"วันพ่อ" ปี พ.ศ. ๒๕๖๑

อ.ต๋อย
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

วันนี้วันพ่อประจำปี สมควรที่ลูกที่มีพ่อทุกคนจะทำความระลึกถึงพระคุณของพ่ออย่างตั้งใจ ใคร่ครวญ หวนคำนึงถึงเหตุการณ์ คำสอน ตอนที่พ่อยังเคยอยู่กับเรา และนำเอาคำสอนหรือความทรงจำดี ๆ เหล่านั้น มาแลกเปลี่ยนกันในหมู่ลูก ปลูกฝังไปยังหลาน สืบสานความดีต่อไป 

พ่อผมเป็นแพทย์ประจำตำบล เป็นที่พึ่งของชาวบ้านในชุมชน ท่านบวชนาน จนเมื่อลาสึกขามาแต่งงานก็ได้ฉายาว่า "จารย์" สมัยนั้นทุกคนทั้งตำบลไม่มีใครไม่รู้จักพ่อผม 

พ่อเป็นทั้งหมอ เป็นทั้งปราชญ์ ทั้งยังชาญฉลาดหาตัวจับยากในระแวกนั้น ทุกครั้งที่มีเรื่องที่ต้องแก้ไขในหมู่บ้าน ต้องมีพ่อเป็นผู้ไก่เกลี่ยหรือปกป้องรักษาเสมอ เมื่อมีโจรปล้น มีคนตาย มีเสือฆ่าเสือ พ่อคือผู้ที่ต้องไปชันสูตรพิสูจน์ศพ  ... มีวิธีสอนและเรื่องเล่าจากพ่อมากมายที่ยังประทับอยู่ในใจผมมาถึงทุกวันนี้  เช่น 

วันหนึ่งพ่อถามผมว่า ถ้ามีไก่ตัวหนึ่ง วันแรกไข่ ๑ ฟอง วันที่สองไข่ ๒ ฟอง วันที่สามไข่ ๓ ฟอง ไข่แบบนี้ไปเรื่อย ๑๐ จะได้กี่ฟอง และทิ้งเวลาให้ผมพยายามหาคำตอบของตนเองอยู่นาน ก่อนท่านจะสอน "เลขหางหมา" สูตหนึ่งว่า "หนึ่งบวกเข่า โตเก่ามาคูณ สองหารตัด ขาดลงสะบั้น" ผมจำสูตรเลขหางหมานี้ได้ไม่เคยลืม และนำมาเล่าให้นิสิตฟังทุกปีที่สอนเรื่องกฎของเกาส์ เพราะศาสตราจารย์เกาส์ (Guass) คิดสูตร n(n+1)/2 ได้ตั้งแต่อายุ ๑๐ ขวบ 

พอโตขึ้น เมื่อได้เรียนเรื่องเรขาคณิต เมื่อนำมาเล่าให้ฟัง พ่อจะตั้งโจทย์การหาพื้นที่นาให้ผมทำเสมอ จนเวลาเราไปรับจ้างเกี่ยวข้าว ถึงเวลาบ่ายสองเศษ ลุงป้าน้าอาพี่น้องในหมู่บ้านจะเรียกให้ผมไป "แทกนา" (แปลว่าไปวัดพื้นที่นา) และคำนวณหาค่าจ้างเกี่ยวข้าวนาเหมาเป็นประจำ 

พ่อเคยเล่าเรื่อง "เสือบาง" (นามสมมติ) และ "เสืออ่อน" ให้ฟัง ผมจำได้จนมาถึงทุกวันนี้ ขณะนั้นทุ่งกุลาร้องให้มี "เสือ" หลายตัวออกหากินกันทั่วไป โดยเฉพาะการปล้นขบวนวัวควายของนายฮ้อย หรือการเป็นนายฮ้อยโจรออกปล้นวัวควายชาวบ้านแล้วต้อนไปขายซะเอง ทั้งตำบลมีตำรวจขี่ม้าสะพายปืนแก็ปเพียงคนเดียว และปกติเสือก็จะไม่ทับรอยกัน เว้นแต่มีเหตุให้ขัดแย้งศักดิ์ศรีกัน 

ขณะนั้นทางการกำลังต้องการตัวเสือบาง ต้องการถึงระดับจับตาย เพราะเสือบางก่อเหตุอุกอาจ โหดเหี้ยม แต่แม้จะวางอุบายแยบยลอย่างไร เสือบางก็ไหวตัวเสมอ หลุดรอดไปเสียทุกครั้ง ไม่มีใครจะทำอะไรมันได้เลย ว่ากันว่าเสือทุกตัวมีคาถาอาคมและเลี้ยงผีไว้ใช้งาน เสือบางคือตัวหนึ่งที่ขึ้นชื่อเรื่องนั้น 

