ชีวิตที่พอเพียง 3365. ฝนหนักนอกฤดู


             บ่ายวันที่ ๙ มกราคม ๒๕๖๒ ผมว่างนัด จึงรีบกลับบ้านไปดูแลสาวน้อย   ผู้ที่เวลานี้ต้องป้อนยา เพราะจำไม่ได้ว่ากินยาแล้วหรือยัง   ตัวอย่างคือคืนวันที่ ๘ เวลาประมาณ ๑๙.๓๐ น. ผมเอายามื้อหลังอาหารเย็นให้กิน ต้องขอร้องหลายตลบกว่าจะกิน    แล้วเธอก็ไปอาบน้ำ     ๑๕ นาทีให้หลัง เธออาบน้ำเสร็จเข้ามาในห้อง พร้อมกับพูดว่า “ไม่รู้กินยาแล้วหรือยัง”  

                   เช้าวันนี้ (๙ มกราคม) ผมต้องปลุกเธอให้ลุกขึ้นกินยาตอนเช้าตั้งแต่เวลา ๕.๔๕ น.   เพราะผมต้องออกจากบ้าน ๖.๐๐ น.   และแน่ใจแล้วว่า สั่งให้กินยาเองไม่ได้ผลเสียแล้ว    ปฏิทินที่คุณหมอวิโรจน์ ตั้งเจริญเสถียรทำให้   เอาไว้พลิกทุกวัน ตอนนี้ก็พลิกบ้างไม่พลิกบ้าง       

พยากรณ์อากาศบนโทรศัพท์มือถือบอกว่า ๑๔ น. มีโอกาสฝนตก ๔๐%    แม่นจริงๆ พอเวลา ๑๔ น. ตรงฝนก็เทลงมา     เป็นฝนเทจริงๆ นะครับ    และตกหนักต่อเนื่องเป็นชั่วโมง     ผมได้นั่งกินบรรยากาศธรรมชาติยามฝนตกหนักอย่างสบายใจ    

การปรับปรุงบ้านเกือบเสร็จแล้ว    เป้าหมายเพื่อให้สาวน้อยลงมานอนชั้นล่าง    ไม่ต้องเดินขึ้นลงบันได เสี่ยงต่อการตกบันได    ที่ว่าเกือบเสร็จก็คือเหลือเฉพาะการปูพื้นห้อง ด้วยวัสดุไวนิลลดแรงกระแทก    เผื่อคนแก่ล้มจะได้ไม่อันตราย    ต้องรอให้ความชื้นที่พื้นซีเมนต์ลดลงได้ตามเกณฑ์จึงจะปูได้   

เท่ากับปี ๒๕๖๒ ผมเข้าสู่ชีวิตรูปแบบที่ ๓   คือตั้งแต่ปี ๒๕๕๑ ถึง ๒๕๖๑ เป็นเวลา ๑๐ ปี    ผมทำงานในลักษณะผู้เกษียณอายุจากงานประจำ    แต่ยังมีงานเต็มมือ นี่คือช่วงที่ ๒ ของชีวิตการทำงาน    บัดนี้ด้วยสภาพโรคสมองเสื่อมของสาวน้อย ที่ทรุดลงรวดเร็ว    ผมต้องปรับชีวิตสู่การทำงานยุคที่ ๓    คือรับงานเพียงครึ่งเดียวของเวลา    ให้เวลาแก่สาวน้อยมากขึ้น   

การทำงานในวัย ๗๗ ของผม เป้าหมายคือ เพื่อใช้เป็นเครื่องกระตุ้นสมองและร่างกาย ให้ไม่เสื่อมโทรมเร็วเกินไป    คือใช้งานเป็นตัวช่วยชะลอความชรา และช่วยให้สุขภาพดี    รวมทั้งเพื่อให้ได้ทำประโยชน์ต่อสังคมบ้าง    ผมโชคดีที่ได้สั่งสมทักษะการดำรงชีวิตในสภาพที่มีข้อจำกัด    มีทักษะผ่อนคลายความเครียดได้ดีพอสมควร    ที่จริงการดูแลคนสมองเสื่อมเป็นสิ่งท้าทายไม่น้อย    ผมเตรียมรับมือเต็มที่  โดยมีลูกสาวคนโตสองคนเป็นทีม   โชคดีที่ลูกๆ ๔ คนของเราเป็นคนมีความสามารถทุกคน  

