ทำไมจึงคิดว่า ..เมื่อได้รับรางวัลแล้ว...จะเขียนน้อยลง

  ติดต่อ

  ครูอ้อยได้รับรางวัล สุดคะนึง เดือนตุลาคม 2549 ล่าสุด นี่เอง ขอเขียนเมื่อถูกพาดพิง   

เป็นประเด็นที่อ่านเมื่อได้รับการตัดสินรางวัลสุดคะนึงมาใหม่ๆ

ปล่อยให้เวลาเนิ่นนานก่อน.....เกือบยี่สิบวันแล้ว

ประเด็นนี้.....เปรียบเหมือนนำหมูมาขึ้นเขียง

แต่ครูอ้อย......ไม่ใช่หมู

**********************************

 2) เรื่องของรางวัลของ สคส .ที่ทำให้หลายคนบันทึกน้อยลง ต้องเห็นใจ....ว่า แต่ละท่าน แต่ละช่วงเวลา มีเวลาว่างไม่เท่ากันในแต่ละสัปดาห์ แต่ก็ดีกว่าที่จะหายไปเลย
.........มองว่า บางทีเค้าอาจจะทำตัวไม่ถูก เมื่อได้รับรางวัล เพราะได้รับการยกย่องเสียจนทำตัวไม่ถูก

  * *  ถ้า......ได้รับรางวัลของ สคส. ......ก็คงจะเขียนน้อยลง  คงไม่ค่อยกล้าเขียนบันทึกในรูปแบบของตัวเองมากนัก (แบบแหวกๆชาวบ้าน)

***********************************

เป็นคำพูดคำเขียนของ  มิตรรัก  ของครูอ้อยเอง

เธอมีสิทธิ..ที่จะคิด

หนทางพิสูจน์ม้า.....กาลเวลาพิสูจน์คน

เวลา....ครูอ้อยมีเวลาแบบนี้มาก่อนที่จะได้รับรางวัลเสียอีก

ได้รับการยกย่อง.....ครูอ้อยเขียนแบบนี้มานานก่อนที่จะได้รับรางวัลเสียอีก

ไม่กล้าเขียน......ครูอ้อยกล้าคิดกล้าเขียนมามากแล้ว  ปิดไปก็เยอะแล้ว

ท่านมีประชาธิปไตยในการปฏิบัติ..ท่านมีสิทธิวิพากษ์..และได้รับ feed back....อย่างยุติธรรมมโน

แต่ประชาธิปไตยของท่าน.....อาจจะต้องพัฒนามาจากจิตใจก่อนการปฏิบัติ

มองคน(ที่มีจิตใจ รู้สึก)..นะคะ..ไม่ใช่มองเครื่องจักร(ไร้จิตใจ ไร้รู้สึก)

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ครูสิริพรกับบันทึก

หมายเลขบันทึก: 64934, เขียน: , แก้ไข, 2012-02-11 16:35:26+07:00 +07 Asia/Bangkok, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 31, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (Tags) #เพื่อน#สุดคะนึง#มิตรภาพ#diary#ครูอ้อย#เพื่อนครูอ้อย

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (31)

อรุณสวัสดิ์ค่ะ ครูอ้อย

  • น่าเห็นใจ"คนเป็นแชมป์"จังเลย...กดดันนะคะ...เหมือนนักเรียนที่สอบได้ที่1. แล้วต้องครองไว้ให้ได้...ซึ่งคนอื่นนะคิดให้..เราเองไม่ได้คิดเสียหน่อย
  • ทำใจให้สบายเถอะค่ะ..
  • "เขียนมากหรือน้อย..วัดกันยาก"
  • เขียนมีคุณภาพนั้นสำคัญกว่า
  • เสียงcomment เป็นเพียงกระจกส่วนหนึ่งเท่านั้น
  • "กฤษณา"ยังให้กำลังใจเสมอค่ะ

