<p>เช้าวันที่ ๒๒ มิถุนายน ๒๕๖๑ ผมไปร่วมประชุมคณะกรรมการอำนวยการคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่   มีการนำเสนอผลการดำเนินการตาม EdPEx  ที่คณะแพทยศาสตร์ เป็นหนึ่งใน ๓ คณะแพทยศาสตร์ที่ผลการประเมินผ่านเกณฑ์ EdPEx300    (อีก ๒ คณะคือ รามากับ มอ.)   ทำให้ผมเกิดความคิดที่เสนอในบันทึกนี้    </p><p>มาตรการสำคัญที่ท่านคณบดี ศ. นพ.บรรณกิจ โลจนาภิวัฒน์ ใช้คือ M&E (Monitoring & Evaluation) เป็นเครื่องมือสำคัญ</p><p>ผมจึงเสนอต่อที่ประชุมให้เน้นใช้มาตรการ“จับถูก” จับเอาเรื่องหรือกิจการที่มี bestpractice เอามาทำกระบวนการ  “เรียนรู้จากการปฏิบัติ”   ที่เป็นการเรียนรู้เชิงลึก   มี “คุณอำนวย” (facilitator) ที่เก่งจัดกระบวนการ    เพื่อเชิญสมาชิกเจ้าของ BP (BestPractice) และสมาชิกของหน่วยงานที่น่าจะเรียนรู้จาก BP   มาร่วมกระบวนการ “สานเสวนาเชิงลึก” (critical reflection)    ตั้งคำถามเชิงลึก เพื่อการเรียนรู้ส่วน tacit   และสร้างแรงบันดาลใจทั้งต่อทีมเจ้าของ BP   และต่อทีมหน่วยงานเรียนรู้   ที่จะนำความรู้เชิงลึกไปประยุกต์ใช้สร้างความสำเร็จในหน่วยงานของตน   </p><p>กระบวนการนี้ น่าจะช่วยหนุนให้คณะมีผลงานตามเกณฑ์คุณภาพEdPEx สูงขึ้น  และประสบความสำเร็จตามเป้าหมายการบรรลุผลงานได้รางวัลคุณภาพแห่งชาติระดับ TQC ซึ่งต้องการคะแนน ๓๕๐ คะแนน   </p><p>วิจารณ์ พานิช</p><p>๒๒ มิ.ย. ๖๑</p><p>ห้องประชุมคณะแพทยศาสตร์ มช. </p><p>
</p><p> </p>