" อยากขอโทษคนบนฟ้า "  มีใครเคยอยากขอโทษใครสักคนไหม แต่เขาคนนั้นช่างอยู่ห่างไกลจากเราเหลือเกิน T_T 

                  ...คุณตาคะ หนูอยากบอกว่า หนูขอโทษที่ไม่ได้ทำหน้าที่หลานอย่างเด็มที่ ไม่ได้อยู่ดูแลตาตอนที่ตาไม่สบาย และไม่ได้อยู่กับคุณตาตอนที่คุณตากำลังจะหมดลมหายใจ...

                      เมื่อถึงคิดถึงคุณตาทีไร น้ำตาก็ไหลโดยอัตโนมัติ ทั้งๆ ที่คุณตาก็จากหนูไปหลายปีแล้ว แต่หนูยังทำใจไม่ได้ บางครั้งยังคิดว่าคุณตายังอยู่กับหนู

                   คุณตาของหนูเป็นคนที่ขยัน ใจดี รักหลานๆทุกคนเท่าๆ กัน จำได้ว่าตอนเด็กๆ หนูชอบมานอนบ้านคุณตาเพราะได้ฟังคุณตากับคุณยายเล่านิทานให้ ชอบไปทุ่งนากับตา ยิ่งเวลาที่พ่อแม่หนูทะเลาะกัน หนูไม่อยากอยู่บ้าน หนูก็จะวิ่งร้องไห้ไปบ้านคุณตา แล้วคุณตาก็จะถามหนูว่า เป็นอะไรมา ใครทำอะไรหลาน แล้วคุณตาก็จะปลอบหนูจนหนูหยุดร้องไห้ และคุณตาก็จะเป็นตัวเชื่อมให้พ่อแม่ดีกัน เลิกทะเลาะกันอีกด้วย และตอนเด็กๆ เวลาหนูมีเรื่องไม่สบายใจหนูก็ไปไปหาคุณตา แล้วคุณตาก็จะพาไปเล่นในทุ่งนา หลานๆ ทุกคนชอบอยู่กับคุณตา เพราะคุณตาใจดี และชอบซื้อขนมเก็บไว้ให้หลานๆ มีอยู่ครั้งหนึ่งหนูจำได้ว่า แม่จะไปหาปลา แต่หนูขอแม่ไปด้วย แต่แม่ไม่ยอมให้ไป หนูร้องไห้หนักมากที่แม่ไม่ไห้ไปด้วย แล้วแม่ให้หนูไปอยู่กับคุณตาที่บ้าน คุณตาปลอบหนูโดยการเอาขนมเยอะมากมากองไว้ข้างหน้าหนู หนูหยุดร้องไห้ทันทีแล้วรีบรวบขนมทั้งหมด แล้วคุณก็หัวเราะใส่หนู...

                     ทุกวันนี้เวลาที่หนูคิดถึงเรื่องราวต่างๆ ของคุณตา ทำให้หนูร้องไห้...ยิ่งหนูคิดถึงตอนที่คุณตาป่วยหนัก และหนูไม่ได้ดูแลคุณตาอย่างเต็มที่... หนูอยากย้อนเวลากลับไปได้ หนูอยากดูแลตาให้ดีและมากกว่านี้ หนูรู้สึกผิดตลอดเวลา เมื่อนึกถึงตอนเด็ก คุณตาหนูแลหนูอย่างดี เป็นที่พึ่งทั้งกายและใจให้แก่หนู แต่พอคุณตาชราลง หนูกลับไม่มีโอกาสดูแลคุณตาอย่างเต็มที่... คุณตาโกรธหนูไหมคะที่ไม่ได้อยู่ใกล้ๆ คุณตา ตอนที่คุณตาจะหมดลมหายใจ ทั้งๆ ที่หนูรู้ว่าอาการคุณตาแย่ลง แต่หนูก็กลับไปเรียนหนังสือ แทนที่หนูจะอยู่กับตาจนวินาทีสุดท้ายของคุณตา หนูอยากบอกว่า หนูขอโทษนะคะ หนูขอโทษจากใจ หนูเชื่อว่าตอนนี้คุณตาอยู่บนสวรรค์จะได้ยินเสียงขอโทษของหนูนะคะ...

                                                                                     ไม่ว่าจะผ่านไปกี่เดือน กี่ปี คุณตาจะอยู่ในใจหนูตลอดไป