GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

งานมหกรรมการจัดการความรู้แห่งชาติครั้งที่ 3 : ไปด้วยจิตที่อาสา

"คนคอเดียวกัน" ทุกคนล้วนมาด้วย "จิตที่อาสา"

          ผมเข้าร่วมงานมหกรรมการจัดการความรู้แห่งชาติครั้งที่ 3 ด้วยความสมัครใจ  โดยอาสาเข้าร่วมงานในห้องของชุมชนคุณอำนวย ซึ่งท่านอาจารย์หมอJJ เป็นแกนหลักในการประสานงาน เพราะมีกิจกรรมของ UKM ด้วย ผมอาจไม่ได้มีส่วนในการประสานงานมากนักเพราะอยู่ไกล และเป็นคนเล็กๆ ในหน่วยงาน ไปไหนมาไหนอาจลำบากบ้าง

         ก่อนไปร่วมงาน ผมมีกิจกรรมที่จะต้องเข้าร่วมเรียนรู้ที่สำคัญอีกกิจกรรมหนึ่งตั้งแต่วันที่ 27 -29 พ.ย. เป็นงานนำเสนองานวิจัยชุมชนที่จังหวัดน่านครับ  ซึ่งคุณพยอม คุณอำนวยของสำนักงานเกษตรจังหวัดน่านได้ให้โอกาสได้ไป ลปรร.  ไป-กลับจากจังหวัดน่านผมขับรถไปเอง  ไปเช้าวันที่ 27 กลับมาถึงช่วงดึกของวันที่ 29 และเช้าวันที่ 30 พ.ย. ก็ออกเดินทางต่อมาร่วมงานมหกรรมการจัดการความรู้แห่งชาติที่ไบเทค พวกอุปกรณ์ต่างๆ พี่สายัณห์ได้ช่วยกรุณาจัดการเตรียมไว้ให้อย่างเรียบร้อย

         รู้สึกเพลียเหมือนกันตอนที่จัดบูทจนถึงเย็นของวันที่ 30  เหงื่อออกมากเพราะอากาศร้อน  แต่ก็มีความสุขที่พวกเราชาวส่งเสริมการเกษตรที่มีหัวใจKMทุกๆ ท่านได้ร่วมแรงร่วมใจกันอย่างเข้มแข็ง (บันทึกต่อๆไปจะมีภาพมานำเสนอครับ) แม้ในส่วนของจังหวัดจัดเสร็จเรียบร้อยแล้ว แต่พวกเราก็อยู่ให้กำลังใจและช่วยเหลือซึ่งกันและกันจนมืดค่ำ

          ในการ ลปรร.ในห้องคุณอำนวยในวันที่ 2 นั้น ผมซึ่งไม่ใช่คุณอำนวยที่เก่งกาจ  หรือเชี่ยวชาญแต่อย่างใด  เพียงแต่อาศัยการลองผิดลองถูกและพอมีประสบการณ์มาบ้าง  หลายท่านที่เข้ามา ลปรร.น่าจะเก่งกว่าผมเสียอีก และผมเป็นคุณอำนวยประเภทอยู่เบื้องหลัง ไม่ได้อยู่หน้าห้องบ่อยครั้งนัก  แต่อย่างไรก็ตามการที่จะทำหน้าที่/บทบาทของคุณอำนวยนั้น  สิ่งที่ผมต้องการจะสื่อให้กับทุกๆ ท่านในการพูดคุยก็คือ "การมองภาพใหญ่"  คือมองออกไปในองค์รวมของสังคมวงกว้างไม่เฉพาะงานในหน้าที่เท่านั้น และทีสำคัญ"ใจต้องเป็นคุณอำนวย" ด้วย  ไม่เป็นแต่เพียงหน้าที่หรือบทบาทในงานที่ถูกกำหนดให้

          งานผ่านไปแล้ว แต่ผมก็ไม่รู้ว่ากิจกรรมที่ได้ร่วม ลปรร.จะส่งผลในทางปฏิบัติเพื่อเป็นการชักชวนหรือ สร้างพลังให้กับคุณอำนวยท่านอื่นๆ ได้มากน้อยเพียงใด  ผมเชื่อว่า "ด้วยจิตที่อาสา" เท่านั้น ที่จะทำให้พวกเราคุณอำนวยการจัดการความรู้ทุกๆ ท่าน ก้าวเข้ามาร่วมกันขับเคลื่อนการจัดการความรู้ในทุกภาคส่วน  ทะลายกำแพงแห่งสังกัด   และผมเชื่อด้วยความบริสุทธิ์ใจว่า พวกเราทุกคนที่มีใจและเข้าร่วมงานนี้อย่าง "คนคอเดียวกัน" ทุกคนล้วนมาด้วย "จิตที่อาสา"เช่นเดียวกันกับผมทุกๆ คน

