รู้แล้วว่า ทำไมต้องมีแว่นตาคนจนไว้บริการแก่ประชาชนที่มีปัญหาทางสายตา ตอนที่ตัวเองสายตาเสียเร็วมาก และรู้ตัวว่าเป็นคนที่ใช้แว่นตาสิ้นเปลืองจริงๆ
 

นานมาแล้วที่มีกลุ่มคำหนึ่งก้องอยู่หุของครูอ้อย " ดวงตา...เป็นหน้าต่างแห่งหัวใจ"

จะรักใคร  ชอบใคร ให้หลบตา อย่าให้เขาล่วงรู้ได้ว่าเราคิดอย่างไร

เพราะเขาดูนัยน์ตาของเรา  ดวงตา...เป็นหน้าต่างแห่งหัวใจ  นั่นเอง

ลูกตาของครูอ้อยจะ..ไม่ค่อยสมบูรณ์เท่าไรเพราะครูอ้อยใช้ดวงตามากเหลือเกิน  ไม่ว่าจะใช้ในการอ่านหนังสือ  เย็บเสื้อผ้า  และปัจจุบันคอมพิวเตอร์  และแสดงบทโศกก็บ่อยมาก

ครูอ้อยอยากจะมี  ดวงตาไว้สำรอง อีกสักคู่หนึ่ง  แต่ก็หาไม่ได้

จะทำได้ก็แค่แก้ขัดข้อง  ก็คือ...มีแว่นตา หลายๆอัน เพื่อประโยชน์ของการใช้งานแตกต่างกัน

ครูอ้อยจะเป็นคนที่มีแว่นตามาก......เพื่อนครูที่โรงเรียน  ถ้าวันใด  ไม่ได้นำแว่นตามาด้วย  จะมาหาครูอ้อย  แล้วจะไม่ผิดหวัง  สามารถทำงานได้ตามปกติ

ครูอ้อยจะเป็นคนที่ติดแว่นตามากแม้แต่รับประทานอาหารก็ยังใส่แว่นตาด้วย  ระยะหลังนี้  อาการหนักมากเลย  เพราะครูอ้อยต้องสวมแว่นตาในการขับรถทุกครั้ง

ทำอย่างไรดี

คงจะแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว

ครูอ้อยจึง..ต้องมีแว่นตาหลายอันเหมือนเดิม

ทำไมต้องมีหลายอันด้วยล่ะ  ครูอ้อย  บางท่านสงสัย

เพราะครูอ้อยมักจะเป็นคนลืมเก่งตามประสาที่เป็น...สาวน้อย

ในรถ  ที่โต๊ะทำงาน โต๊ะคอม ในกระเป๋า  ล้วนแล้วแต่จะต้องมีแว่นตา  ทั้งๆที่สวมแว่นอยู่  ยังเคยหาแว่นตามาใส่อีกเลย 

ทำไมเป็นอย่างนั้นล่ะ  เพราะครูอ้อย  สายตาเริ่มเสียอย่างมากเลย

ทั้งๆที่  กินอาหารบำรุงสายตาประเภทผักบุ้งไฟแดงก็บ่อยมากแล้ว

ดังนั้น  ในระยะหลังนี้  ไม่มีใครมาพูด  ..... ดวงตา .... เป็นหน้าต่างแห่งหัวใจ.......อีกต่อไป

เพราะ  ไม่มีใครเห็นดวงตาที่แท้จริง  ที่มีแว่นตาบดบัง  และ ดวงตาที่เหมือนหมีแพนด้า  ไม่ได้หลับนอน