ตอนแก้มลิง
วิชาความรู้เราก็มีไม่น้อยหรอก วิชาการเราก็ไม่แพ้ใครหรอก แต่ทำไมเรานำหลักการเศรษฐกิจพอเพียงเข้าสู่หลักชัยไม่ได้ ต่างคนต่างคิดต่างทำในเรื่องเดียวหรือเปล่า หันหลังแข่งกันทำหรือเปล่า จึงชวนฉุกคิดว่า

วันนี้ความรู้เป็นอย่างไร

ทำไมทำมาหากินทุนหายกำไรหด มองไปข้างๆก็เห็นภูเขาหัวโล้น

 ถามว่าชุดวิชาทำมาหากินของเรามันผิดปกติมันบกพร่องหรือเปล่า  คิดจะเอาแต่ได้โดยไม่ดูตาม้าตาเรือหรือเปล่า  จำเป็นต้องมาสังคายนาความรู้กันให้ชัดๆหรือเปล่า
 ควรถามตัวเองว่าเรามีวิธีทำมาหากินที่ไม่กระทบกระเทือนระบบนิเวศน์แล้วหรือยัง

    ใจคอจะปลูกมันสำปะหลังอย่างเดียวติดต่อกัน ให้หัวมันเล็กลงๆจนมันปลูกไปต่อไม่ได้ถึงหันไปปลูกอย่างอื่นอย่างนั้นหรือ อ้อย ข้าวโพด ก็เช่นกัน เราก้มหน้าก้มตาอยู่กับวิธีปลูกวิธีทำอยู่อย่างนี้ โดยหวังว่ามันจะมีกินมีใช้  โจทย์อย่างนี้เป็นไปได้เป็นจริงหรือเปล่า