๗๖๘. วันเด็กแห่งชาติ ๒๕๖๒

คำตอบของโจทย์วันเด็กปี ๒๕๖๒...เท่าที่ประเมินและค้นพบก็คือ..ถ้วยชามและจานโฟม..ไม่มีใช้ในงาน เพราะนักเรียนนำจานใส่กระเป๋ามาจากบ้าน และผู้ปกครองก็เริ่มเข้าใจและตระหนักในพิษภัยมากขึ้น นี่คือความสำเร็จที่สุดแล้ว

         ผ่านไปด้วยความสนุกสนานของเด็กๆ..สมกับที่พวกเขารอคอย ช่วงเช้าเป็นกิจกรรมเกมสันทนาการ ช่วงสายเป็นอาหารว่าง ตามด้วยอาหารคาวหวาน จากนั้นก็ต้องปิดท้ายด้วยการชมดนตรี..บนเวทีใต้อาคารออมสิน..

    ผู้ปกครองที่มาชมมาเชียร์และให้กำลังใจลูกหลาน พร้อมนำอาหารมาเลี้ยงอย่างพอเพียง ก็คงรู้สึกไม่แตกต่างไปจากนักเรียน ที่เห็นบริเวณที่จัดงานมีความสดใสแปลกใหม่ สะดวกและกว้างขวาง..รองรับกิจกรรมสำคัญแบบนี้ได้เป็นอย่างดี..

        ผมกล่าวเปิดงาน..หน้าเสาธง..ขยายความคำขวัญ..กับคำว่า “จิตอาสา” หมายความครอบคลุมอะไรบ้าง ให้นักเรียนช่วยกันตอบ..และวันนี้การแสดงออกของนักเรียนเท่านั้น..จะเป็นเครื่องบ่งบอกว่านักเรียนเข้าใจและเข้าถึง “จิตอาสา”มากน้อยแค่ไหน?

        อีกบทเรียนหนึ่งของนักเรียน ในการทำประโยชน์เพื่อส่วนรวม ทำให้โรงเรียนสะอาดเรียบร้อย ด้วยหัวใจที่เชื่อฟังครูและเสียสละ ดูแลตัวเองและน้องๆ ไม่ให้ใช้จานโฟม และทานอาหารแต่พอดี ทิ้งเศษอาหารเป็นที่ไม่เรี่ยราด และเสร็จงานแล้ว..ก่อนกลับบ้านต้องทำอย่างไรบ้าง...?

        บรรยากาศการรับประทานอาหารเป็นไปอย่างปกติ คือมีอาหารให้เลือกทานมากมาย..และกว่าสองชั่วโมงที่นักเรียนสนุกสุดเหวี่ยงกับดนตรี เป็นความสุขชื่นมื่นแห่งปี และทุกปีเมื่อถึงงานวันเด็กแห่งชาติ..

        นักเรียน..เหมือนจะมีการเตรียมตัวเตรียมใจกันมาเป็นอย่างดี เมื่อทราบว่าโรงเรียนได้วงดนตรีที่เร้าใจ..จึงจัดเสื้อผ้าหน้าผมและแสดงออกด้านหน้าเวทีแบบที่ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย..

        ผมสังเกตและประเมินงานฯตั้งแต่ช่วงเช้า..จนถึงช่วงสุดท้ายก่อนที่งานเลี้ยงจะ..เลิกรา..ปีนี้พบความเป็นที่สุดมากมาย จนผมคิดว่าน่าจะใกล้เคียงเกณฑ์มาตรฐานแล้ว..

        ตัวชี้วัดอย่างง่ายๆ คือความร่วมมือของผู้ปกครองและชุมชน ตลอดจนนักเรียนที่ครูเฝ้าอบรมสั่งสอน และทำให้ดูเป็นแบบอย่างตลอดมา..

        ตัวชี้วัดต่อมา คือความสะอาด..ที่จะพบหรือไม่พบ หลังงานสำคัญเสร็จสิ้น ผมไม่อยากให้ความเคยชินกลายเป็นความมักง่าย ผมไม่อยากให้กิจกรรมทำให้เด็กขาดวินัยและไม่ควรส่งเสริมอะไรที่ผิดทาง..

        ผมจะใช้โอกาส หรือวันสำคัญเป็นบทเรียน เป็น “ทักษะชีวิต”ที่ช่วยให้เด็กคิดและลงมือปฏิบัติ แล้วทำให้เกิดอย่างต่อเนื่องเพื่อเป็นแบบอย่างให้คนรุ่นต่อไป..

        คำตอบของโจทย์วันเด็กปี ๒๕๖๒...เท่าที่ประเมินและค้นพบก็คือ..ถ้วยชามและจานโฟม..ไม่มีใช้ในงาน เพราะนักเรียนนำจานใส่กระเป๋ามาจากบ้าน และผู้ปกครองก็เริ่มเข้าใจและตระหนักในพิษภัยมากขึ้น นี่คือความสำเร็จที่สุดแล้ว

        ถังขยะ..ที่วางเรียงรายในสนาม ไม่มีเศษอาหาร เพราะนักเรียนนั่งทานอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยที่โรงอาหาร และทิ้งเศษอาหารลงถังเก็บ เพื่อนำไปจัดทำแก๊สชีวภาพต่อไป

        ความมีระเบียบวินัยและพร้อมเพรียงชัดเจนมากขึ้น เมื่อนักเรียนตรงเวลา ทำกิจกรรมได้พร้อมเพรียงกันกัน และเข้าแถวรับอาหารและรางวัลอย่างสวยงามน่ารัก เป็นภาพเชิงประจักษ์ ที่ผมไม่เคยเห็นบ่อยนักในงานต่างๆที่ผ่านมา..

        หลังเสร็จงานวันเด็ก..ผมไม่พบเศษกระดาษและถุงพลาสติก ในบริเวณที่จัดงานเลยแม้แต่ชิ้นเดียว..นี่คือการรักษาสิ่งแวดล้อม.จากทุกคนที่มีส่วนเกี่ยวข้อง..

        ทั้งหมดคือจิตอาสา..ที่จะทำความดีด้วยหัวใจ และทำให้สำเร็จในทันที งานเลิกแล้วผมเห็นนักเรียนยกโต๊ะเก้าอี้เก็บเข้าที่เข้าทาง..จัดวางช่วยครู ผมมีความรู้สึกที่ดี และมีกำลังใจในการทำงาน..เหลือเกิน

ชยันต์  เพชรศรีจันทร์

๑๒  มกราคม  ๒๕๖๒
       

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า....จากโรงเรียนเล็ก



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

มีนักร้องด้วยอ่ะ ท่าน ผอ. ;)…

หมายเลขบันทึก

659271

เขียน

13 Jan 2019 @ 16:37
()

สัญญาอนุญาต

ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง
ดอกไม้: 1, ความเห็น: 1, อ่าน: คลิก