วันหนึ่งเสือบางดันไปขืนใจเมีย "เสืออ่อน" ยังความโกรธแค้นให้เสืออ่อน จึงเป็นที่มาของจุดจบเสือบางในปีนั้นที่พ่อได้ไปเป็นผู้ชันสูตรศพ พ่อเล่าว่า เสืออ่อนออกอุบายให้จัดงานเลี้ยงฉลองใหญ่ประจำปี ให้มีนายฮ้อยจำนวนมากมาร่วมงาน เสือรู้นิสัยเสือด้วยกัน วันนั้นเสืออ่อนตื่นแต่เช้ามาลับมีด ลับมีดอยู่ในบริเวณครัวในรั้วที่ปิดด้วยผ้า ลับมีดอยู่อย่างนั้นจนสาย เมื่อเสือบางมาถึง สาวงามในหมู่บ้านก็เอาน้ำใสใส่ขันขนาดใหญ่ไปให้ดื่ม ตามที่เสืออ่อนได้วางอุบายไว้ ทันใดขณะที่เสือบางยกขันขึ้นดื่ม ปากขันอันใหญ่ปิดวิสัยทำให้มองไม่เห็น ทันใดเสืออ่อนเดินมาด้านหลัง ฟันด้วยมีดที่พึ่งลับมา ล้มลงตายคาที่ .... พ่อเล่าว่า คอเสือบางเหลือไม่ถึง ๒ นิ้วจะขาดเท่านั้น 

เรื่องเสือสองตัวนี้ น่าจะมีผลเป็นคำสอนที่พ่อเน้นย้ำกับลูกเสมอ พี่เบิ้ม (พี่ชายคนโต) บอกเหมือนกันว่า พ่อจะย้ำเรื่องศีลข้อ ๓ มากเป็นพิเศษเสมอ 

พ่อจากเราไปกว่า ๑๐ ปีแล้ว ตั้งแต่ ๘ ตุลาคม เราฌาปณกิจท่านวันที่ ๑๑ ตุลาคม ๒๕๕๑ ขอนำมาเรียงบางภาพไว้ตรงนี้ เพื่อที่พี่น้องจะได้ระลึกถึงคุณความดีของพ่อ และปฏิบัติตามคำสอนของท่านอย่างเคร่งครัดต่อไป 

จำได้ว่า

  • พ่อจากเราไปเมื่อวันที่ ๘ ตุลาคม ๒๕๕๑ 
  • เราฌาปณกิจพ่อวันที่ ๑๑ ตุลาคม ๒๕๕๑ 
  • ผมบวช "บวชจูง" เพื่อนำทางพ่อขึ้นไปสู่สุคติสวรรคาลัย ในวันงาน และอยู่ปฏิบัติบูชาอย่างเคร่งครัดเป็นเวลา ๗ วัน 
  • แม่ พี่เบิ้ม พี่เกิ้ม และน้องแอน ไปเก็บกระดูกพ่อในวันที่ ๑๒ ตุลาคม ๒๕๕๑
  • เราจัดงานบุญโดยไม่มีเหล้าและของมืนเมาแจกในงาน (สวนทางความเคยชินของสังคมสมัยนั้น) ผู้พันต้อยก็มาร่วมด้วย 

สิ่งที่ลูก ๆ ทุกคนต้องเรียนรู้จากพ่อ 

  • ถือศีล โดยเฉพาะศีลข้อ ๓ อย่างเคร่งครัด 
  • งดกินเนื้อวัว หรือให้กินแต่น้อย... ตอนช่วงท้าย ๆ ของชีวิตพ่อ พ่อป่วยเป็นอัมพฤกษ์ ขาอ่อนแรง ผมเข้าใจเอาเองตามภูมิรู้ของตนเองว่า เนื้อวัวมีไขมันชนิดไม่ดีแทรกอยู่เยอะ พ่อชอบกินเนื้อวัว ลาบ ก้อย ซกเล็ก ฯลฯ มาก น่าจะเป็นเหตุนี้ที่ทำให้พ่อเส้นเลือดตีบในสมอง 
  • คนเสื่อม ผีก็เสื่อม ผีมีอยู่ แต่พ่อไม่กลัวผี ... ผมกลัวผี แต่ถึงจะกลัวอย่างไร ตอนเด็ก ๆ ฝนตกเมื่อใด ผมก็ออกหากบ เขียด ปลา มาทำกับข้าว แบบที่ใคร ๆ ก็ชมว่า ผมไม่กลัวผีเหมือนพ่อ...
  • พ่อเป็นนักสร้างแรงบันดาลใจ ... จำได้ว่า ตอนเด็ก ๆ ผมอยากเป็นอะไรมากมาย แม้กระทั่งอยากบวชเณรไปเป็นพระนักเทศน์ 
  • พ่อเป็นนักสอนในศตวรรษที่ ๒๑ เลยล่ะ ... วิธีการสอนแบบตั้งคำถามของท่าน ทันสมัยที่สุด อีกนัยก็คือ คำสอนท่านล้ำสมัยอยู่หลายสิบปี 
  • สำคัญที่สุดคือพ่อจะสอนให้ยึดมั่นในความดีและประโยชน์ส่วนรวมเสมอ 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน อื่นๆ

คำสำคัญ (Tags)#พ่อ

หมายเลขบันทึก: 658485, เขียน: 05 Dec 2018 @ 11:08 (), แก้ไข: 05 Dec 2018 @ 13:06 (), สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง, ดอกไม้: 1, อ่าน: คลิก


ความเห็น (0)