เด็ก ๆ ก็เหมือนผ้าขาว บริสุทธิ์ เกิดมาเพื่อสิ่งใด ก็ยังไม่รู้...แม้แต่คำว่า "เกิดมาทำไม?" เพื่ออะไร?...สิ่งที่ต้องฟูมฟักให้พวกหนู ๆ ได้เติบโต นั่นก็คือ คนเป็นพ่อ แม่ ปู่ ย่า ตา ยาย ญาติ ๆ ใกล้เคียง ต้องดูแลพวกหนูให้มีภูมิคุ้มกันในเบื้องต้น ให้พวกเธอต้องมีความอบอุ่น มีความรัก เมตตา ปรานี ไม่ทารุณทางด้านจิตใจ เรียกว่า "จิตต้องแน่น แกร่ง แข็งแรง" เพื่อให้เป็นเกราะป้องกันได้ยามที่พวกเธอเติบโตขึ้นและเข้าไปอยู่ในสังคมผู้ใหญ่ โดยเฉพาะสังคมของการทำงาน...
หากพวกเธออยู่ในสังคมที่ดี ก็ดีไป ทำให้พวกเธอไม่พบเจอเรื่องที่เลวร้ายมากนัก...แต่ถ้าหากพวกเธอไปอยู่ในสังคมที่เลวร้าย หรือแย่ ๆ จะทำให้พวกเธอทนต่อสิ่งเหล่านั้นไม่ได้...หากจิตใจของพวกเธอถูกสอนมาให้มีภูมิคุ้มกันที่ดี เธอก็จะสามารถแข็งแกร่งในสังคมที่เลวร้ายนั้นได้...
เด็กก็เปรียบเสมือนผ้าขาว บริสุทธิ์ ใส ซื่อ ไร้เดียงสา...ขึ้นอยู่กับการใส่เรื่องราวต่าง ๆ จากผู้ใหญ่ว่าจะใส่สิ่งใดให้กับพวกเธอ...ใส่เรื่องดีก็ดีไป ใส่เรื่องแย่ ๆ มันก็จะติดเป็นนิสัยให้กับพวกเธอไป...เพราะสิ่งต่าง ๆ ที่ใส่ลงไปนั้น นั่นคือ การจะมีธรรมะในใจหรือไม่ สะอาด หรือสกปรกก็แล้วแต่สภาพแวดล้อมของครอบครัวที่พวกเธอได้อยู่อาศัย...
การที่ประชาชนคนไทยจะได้เด็ก ๆ ในอนาคตเป็นเช่นไรนั้น ขึ้นอยู่กับนโยบายของชาติว่าจะออกมาให้กับพ่อ แม่ ครูได้ปฏิบัติเช่นไรต่อเด็ก ๆ เพราะรำพังเด็กแล้วคงจะไม่ใช่...นั่นคือ การวางรากฐานล่างตั้งแต่เริ่มแรกให้แข็งแรง แข็งแกร่ง เพราะในอนาคตจะทำให้เด็กต่าง ๆ มีจิตสำนึกที่ดี ไม่คอรัปชั่น ไม่โกง ไม่กินประเทศชาติบ้านเมืองได้ ต้องสร้างทักษะชีวิตให้กับพวกเธอตั้งแต่เล็ก ๆ ด้วยฝีมือของผู้ใหญ่ที่รอบข้างตัวของพวกเธอ...แต่ครอบครัวเดียวคงไม่ได้ ต้องทุก ๆ ครอบครัวและทุก ๆ คน ด้วยการสร้างจิตสำนึกต่อผู้ใหญ่ด้วย...
เพราะนั่น หมายถึง "คนที่มีคุณภาพ" จะตามมา...ฝากข้อคิดว่า "ทำไมบางประเทศเขาทำได้...แต่ทำไมประเทศไทยยังทำไม่ได้...
.............................................
ขอขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ
บุษยมาศ แสงเงิน
๑๑ สิงหาคม ๒๕๖๑
