โชคดีเหมือนกันที่ได้มีโอกาสไปร่วมงานมหกรรม KM ทั้ง ๆ ที่จริง ๆ  แล้วรู้สึกเฉย ๆ ไปก็ได้ไม่ไปก็ดี อ้าว ! เป็นงั้น ? (บอกตามตรง) เพราะคิดว่าก็คงไม่ได้นำมา่ทำประโยชน์อะไรกับใครเขาได้

คิดผิดถนัด เพราะจุดสำคัญนั่นคือตัวเราเองต่างหาก ก่อนที่จะจัดการกับความรู้ที่มีอย่างไร อย่างน้อยก็จัดการกับความรู้ (สึก) ของตัวเองก่อนเป็นลำดับแรก

  • เข้าใจตัวเอง ค้นพบตัวเอง (สันดานเป็นอย่างไร)มองทุกอย่างตามความเป็นจริง  เข้าใจผู้อื่นในบริบทของผู้นั้น (มันก็เป็นเช่นนั้นเอง)  มีความสุข พอเพียง และมีภูมิต้านทาน
  • KM ต้องไม่ยึดติด ไม่มีระบบ ไร้ซึ่งรูปแบบ  ไม่ยึดเครื่องมือใด ๆ ใช้หมด
  • เปิดหู เปิดตา และเปิดใจ
  • จิตโล่ง โปร่งสบาย สงบ ความคิดดี ๆ จะบังเกิด
  • ค้นพบตัวเองเรียนรู้ที่ใจ control ความคิด
  • สุดยอดสอนคือไม่สอน
  • หากทำ อะไร(KM) แล้วเป็นทุกข์ภายใน 7 วัน  แสดงว่ามาผิดทาง หลงทางนั่นเอง
  • มีปิยวาจา สนใจ มีใจ ได้ใจ และทำใจ

(ได้จากห้องคุณอำนวย วันที่ 2 ธ.ค. 2549 + ภาพรวม)

ตัวเองกลับมามีความสุขมาก มองทุกอย่างรอบตัวก็คือ KM จนตัวเองก็นึกแปลกใจ !!  คนไปด้วยกันก็อาจแปลกใจบ้างเหมือนกัน อย่างน้อยเราก็จัดการกับความรู้(สึก) ให้เป็นสุข ได้อย่างพอเพียง เมื่อได้เห็น ได้ฟังผู้อื่นยังมีความโลภ ละโมบ หรือหลงผิด ก็เข้าใจว่ามันก็เป็นอย่างนั้นเอง !!! ในบริบทของเขานั่นเอง เอ๊ะ แต่มันจะเย็นชา ไร้ความรู้สึกไปรึเปล่าเนี่ย !!!

และทำไม?  จึงมองทุกอย่างเป็น  KM  ในตอนต่อไป