ก่อนออกจากห้อง 219 ของชาวชุมชนคุณอำนวยช่วงบ่ายของเมื่อวันที่ 2 ของงานมหกรรมการจัดการความรู้แห่งชาติครั้งที่ 3 มีการมอบกระดาษเพื่อประเมินผู้ที่เข้าร่วมกิจกรรมในห้องของชุมชนคุณอำนวย โดยอาจารย์หมอ JJ ได้ถามว่า "ท่านได้อะไรจากการมาร่วมกิจกรรมในครั้งนี้ "(ห้องคุณอำนวย)
ผมเขียนเพียงประโยคเดียวสั้นๆ และแทนการประเมินทั้งหมดไม่เฉพาะแต่ในห้องคุณอำนวยในวันที่ 2 เท่านั้น ผมเขียนว่า "ได้ความสุข" แล้วเอาไปยื่นให้อาจารย์ขจิตแล้วถามอาจารย์ขจิตว่าอาจารย์ได้เหมือนผมไหม ผมไม่ได้รอคำตอบ แต่คิดในใจว่าอาจารย์ขจิตหรืออีกหลายๆ ท่านคงคิดไม่ต่างไปจากผม
ไม่รู้ว่าจะอธิบายว่าความสุขที่ได้นั้นเป็นอย่างไร แต่สิ่งที่ผมได้พบได้เจอในการไปร่วมงานครั้งที่ 3 นี้ ซึ่งเป็นครั้งที่ 2 ของผม ผมมีความสุขเพราะอะไรบ้างผมจะลองบันทึกเป็นประเด็นๆ ดังนี้ครับ
- ได้เห็นการเติบโตของเครือข่าย และการแตกหน่อต่อยอดของการจัดการความรู้ในทุกภาคส่วน
- ได้พบเจอกับกัลยาณมิตร "คนคอเดียวกัน" ที่อยู่ต่างพื้นที่ ต่างหน่วยงาน ต่างบทบาทหน้าที่ แต่เรามีหัวใจ KM ที่ไม่แตกต่างกัน
- ได้เห็นรอยยิ้ม และคำทักทาย พบปะพูดคุยแลกเปลี่ยนกับหลายๆ ท่าน อย่างสนิทสนม บริสุทธิ์ใจ แม้บางคนเคยพบกันมาแล้ว หรือแม้แต่บางคนไม่เคยพบเจอกันมาก่อนเลย
- ได้แสดงจุดยืนของตนเองอย่างมั่นคง ว่า KMแนวทางนี้ตรงกับจริตของตนเอง ผ่านการพูดคุย การเล่าประสบการณ์ และการปฏิบัติในวิถีชีวิตประจำวัน
- มาร่วมงานนี้ด้วยจิตใจที่สบายๆ แจ่มใส ไม่มีวิตก ไม่มีกังวลใดๆ ทั้งสิ้น
- ได้เห็นบรรยากาศของการให้ การแลกเปลี่ยน ความเอื้ออาทร อันเป็นเป้าหมายใหญ่ของสังคมไทยที่ต้องการจะไปให้ถึง แต่มางานนี้ได้พบเจอแล้ว
- งานนี้ท่าน รมว.พม. ได้ตอกย้ำให้เห็นอย่างแจ่มชัดว่า KM แนวทางนี้ (KMเชิงบูรณาการ) เป็นแนวทางที่ถูกต้องและจะสามารถพัฒนาสังคมบ้านเราได้
- ได้มีโอกาสเปิดใจ ให้คุณอำนวยทั้งหลาย ทลายกำแพงต่างๆ ที่คอยปิดกั้นการร่วมมือกัน ไม่ว่างานหรือสังกัด และด้วยสำนึกแห่งสาธารณะ ว่า การที่จะขับเคลื่อนสังคมไทยให้เป็นสังคมแห่งการเรียนรู้และเอื้ออาทรได้นั้น ใครคนใดคนหนึ่งคงขับเคลื่อนไปไม่ได้ พวกเราต้องกระโดดเข้ามาเพื่อร่วมมือกันเท่านั้นจึงจะสำเร็จ
- ผุดบังเกิดสิ่งที่จะต้องคิด และต้องทำอีกมากมาย ที่จะเป็นส่วนหนึ่งของพลังที่จะไปขับเคลื่อนสังคมไทยสู่สังคมความรู้ตามกำลังและความสามารถเท่าที่มีอยู่ ในบทบาทของชุมชนคุณอำนวย (KFCoP)
- ข่วยต่อเติมหน่อยครับ...................
