๘๘๖. โรงเรียนเล็กในป่าใหญ่..

ถ้าจะถามว่าใช้ศาสตร์พระราชาอย่างไรบ้าง? ผมก็บอกว่า..ทำในลักษณะบูรณาการให้เหมาะสมกับบริบทของโรงเรียนและแหล่งเรียนรู้..โดยเน้นที่การพึ่งตนเอง..ไม่รองบประมาณจากภาครัฐ ไม่รอคำสั่งจากใคร? และทำทุกอย่างให้เรียบง่ายและประหยัด...

        ผมบอกคณะที่มาศึกษาดูงานในวันนี้ว่า..ผมรู้สึกเหนื่อยมาก เหนื่อยทั้งกายและใจ เป็นการต้อนรับที่เหนื่อยที่สุด...

    ผมต้อนรับคณะนักบริหารของกรมอนามัย ที่เข้าอบรมในหลักสูตร “นักบริหารอนามัยสิ่งแวดล้อมและการส่งเสริมสุขภาพ” ที่กรุงเทพฯซึ่งจัดโดยกระทรวงสาธารณสุขร่วมกับมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

        ในตารางการอบรม..มีกำหนดการลงพื้นที่แลกเปลี่ยนเรียนรู้..หนึ่งในพื้นที่ที่ถูกเลือกคือ โรงเรียนบ้านหนองผือ..ที่คณะผู้จัดการอบรมให้ความสนใจเกี่ยวกับ”โรงเรียนเล็กในป่าใหญ่กับการเรียนการสอนด้วยศาสตร์พระราชา...”

        ผู้บริหารที่มาเรียนรู้ดูงาน..คงสงสัยว่าผมเหนื่อยอะไรหนักหนา..ผมต้องรีบอธิบายว่า..วันนี้วันศุกร์..โรงเรียนสะอาดร่มรื่นและเรียบร้อยมาตั้งแต่วันจันทร์ ครูและนักเรียนจะช่วยกันเก็บกวาดวันละ ๑๕ นาที..ไม่ว่าจะมีใครมาเยี่ยมเยือนหรือไม่ก็ตาม..

        ผมเดินทางถึงโรงเรียนในเวลา ๐๗.๓๐ น.ตามปกติ..รู้สึกตกใจ..อารมณ์ไม่แจ่มใสเลย..เหงื่อตกทั้งที่ยังไม่ทำอะไร..อากาศก็ยังไม่ร้อน..

        เพราะถนนหนทางในโรงเรียน..อาคารเรียน ห้องสมุด สนามวอลเลย์บอลและแปลงผัก..เต็มไปด้วยขี้เถ้าจากการเผาอ้อย..หรือหิมะสีดำ..

        เผากันตรงข้ามประตูโรงเรียน ไร่อ้อยเกือบ ๓๐ ไร่ ควันไฟยังคุกรุ่น แต่ใจผมรู้สึกร้อนยิ่งกว่า..อยากไปแจ้งให้ทางอำเภอทราบเพื่อให้ใช้มาตรการทางกฎหมายมาลงโทษ..

        ผมบอกตัวเองว่า..ใจเย็นไว้วันนี้มีแขกมา..ลงมือเก็บกวาดจะดีกว่า..

        ผู้ปกครองขับรถมาส่งลูกหลานออกอาการเห็นใจผม..”ที่บ้านก็เต็มไปหมดเลยครู กวาดกันไม่หวาดไว้”   “เผาตอนไหนล่ะ”  ผมถาม   “เมื่อเช้ามืดนี่เอง”

        ผมจัดโต๊ะในห้องประชุมเสร็จเรียบร้อย...อาหารว่างมีมะขามหวานกับขนมสอดไส้..๑๑ โมงคณะผู้บริหารฯก็เดินทางมาถึง...

        ผมขอบคุณคณะที่มา..ที่กรุณาแนะนำตัวให้ผมรู้จัก ซึ่งทั้งหมดเป็นผู้บริหารระดับสูง..สังกัดกรมอนามัยทั้งในส่วนกลางและส่วนภูมิภาค..

_      ผมบรรยายไม่นานมากนัก เพื่อเปิดโอกาสผู้ฟังได้ซักถาม..ซึ่งส่วนใหญ่ก็จะถามว่าผมพบปัญหาอุปสรรคอะไรบ้าง..ในการทำงาน..

