พระจันทร์...ตามไม่ทัน

ไออุ่น
“อาปูขา อย่าขับรถเร็วสิคะ ดูซิ พระจันทร์ตามเรามาไม่ทันแล้ว ... น้องไผ่มองพระจันทร์ไม่เห็นค่ะ”

เพิ่งกลับจากทำธุระต่างจังหวัดมาค่ะ มีเรื่องราวน่ารัก น่าเอ็นดู มาเล่าสู่กันฟัง เหตุเกิดระหว่างทางที่นั่งรถกลับบ้านค่ะ พวกเราสาวๆ สี่ชีวิต และหนูน้อยวัยอนุบาล 3 อีก 1 ชีวิต เดินทางร่วมกันมาตั้งแต่เช้า

ขณะเดินทางกลับ ด้วยความที่ไม่อยากให้ถึงบ้านดึก พวกผู้ใหญ่ก็นั่งใจจดใจจ่อ และพูดคุยกันอย่างออกรสชาติ พร้อมทั้งขับรถกันด้วยความเร็วที่มากพอสมควร หนทางก็มีทั้งทางตรงทางโค้ง

พอรถเข้าโค้ง สักพักก็มีเสียงเล็กๆ พูดขึ้นมา อาปูขา อย่าขับรถเร็วสิคะ ดูซิ พระจันทร์ตามเรามาไม่ทันแล้ว ... น้องไผ่มองพระจันทร์ไม่เห็นค่ะ พวกเราทั้งหลายนิ่ง และตัวดิฉันเองก็ยิ้มๆ ในใจ ว่าช่างเป็นเสียงเตือนเรื่องการขับรถที่แสนน่ารักเหลือเกิน

น้องไผ่ ได้เตือนสติพวกผู้ใหญ่ทั้งหลาย เรื่องการขับรถ และทำให้เราคิดได้ว่า เด็กน้อยคนนี้กำลังให้ความสนใจกับธรรมชาติรอบๆ ตัวอยู่ ซึ่งต่างจากพวกเราที่เป็นผู้ใหญ่กลับไม่ใส่ใจความสวยงามที่สามารถมองเห็นได้ เพียงแต่เราหันหน้าไปมอง

ขอบคุณน้องไผ่ เด็กน้อยวัยไร้เดียงสา ซึ่งมาเตือนสติเหล่าน้าๆ และอาๆ ทั้งหลาย เรื่องการขับรถ และการเอาใจใส่กับสิ่งดีงามรอบตัวค่ะ

และแล้ววันนี้ เราก็กลับถึงบ้านกันอย่างสวัสดิภาพ ภารกิจทั้งหลาย ก็ลุล่วงไปได้ด้วยดี

 

หมายเหตุ  วันดีวันนี้นอกจากจะเป็นวันพ่อแห่งชาติแล้ว ยังเป็นวันพระอีกด้วย พระจันทร์จึงเต็มดวงค่ะ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องราวของความรู้สึก

คำสำคัญ (Tags)#เรียนรู้#บันทึก#ประสบการณ์#ความรู้สึก#สร้างสรรค์#เตือนสติ

หมายเลขบันทึก: 65369, เขียน: 05 Dec 2006 @ 23:05 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 16:37 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 11, อ่าน: คลิก


ความเห็น (11)

เป็นคำเตือนที่น่ารักจริงๆค่ะ

คุณ Nauthy Cat

ใช่ค่ะ ไร้เดียงสา และน่าเอ็นดูมากค่ะ

ขอบคุณนะคะ สำหรับความเห็น

  • อ่านแล้วน่ารักดี
  • ชอบครับ เด็กมีความไร้เดียงสา เหมือน ผ้าขาว
  • ขอบคุณมากครับ

อาจารย์ขจิต ฝอยทอง

  • ค่ะ บางครั้งเด็กๆ ก็เตือนสติพวกผู้ใหญ่ได้อย่างดีเลยค่ะ
  • ขอบคุณค่ะ สำหรับความเห็น
  • แวะมาขอบคุณนะครับ
  • ฝนตกหรือเปล่าครับที่พัทลุง

อ่านเรื่องพระจันทร์แล้วคิดถึงเหตุการณ์เมื่อสิบกว่าปีก่อนที่เคยพาหลานสาวอนุบาล 1 นั่งซ้อนท้ายมอเตอร์ไซด์กลับบ้าน ระหว่างทางได้ยินเสียงหลานถามว่า "ซำหยี่ขา พระจันทร์มันมีล้อด้วยหรือคะ" ก็เลยถามกลับไปว่า "ทำไมหนูคิดอย่างนั้นล่ะคะ" จึงได้คำตอบว่า "ก็น้องยุ้ยเห็นมันวิ่งตามเรามาตลอดเลยค่ะ" ฟังแล้วก็อดเอ็นดูไม่ได้ แต่ก็รู้สึกเสียวๆ กลัวหลานตกรถเพราะมัวแต่ชื่นชมธรรมชาติ จึงจอดรถข้างทางแล้วเปลี่ยนให้หลานมานั่งหน้าแทน วันนั้นจึงกลับบ้านด้วยความปลอดภัยตลอดเส้นทางค่ะ

อาจารย์ ขจิต

  • ค่ะ ขอบคุณเช่นกันนะคะ
  • ที่พัทลุงตอนนี้ ฝนก็ตกบ้าง ไม่ตกบ้าง ตามปกติค่ะ
  • ไม่มีอะไรเที่ยงแท้ ไม่มีอะไรแน่นอนค่ะ

คุณดอกปีบ

  • ความไร้เดียงสา น่ารัก น่าเอ็นดูเสมอค่ะ
  • จินตนาการของเด็กๆ มักเป็นเรื่องที่ผู้ใหญ่มองไม่เห็น
  • ขอบคุณค่ะ

 

  • น่ารักดีค่ะ
  • คิดถึงหลานๆ นะคะ เมื่ออ่านบันทึกนี้

อ่านแล้วยิ้มเลย ว่าน่ารักจริงๆ

ทำให้คิดถึงเด็กๆ อีกหลายคน ที่ไร้เดียงสา และน่ารัก

คุณ Bright Lily และคุณก้ามปู

  • คิดถึงทั้งเด็กๆ และหลานๆ เลยใช่ไหมคะ
  • ขอบคุณค่ะที่เข้ามา ลปรร.กัน