ช่วงที่เวลาที่พัก ผมจะเดินวนไปมาในงานวันละหลายรอบ เพื่อพบปะทักทายกับเพื่อนๆ ทั้งที่เคยรู้จักและไม่เคยรู้จัก จน ดร.กะปุ๋ม เข้ามาทักว่าเห็นผมเดินวนอยู่หลายรอบ และต้องขออภัยหากท่านไดที่เคยทักทายกันในบล็อก แต่ในงานไม่ได้ทักทาย เพราะว่าพอพบเจอตัวจริงเสียงจริง ทุกรายครับสาวและหนุ่มกว่าตัวจริงทั้งนั้นเลย
บันทึกมาเพื่อ ลปรร.ครับ
วีรยุทธ สมป่าสัก
ขอบคุณที่ช่วยเล่าบรรยากาศในงานคะ
และคิดว่าตอนนี้เครือข่ายในแต่ละองค์กรเริ่มมีมากขึ้นแล้วคะ
เป็นงาน ที่ต้องมีอีก
เอาแบบ ถูกๆ ก็ได้ ครับ คนจะได้มาเจอ ของดี มีสุข ไงครับ
นั่นน่ะสิ
งานแบบนี้จัดบ่อยๆ ดีค่ะ เอาแบบถูกๆ แบบชาวบ้าน ก็ดีค่ะ (เสียดายค่าแอร์)
ได้อิ่มอกอิ่มใจ ได้ความสุข เริ่มตั้งแต่เปิดงานจาก VCD ที่ได้เห็นภาพสายตาแห่งความภาคภูมิใจในตนเองของชาวนา รู้ว่าสังคมไทยตื่นแล้วทุกภาคส่วน
ได้ประทับใจคำพูดของคุณเดชา ศิริภัทร ประธานมูลนิธิข้าวขวัญ ในช่วงก่อนปิดงานที่ยืนยันสิ่งที่เห็นตอนแรก
ได้รู้ว่า GotoKnow คือศูนย์กลางส่งความรักความปรารถนาดีสู่ผู้ร่วมอุดมการณ์ ได้เห็นว่าเราจะมีคนคุณภาพเข้ามาสร้างเสริมคลังความรู้ เพิ่มกัลยาณมิตร สร้างสายใยความศรัทธาให้กันและกันอีกมากมาย
ได้รู้ว่าเรามีความหวังจะได้เห็นสังคมเอื้ออาทร สังคมเข้มแข็ง สังคมคุณธรรม ขยายวงกว้างขึ้น กว้างขึ้นในเมืองไทยในไม่ช้า
ได้ความสุขจริงๆค่ะ คุณสิงห์ป่าสัก
ได้ความเสียดาย ที่เจอกัน...แบบ...แป๊บเดียว ...
วาทะสังสรรค์ที่มีต่อเพื่อนร่วมKMประเทศไทย
จึงน้อยนิดเหลือเกิน
จึงเป็นความรู้สึกแบบว่า
...เสียดาย...และ...เสียดาย
ได้รวมพลังชาว KM ค่ะ เพื่อให้โลกนี้ได้รู้ว่า การจัดการความรู้ที่แท้จริงนั้น ทำได้ไม่ยาก "KM ไม่ทำไม่รู้" ค่ะ ... ไชโย ประเทศไทย
พี่ยุทธคะ...
กะปุ๋มนึกว่าพี่ยุทธ..ไปเดินมาราธอนที่งาน NKM เสียอีก..เพราะออกมาจากห้องทีไร เห็นพี่ยุทธเดินตลอดเลยคะ...
อิอิ...แอบแซวนะคะ...
หรือว่า สคส. เขาให้พี่ยุทธเดินสอดแนมคะ...
(^__________^)
กะปุ๋ม
สุขใจที่ได้พบ เช่นกันค่ะ คุณสิงห์ป่าสัก...เกินคำบรรยาย ว่าเราสามารถ สร้างจินตนาการ...สร้างมิตรภาพ......สร้างฝัน......สร้างภาพ(เครือข่าย)ได้ขนาดนี้ ขอบคุณค่ะ
มีแรงมากก็สนุกมาก..แรงใจ สำคัญในการทำงาน พลังอันยิ่งใหญ่สร้างได้ทุกคน และแบ่งปันกันได้
สวัสดีครับ คุณน้อง
เรียน น.ส. surg BI
ขอบพระคุณมากครับที่เข้ามาร่วม ลปรร.
เรียน คนไร้กรอบ
เรียน คุณ nidnoi
เห็นด้วยครับ และยินดีที่ได้พบตัวจริงของคุณนิดหน่อยครับ
เรียน ท่านจันทร์เมามาย
เรียน อาจารย์ขจิต
เรียน พี่โอ๋
เรียน อาจารย์ปภังกร
ขอบพระคุณมากครับที่แวะเข้ามาเยี่ยมเยียนและทักทาย ผมไม่ได้เข้ามาบันทึกร่วมสัปดาห์แล้ว เลยไม่ได้เจออาจารย์