        ผมก็ตอบว่า..ปัญหาและอุปสรรคผมมีเยอะ แต่ผมไม่เคยกลัวไม่เคยท้อเพราะเป็น โรงเรียนขนาดเล็กที่ผมเลือกเอง..มีปัญหาย่อมเป็นเรื่องปกติ..ผมไม่ได้จบด้านบริหารก็เลยต้องเรียนรู้สู้งาน...

        ผมเรียนจบด้านการสอน..ผมก็เลยโชคดีที่สอนหนังสือได้ มีโอกาสได้สอนทุกวัน..จึงรู้ว่า”การเรียนการสอน” คือหัวใจ..คือทุกสิ่งทุกอย่างของโรงเรียน และสำคัญกว่านโยบายใดๆทั้งหมด..

        ผมบอกด้วยว่า..ในแต่ละปีการศึกษาทำแต่เรื่อง “การอ่านคล่องเขียนคล่อง”เพียงเรื่องเดียว..จึงทำให้มีวันนี้วันที่โรงเรียนเล็กๆมีความมั่นคง มั่งคั่งและยั่งยืน ไม่กลัวที่จะถูกยุบ ควบ รวม..

        ถ้าจะถามว่าใช้ศาสตร์พระราชาอย่างไรบ้าง? ผมก็บอกว่า..ทำในลักษณะบูรณาการให้เหมาะสมกับบริบทของโรงเรียนและแหล่งเรียนรู้..โดยเน้นที่การพึ่งตนเอง..ไม่รองบประมาณจากภาครัฐ ไม่รอคำสั่งจากใคร? และทำทุกอย่างให้เรียบง่ายและประหยัด...

        ที่สำคัญที่สุด..ผู้บริหารต้องเป็นผู้นำที่เสียสละและต้องมีความขยันหมั่นเพียร ที่ต้องทำให้สม่ำเสมอและต่อเนื่อง...

        คณะผู้บริหารเดินชมโดยรอบโรงเรียนอย่างทั่วถึง..คำชมที่ผมได้รับคือ โรงเรียนสะอาด โดยเฉพาะห้องน้ำห้องส้วม..ผมก็เลยบอกว่า “ส้วม”ก็เป็นสื่อการสอน..ก็ต้องทำให้สะอาดทุกวัน..

        อาหารมื้อกลางวันของโรงเรียน ยังมีรสชาติอร่อยเพราะความหิวเหมือนเดิม ผมแต่งเติมในช่วงท้ายด้วยบทเพลง..เพื่อพ่อลูกจะทำแต่ความดี..เพลงเกี่ยวข้าว และเพลงแหล่ “ปลูกผัก” ขับร้องหมู่โดยนักเรียนชั้น ป.๖..

        คณะที่มาศึกษาดูงานกลับไปแล้ว..ผมรู้สึกมีความสุขมาก สุขใจเพราะคิดได้และใจเย็นลงอันเนื่องมาจาก..กรณีการเผาอ้อยเมื่อตอนเช้า..เพราะผมอ่านพบข้อความที่ว่า..

        “อยู่กับผู้คนจำนวนมาก ย่อมมีการกระทบกระทั่งกันบ้าง พูดอะไรออกไปถ้าสร้างปัญหา..เลี่ยงได้ก็เลี่ ยงซะ..”

ชยันต์  เพชรศรีจันทร์

๘  กุมภาพันธ์  ๒๕๖๒


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า....จากโรงเรียนเล็ก



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

….จึงรู้ว่า”การเรียนการสอน” คือหัวใจ..คือทุกสิ่งทุกอย่างของโรงเรียน และสำคัญกว่านโยบายใดๆทั้งหมด…

โดยเฉพาะการสอนด้วยการทำให้ดู พาทำ แบบนี้ครับ …. ขออนุญาตท่าน ผอ. กล่าวถึง ร.ร.บ้านหนองผือ เป็นตัวอย่างของ โรงเรียนปูทะเลย์มหาวิชชาลัย จะได้ไหมครับ….

ผมคิดว่านี่คือทางออกของการศึกษาไทย

ด้วยความยินดีครับ ขอบพระคุณอาจารย์มากครับ..ที่ให้กำลังใจผมมาตลอด

หมายเลขบันทึก

659774

เขียน

08 Feb 2019 @ 21:39
()

สัญญาอนุญาต

ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง
ดอกไม้: 1, ความเห็น: 2, อ่าน: คลิก