ที่จริงโลกสมัยนี้มีสิ่งอำนวยความสะดวก และช่วยให้ชีวิตดี มากมาย    โดยไม่สิ้นเปลืองมากนัก    ผมชอบดูภาพยนตร์ธรรมชาติ    ตอนนี้พบแหล่งที่ดีเยี่ยมสำหรับผม คือ Netflix    ค่าบริการเดือนละ ๓๘๐ บาท ดูหนังได้ไม่อั้น   แต่ผมดูเฉพาะหมวด documentary เรื่องเกี่ยวกับธรรมชาติ ซึ่งมีเหลือเฟือดูไม่ทัน    ดูแล้วก็เข้าใจธรรมชาติ  ความมหัศจรรย์ของธรรมชาติ   ความเป็นหนึ่งเดียวของธรรมชาติและชีวิต    และสภาพที่ธรรมชาติช่วยสร้างความรื่นรมย์ให้แก่ชีวิต    อย่างที่ฝนหนักหนึ่งชั่วโมงให้ความสดชื่นแก่ผม

ฝนหนักยังให้ความสดชื่นแก่หญ้าในสนามหญ้า    ที่ต้องฟื้นตัวขึ้นมาใหม่    หลังจากทีมช่างก่อสร้างมาใช้เขาเป็นที่ทำงาน    มีการขุดดินวางท่อระบายน้ำเสียจากบ่อเกรอะไปลงท่อน้ำหน้าบ้าน    หญ้าตายไปเกือบหมด ทั้งจากถูกรบกวนและขาดน้ำ    เมื่อช่างก่อสร้างเสร็จงาน เราก็เริ่มเปิด springer ปล่อยน้ำรดหญ้า    เขาก็เริ่มฟื้น   ผมเฝ้ามองหญ้าที่ฟื้นจากสภาพโทรมสู่สภาพเขียวชอุ่มเป็นกระจุกๆ ด้วยความรู้สึกสดชื่น    ฝนหนักวันนี้จะช่วยเพิ่มความชุ่มชื้นในดินไปหลายวัน และการขยายตัวของหญ้าไปคลุมสนามส่วนที่เหลือก็จะเร็วขึ้น        

หน้าหนาวปีนี้สะเดายังมีใบเขียวเต็มต้น   ไม่เหลืองและร่วงอย่างปีก่อนๆ     จึงเดาว่าปีนี้เราจะไม่ได้กินดอกสะเดาน้ำปลาหวานจากต้นของเราเอง    แต่ก็เดาผิด เพราะวันที่ ๑๐ เราก็เห็นใบร่วง     และเห็นดอกอ่อนที่ยอด    ผมสังเกตว่า ใบที่ร่วงยังค่อนข้างเขียว ไม่เหลืองอย่างปีก่อนๆ  

ที่อยู่ยามชราของเรา คือหมู่บ้านสิวลีติวานนท์ น่าอยู่เป็นอย่างยิ่ง    เพราะสงบ และมีความเป็นธรรมชาติ    แต่การคมนาคมเข้าเมืองในตอนเช้าและกลับบ้านในตอนเย็นสาหัสมาก    ผมเคยถามโชเฟอร์แท็กซี่ว่าถนนอะไรรถติดที่สุด    คำตอบคือ แจ้งวัฒนะ   ยิ่งตอนนี้มีการก่อสร้างรถไฟฟ้า รถยิ่งติดหนักขึ้น    หวังว่าหลังก่อสร้างเสร็จ เราจะได้ใช้ในการเดินทาง ช่วยอำนวยความสะดวก    ถึงตอนนั้นผมจะยังแข็งแรงพอที่จะได้ใช้รถไฟฟ้าหรือเปล่าก็ไม่ทราบ      

เช้าวันที่ ๑๑ สาวน้อยแต่งตัวเรียบร้อยสวยงาม ในลักษณะจะออกๆไปนอกบ้าน    ผมทักว่าแต่งตัวสวยเชียว จะไปไหน   เธอตอบว่า “ไปศิริราช”     คือเธอหลงว่าเป็นวันเสาร์ที่ ๑๒ มกราคม ซึ่งแพทย์ศิริราชรุ่น ๗๓ นัดกันไปถ่ายรูปหมู่และทำบุญให้แก่เพื่อนที่ล่วงลับไปแล้ว     ผมได้เจรจากับหมอแต้วให้ช่วยไปเป็นเพื่อนแม่ในเช้าวันที่ ๑๒ และแต้วตกลงเรียบร้อยแล้ว   

วิจารณ์ พานิช

๙ ม.ค. ๖๒  ปรับปรุง ๑๑ ม.ค. ๖๒


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน KMI Thailand



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

เมื่อเห็น.. ธรรมชาติ..​เราเห็นธรรม.. อันเป็นสัจธรรม.. แลเห็นอนิจจังเป็นที่ตั้ง

ขอ.. ธรรม.. รักษา.. จิตใจให้สงบ.สว่างและว่างวาง. เจ้าค่ะ….

หมายเลขบันทึก

659790

เขียน

10 Feb 2019 @ 14:28
()

สัญญาอนุญาต

ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง
ดอกไม้: 1, ความเห็น: 1, อ่าน: คลิก