นแบบสำคัญ และแบบไม่สำคัญ อันแรกดูเหมือนจะมีความคงทนมากกว่า และมีแนวโน้มที่จะพัฒนานักเรียนในปัจจุบันและในอนาคต ในขณะที่แบบหลังจะคล้ายๆกับการเอาห้องเรียนเป็นศูนย์กลางมากกว่า และมีความสำคัญน้อยนอกห้องเรียน
หลักการดังกล่าวก็ไม่ใช่เรื่องใหม่ เราจะพบเจอคำว่า “สภาพที่เป็นจริง” (authenticity) และสื่ออื่นๆที่เน้นเรื่องการศึกษาที่เกี่ยวข้องกับการงาน สิ่งที่ลำดับขั้นที่มีประโยชน์คือการวาดภาพให้เห็นเป็นโครงร่าง (visual framework) ซึ่งช่วยในการกลั่นความคิดรวบยอดไปตามความยืดหยุ่นของโมเดล ลำดับขั้นของการเรียนรู้ที่สำคัญมีที่ทางให้กับความรู้ทางวิชาการ, เนื้อหาที่มีมาตรฐาน, การปฏิบัติกับเด็กทั้งหมด, การคิดเชิงวิพากษ์, และอื่นๆอีกมากมาย
ตรงกลางของโมเดล จะมีจุดให้เราออกแบบการเรียนรู้ได้ เช่น หากเราออกแบบกิจกรรมวิชาเลขขั้นพื้นฐาน ซึ่งกับการทักษะทางคณิตศาสตร์ขั้นพื้นฐานในเวลา 30 นาที แก่ชั้นเรียนระดับที่สอง กิจกรรมนี้น่าจะอยู่ที่ความรู้ขั้นพื้นฐาน (Foundation Knowledge)
หากเราต้องการจะเสริมการรู้จักตัวตน โดยการถามนักเรียนให้สะท้อนการโต้ตอบทักษะที่ไม่คุ้นเคย เรากำลังฝึก แง่มุมของมนุษย์ (Human Dimension) นั่นคือเราพยายามทำให้การเรียนเรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญ
การตรวจสอบการเรียนรู้แบบเด็กเป็นศูนย์กลาง
ลำดับขั้นของการเรียนรู้ที่มีความสำคัญนั้นเห็นได้ชัดเจนว่ามาจากการเรียนรู้แบบเด็กเป็นศูนย์กลาง เพราะมีการกำหนดพิจารณานักเรียนในทุกๆมิติ เมื่อเราวางแผนการสอน จากความรู้ขั้นพื้นฐาน (Foundation Knowledge) (การพิจารณาว่าอะไรเป็นและอะไรไม่เป็น) มาถึงการประยุกต์ใช้ (Application) (ซึ่งโดยอุดมการณ์แล้ว ต้องเป็นสิ่งแตกต่างสำหรับเด็กแต่ละคน) มาถึงการบูรณาการ (Integration) (การแสดงให้เรารู้ว่าเขาศึกษาอะไร) มาถึงมิติของความเป็นมนุษย์ (Human Dimension) (ซึ่งเด็กเป็นศูนย์กลางมากที่สุด) มาถึง การเอาใจใส่ และการเรียนรู้วิธีการเรียน ซึ่งก็ไม่น่าจะเป็นการยึดหลักสูตร หรือการยึดสถาบัน แต่จะเป็นเด็กเป็นศูนย์กลางมากกว่า
อะไรคือลำดับขั้นการเรียนรู้ที่สำคัญ?
1. ความรู้ขั้นพื้นฐาน (Foundation Knowledge)
ความคิด: การสร้างความรู้ในเรื่องของภาษา, ความคิด, และทักษะที่ปฏิบัติได้ในชีวิตจริง ที่เพียงพอต่อการใช้พวกมันในการหาความรู้เพิ่มเติม เช่น นักเรียนมีความรู้ในเรื่องความคล่องแคล่วในภาษาต่างประเทศได้
2. ทักษะการประยุกต์ใช้ (Application Skill)
ความคิด: สามารถใช้สิ่งที่เรียนมา หรือเป็นอยู่ในตอนนั้นได้ เช่น นักเรียนสามารถใช้การโค้ดแบบ html ในการสร้างเว็บเพจพื้นฐานได้
3. การบูรณาการ (Integration)
ความคิด: ความเข้าใจ หรืออำนาจในการลบล้างสิ่งใดในเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างกลุ่มความรู้ได้ (knowledge categories)
4. มิติมนุษย์ (Human dimension)
ความคิด: การเรียนรู้ความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับข้อมูล (เช่นความรู้ที่รับใช้มนุษย์กับมนุษย์รับใช้ความรู้)
5. การเอาใจใส่ (Caring)
ความคิด: ดูแลความรู้สึกส่วนบุคคล หรือเจตคติ เพื่อการปรับปรุงความรู้
6. การเรียนรู้เพื่อการเรียนรู้ (Learning how to learn)
ความคิด: การสร้าง และปรับปรุงความคล่องแคล่วของความรู้ เช่น กระบวนการ, สาเหตุ, และผลลัพธ์ที่เกี่ยวข้องกับมนุษย์
แปลและเรียบเรียงจาก
Terry Helick. What is the taxonomy of significant learning?
https://www.teachthought.com/learning/what-is-the-taxonomy-of-significant-learning/
I like this blog and commend you for sharing.
I feel however the use of the Thai title ‘อะไรคือลำดับขั้นของการเรียนรู้ที่มีความสำคัญ’ for Terry Helick’s article title ‘What is the taxonomy of significant learning?’ is somewhat misleading. ‘Taxonomy’ is simply a classification into groups based on similarities or certain criteria. The Thai-English Lexitron 2.0 dictionary gives meaning of ‘taxonomy’ as ‘วิทยาศาสตร์หรือเทคนิคเกี่ยวกับการแบ่งประเภท’ (การจัดแบ่งสิ่งมีชีวิตออกเป็นกลุ่มต่างๆ). When applied to ‘learning’, we can say ‘การจัดแบ่ง การเรียนรู้ ออกเป็นกลุ่มต่างๆ’.
The difference between การแบ่งประเภท/การจัดแบ่ง…เป็นกลุ่มต่างๆ and (การ)ลำดับขั้น is clear. การลำดับขั้น involves rating/ranking/staging - assigning order to groups. But taxonomy limits to grouping - assigning group membership without ranking.
Readers should perceive that learning has many ‘significant’ (noted) types and combinations of these types can serve very well. There is no ‘rating’ or ranking of any (of the noted) learning types that readers should choose (in order) for their values to their learning.
If this difference is made clear, the content of this article is otherwise well presented .
ขอบคุณกับความเห็นของคุณ [email protected] ครับ