          หลังจากพิธีปิดงานเสร็จแล้ว  ผมมีความปิติเกิดขึ้นในจิตใจอย่างบอกไม่ถูก  มีความสุขใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของงาน แม้จะเพียงจุดหนึ่งเล็กๆ ที่อาจมองไม่เห็นก็ตาม  แม้ร่างกายจะรู้สึกเพลียแต่จิตใจกลับสงบ สบายๆ ไม่เคยอ่อนล้าแต่กลับมีพลังเพิ่มมากขึ้น  

        "คุณอำนวยท่านอื่นๆ รู้สึกเหมือนผมไหมครับ"

        ( ชื่อของบันทึกนี้ ได้รับแรงบันดาลใจจากการดูวีซีดีของมูลนิธิฮักเมืองน่านชื่อ"พลเมืองจิตอาสา" ซึ่งเป็นการอาสาช่วยเหลือกันของชาวจังหวัดน่านและคนไทยในช่วงน้ำท่วมฯ  )

บันทึกมาเพื่อการ ลปรร. ครับ

วีรยุทธ  สมป่าสัก

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 65372
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 11
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (11)

  • รู้สึกเหมือนพี่ครับ
  • ทุกคนมาด้วยใจ
  • แลกเปลี่ยนเรียนรู้โดยไม่มีการสวมหัวโขน
  • ขอบคุณมากครับแล้วจะเล่าให้ฟัง
  • อาจารย์ JJ รายงาน AAR แล้วครับ
  • ขอบคุณมากครับผม
ไม่เหนื่อยเลยค่ะ...เห็นมิตรภาพอบอวล...ทำให้มีพลังงานแฝงกลับมา...ทำงานแบบบ้าพลังต่อค่ะ...
เผลอเข้ามาแลกเปลี่ยน...ดิฉั๊นเป็นคุณอำนวยหรือเปล่าก็ไม่รู้
หลังจากพิธีปิดงานเสร็จแล้ว  ผมมีความปิติเกิดขึ้นในจิตใจอย่างบอกไม่ถูก  มีความสุขใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของงาน แม้จะเพียงจุดหนึ่งเล็กๆ ที่อาจมองไม่เห็นก็ตาม  แม้ร่างกายจะรู้สึกเพลียแต่จิตใจกลับสงบ สบายๆ ไม่เคยอ่อนล้าแต่กลับมีพลังเพิ่มมากขึ้น   รู้สึกแบบนี้เช่นกันแต่เขียนเล่าแบบนี้ไม่ได้ขอยืมมาแปะก้แล้วกันนะคะ ขอบคุณค่ะ

เห็นด้วยกับคุณยุทธเป็นอย่างยิ่งเลยค่ะ

มีความรู้สึกว่าเรามีบทบาทที่เล็กมากๆเมื่อมองภาพใหญ่ที่เราได้เห็น จาก VCD ตอนเปิดงาน แต่เราก็ทำงานของเราอย่างทุ่มเทสุดหัวใจ สุขใจที่ได้เห็นคนที่เข้ามารับการอบรม GotoKnow ตั้งอกตั้งใจเรียนรู้และแสดงความกระตือรือร้นที่จะใช้ประโยชน์ต่อไป เป็นงานเล็กๆที่มีส่วนช่วย แม้ไม่ได้มีโอกาสไปแวะเยี่ยมชมงานส่วนอื่นๆมากนัก ก็ได้อ่านรายงานและรับฟังจากท่านอื่นๆทั้งในงาน และใน GotoKnow รู้สึกเต็มตื้นในใจจริงๆค่ะ

