บันไดชีวิต ๖ ก้าวเดิน "ความจริง ความดี ความงาม"

อ.ต๋อย
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

เมื่อวานนี้ ผมมีโอกาสได้กล่าวให้โอวาทและเปิดโครงการกิจกรรมประสานสัมพันธ์ระหว่างนิสิตโครงการเด็กดีมีที่เรียนเนื่องในโอกาสส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่  ... รู้สึกว่าตนเองกล่าวได้ไม่ดีนัก บรรยายกาศไม่เหมาะนัก จึงมาเขียนเพื่อสื่อสารไปยังนิสิตอีกครั้ง และเผื่อว่าจะมีประโยชน์สำหรับผู้สนใจ 

เกิดมาทำไม

ผมมักเริ่มด้วยคำถามนี้เสมอ ๆ ในการกล่าวกับนิสิตในโครงการเด็กดีมีที่เรียน  ระหว่างการผูกข้อต่อแขนอวยพรปีใหม่ ผมสังเกตว่า นิสิตทุกคนแม่นยำในเป้าหมายปลายทางของชีวิตด้านอาชีพมากแล้ว 

แต่ในความหมายนี้  ผมสรุปว่า แท้จริงแล้วสิ่งที่ทุกคนทำอยู่ก็เพื่อเพียงจะมี "ความสุข" เท่านั้นเอง  ... ไม่เชื่อลองถามตนเองด้วยคำถาม "ทำไม" ไม่รู้จบ ถามเรื่อย ๆ จะพบว่า คำตอบสุดท้ายคือ "ความสุข"  เช่น 

  • ทำไมจึงมาเรียน .... เพื่อจะได้มีงานดี ๆ ทำ 
  • ทำไมจึงอยากมีงานดี ๆ ทำ ... เพื่อจะได้รายได้ดี มีเงินเยอะ 
  • ทำไมจึงอยากมีเงินเยอะ ... เพื่อจะได้เอาไปให้พ่อแม่  
  • ทำไมจึงอยากเอาเงินไปให้พ่อแม ... เพื่อให้ท่านมีความสุข
  • ทำไมจึงอยากให้ท่านมีความสุข ...  (เมื่อถามถึงตรงนี้ นิสิตจะตอบไม่ได้.... แต่พอไกด์ให้ จะได้คำตอบเป็น) ... ก็เพื่อความสุขนั่นเอง
  • สุดท้ายทุกคำถามเริ่มต้น ทุกคนจะจบด้วย "ฉันไม่รู้" หรือ "เพื่อความสุข" 

เรียนรู้สู่ความสุข

เมื่อทุกคนเกิดมาเพื่อความสุข เหตุแห่งความสุข มีเพียง ๓ ทาง ได้แก่ สุขจากความพอใจ (สำเร็จ) สุขจากความเพียรพยาม (ค้นพบความหมาย) และสุขจากการปล่อยวาง (ค้นพบความจริง) (ผมเขียนไว้แล้วที่นี่ และเขียนสมการแห่งความสุขไว้ที่นี่) ... วันนี้ผมอธิบายเรื่องนี้ด้วยคำ ๓ คำ  คือ ความจริง ความดี และความงาม ... ดังนี้ 

  ทุกคนเกิดมา สิ่งที่ต้องเรียนรู้ตามลำดับ ควรเป็นดังนี้ 

  • ก้าวที่ ๑ เดินขึ้น...เรียนรู้ "ความจริง" ของชีวิตมนุษย์ เรียนรู้ตามสัญชาตญาณมนุษย์ มีชีวิตรอด เรียนรู้การสรรหาจัดการผลิตสร้างสรรค์ปัจจัย ๔ หรือสิ่งที่ตนต้องการเพื่อความสุขทางกาย  เป็นความสุขจาก "ความพอใจ" ความสุขจะผุดขึ้นเมื่อประสบความสำเร็จ สมหวัง ดังที่ตนต้องการ 
  • ก้าวที่ ๒ เดินขึ้น... เรียนรู้ "ความดี" คุณธรรม จริยธรรม และปฏิบัติตนเพื่อสั่งสมความดี ยกระดับความสุขขึ้น เป็นความสุขที่เกิดจากการสร้างสรรค์สิ่งที่เป็นประโยชน์เพื่อผู้อื่น เป็นความสุขที่เกิดจากความเพียร พยายาม 
  • ก้าวที่ ๓ เดินขึ้น... เรียนรู้ "ความงาม" "ความงามจากภายนอก" เข้าถึงสุนทรียะของธรรมชาติ สิ่งแวดล้อม สุนทรียะของภาษา รูป รส กลิ่น เสียง และสัมผัส จากภายนอก 
  • ก้าวที่ ๔ เดินลง ... เรียนรู้ "ความงาม" "ความงามจากภายใน" เสพสุนทรียะที่เกิดขึ้นจากกระบวนการของใจ ความงามภายในจิตใจของคนหรือของตนที่เกิดขึ้นจากการทำความดีในก้าวเดินที่ ๒ 
  • ก้าวที่ ๕ เดินลง... เรียนรู้ "ความดี" เป็นการฝึกตนเพื่อลดละความเห็นแก่ตัว ลดอัตตา ด้วยการให้ แบ่งปัน เอื้อเฟื้อ เมตตากรุณา  คนที่ก้าวมาถึงขั้นนี้จะมีความสุขจากการปล่อยวางเป็นสำคัญ 
  • ก้าวที่ ๖ เดินลง... เรียนรู้ "ความจริง" เรียนรู้ด้วยการเฝ้าดูกาย-ใจ เรียนรู้ดูทุกข์ เจริญสติ วิปัสนา เรียนรู้ดูแยกขันธ์ ๕ เพื่อให้เข้าถึง (บรรลุธรรม) สู่ความจริงของสรรพสิ่ง (อริสัจ ๔)

ก้าวเดิน ๓ ก้าวแรก อาจเรียกรวมว่าเป็นการเดินในโลกโลกียะ ส่วน ๓ ก้าวเดินหลังเป็นการเดินในโลกโลกุตระ กึ่งกลางระหว่างการเดินขึ้นและเดินลง คือ "ครึ่งชีวิต" (ผมเขียนอธิบายไว้ที่นี่) ... คนส่วนใหญ่ในโลกนี้เดินเพียงก้าวเดียวเท่านั้น  สนุกสุขทุกข์ทน วนเวียนไปจนตาย  คนส่วนน้อยเท่านั้นที่มีชีวิตมาถึง "ครึ่งชีวิต" 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน วิถีแห่งความพอเพียง



ความเห็น (0)

หมายเลขบันทึก

658943

เขียน

26 Dec 2018 @ 07:10
()

แก้ไข

26 Dec 2018 @ 21:42
()

สัญญาอนุญาต

ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง
ดอกไม้: 1, อ่าน: คลิก