เรียกว่าเหนื่อยกาย แต่สุขใจ มีข้อคิดดีๆเก็บมาต่อยอด ได้เห็นพัฒนาการของคน ได้เห็นเครือข่ายคนรักงาน รักเมืองไทย ขยายวงกว้างขวาง ได้เห็นคนที่ทำงานแบบรักที่จะทำ ไม่หวังรางวัลหรือการประกาศเกียรติคุณใดๆ (แบบที่คุณยุทธบรรยายมา) อยู่มากมายเต็มงาน ทำให้เห็นว่าวัฒนธรรมแบบนี้เริ่มขยายตัว พวกเราที่ทำงานเพราะอยากทำ มีความสุขมากขึ้น เพราะงานที่เราทำได้นำไปต่อยอด ทำให้สังคมดีงามยิ่งขึ้น 

การได้เฝ้ามองดูอยู่ อย่างมีส่วนร่วมแม้เพียงเล็กๆน้อยๆก็เป็นพลังใจมหาศาลที่ส่งเสริมให้เราเชื่อมั่นศรัทธาใน"คน"ของเรามากขึ้นค่ะ สุขใจและอิ่มใจจริงๆ

สวัสดีค่ะคุณสิงห์ป่าสัก

ยินดีที่ได้เจอนะค่ะ เห็นด้วยค่ะว่าเราไปด้วยจิตอาสากันทั้งนั้นค่ะ ไปเพื่อให้ค่ะ (อยากรับด้วยค่ะ แต่ไม่มีเวลาค่ะ ;)) และผลตอบรับสำหรับตัวดิฉัน พี่โอ๋-อโณ พี่เล็ก และ อ.ธวัชชัย คือ ได้เห็นสมาชิกหน้าใหม่ที่เข้าอบรมบล็อกในวันงานเริ่มมาเขียนบล็อกกันบ้างแล้วค่ะ :)

เรียน อาจารย์ขจิต  คุณพี่เมตตา  พี่โอ๋-อโณ และดร.จันทวรรณ

  • ร่วมด้วยช่วยกัน เพื่อสานฝันสู่สังคมอุดมปัญญา (สังคมแห่งการเรียนรู้และเอื้ออาทร)
  • ขอบพระคุณมากครับที่แวะมาเสริม-สร้างกำลังใจ

 

   สวัสดีครับ
ใช่เลย .. เพื่อสานฝันสู่สังคมอุดมปัญญา (สังคมแห่งการเรียนรู้และเอื้ออาทร) .. และยิ่งนับวันยิ่งทำให้พวกเรามั่นใจได้ว่า .. มันมิใช่ ความเพ้อฝัน ที่เลื่อนลอย  หากแต่เป็น ความใฝ่ฝัน ที่เกิดความจริงที่เป็นรูปธรรมให้เห็นและสัมผัสได้เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ .. ตัวบ่งชี้สำคัญที่ทำให้เรามั่นใจยิ่งขึ้นก็คือบรรยากาศ และเรื่องราวที่เกิดขึ้นในงาน วันที่ 1-2 ธค. 49 นี่แหละครับ

เรียน  อาจารย์ Handy

  • พวกเราต้องค่อยๆ ขยายวงออกไปให้สู่สังคมวงกว้างเรื่อยๆ  โดยใช้ยุทธศาสตร์ขยาย-ต่อยอดความดี
  • ขอบพระคุณมากครับที่เข้ามาร่วมยืนยัน และเสริมพลังซึ่งกันและกัน.... ขอบพระคุณมากครับ
คุณสิงห์ป่าสัก...ขออนุญาติเชื่อมโยงงานเขียนคุณไปที่นี่ค่ะ http://gotoknow.org/blog/km-psu/65493 ขอบคุณค่ะ
  • มีเรื่องเกี่ยวกับ จิตอาสาช่วยพัฒนาองค์กร มา ลปรร.ค่ะ
  • เห็นด้วยกับคุณยุทธ์ค่ะ หากเมื่อใดที่เราพร้อมจะให้โดยไม่หวังผลตอบแทน นั่นคือจิตอาสาอย่างแน่นอนค่ะ

เรียน พี่เมตตา

  • ขอบพระคุณมากครับที่แวะมาทักทาย
  • ยินดีมากครับที่ลิงค์บันทึกไปแบ่งปันท่านอื่นๆ ด้วย

เรียน พี่เม่ย

  • ตามไปอ่านแล้วครับ ขอบพระคุณมากครับ
  • "จิตอาสา" เป็นสำนึกเพื่อสาธารณะที่จะนำไปสู่สังคมอันร่มเย็นเป็นสุขได้อยางแน่นอนครับ