อรุณสวัสดิ์ค่ะ  คุณติ๋ว

  • ครูอ้อย  ก็ยังคงเป็นครูอ้อย 
  • แชมป์  หรือ  โนเนม  ก็เหมือนๆกัน 
  • ขอบคุณที่ให้กำลังใจค่ะ  จะไม่มีใครให้กำลังใจ  ก็เขียนตามใจที่อยากจะเขียน 
  • เรามาเพียรเรียนรู้กันก่อน  ก่อนที่จะตัดสินกันด้วยศาลที่ไม่สูง 
  • ว่าแต่ว่า  ตื่นแต่เช้าจังเลย  ไม่ต้องแย่งคอมกับตัวเล็กหรือคะ 
  • ครูอ้อยเรียนรู้มาอย่างหนึ่งแล้วนะ อิอิ ยิ้มยิ้ม

ขอบคุณค่ะ

  • ตัวเล็กพอคุยกันได้ค่ะ...แต่ไอ้ตัวโต 2 ตัวนี่ซิคะที่กำลังวัยรุ่น(ตัวโต...ตัวเมียดุหน่อย..ดุกว่า...ไอ้ตัวที่สอง..ซึ่งเป็นตัวผู้...ไม่ค่อยพูด...แค่ป้วนเปี้ยนไปมาค่ะ...ก็เลยสงสาร...ไอ้ตัวเล็กเขาเล่นเครื่องเก่าที่ช้าๆน่ารำคาญ..ก็เลยไม่กวน...นี่ไอ้ตัวเล็กตื่นพร้อมกันมานอนดูการ์ตูนอยู่ข้างๆนะคะเนี่ย
  • ครูอ้อยแวะไปสนุกที่"มุมละไม..Diary.....ลืมไป...เป็นแม่ต้องเสียสละ http://gotoknow.org/blog/metta-love ของคุณเมตตาหรือยังคะ...อยากให้ไปสนุกด้วยกันค่ะ
  • ดูเหมือนครูอ้อยไม่ได้นอน
  • ครูอ้อยไม่ได้นอนมานาน  ด้วยการกลัวการนอนนานแล้วไม่ตื่น  เลยเตรียมความพร้อมไว้ก่อนค่ะ 
  • ยินดีที่จะเข้าไปสนุกด้วย  แต่ครูอ้อยกลัวการติดพัน  พอไม่มีเวลาให้  ก็จะมาว่าครูอ้อยห่างเหินอีก 
  • ทำใจยาก  ครูอ้อย sensitive ค่ะ 

ขอบคุณจริงๆ 

มีคนแอบรักคุณติ๋วนะคะ

ครูอ้อยขา

  • แต่เดิม"กฤษณา"ก็เป็นคน"sensitive" เหมือนกัน..แต่เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยเป็นแล้ว...
  • พยายามที่จะอยู่กับตัวเองให้มากๆ   ไม่ค่อยคาดหวังอะไร  จะได้ไม่ผิดหวัง....ไม่งั้นปวดหัว...ลูกตั้ง 3 ผัว ตั้ง 1 ถ้าเป็นแบบเดิมต้องนั่งหน้างอแล้วร้องไห้จนนำท่วมบ้านแน่ๆ...
  • เดี๋ยวนี้พอเริ่มจะเครียดก็ทำเป็นตลกไปเลย...ทำเสียงใหญ่ๆล้อเลียนบ้าง...ทำเป็นวัยรุ่นล้อเลียนบ้างตามประสา...บ้าๆบอๆไป
  • แต่บรรดาคนที่ทำงานก็เลือกที่จะคุยบ้างค่ะ..เพราะพูดมากแล้วปัญหามากตามมา...ใครไม่เข้าใจเราช่างมัน.จะให้ถูกใจทุกคนคงไม่ได้....หาคนเข้าใจเราแท้จริงคนเดียวก็พอแล้ว....
  • ดีค่ะ  มีแนวความคิดที่ดี  มีการจัดการความรู้เกี่ยวกับการคิดที่ดี 
  • สะใจ  อยู่ในโลกนี้ได้ด้วยความสุข  เรามาแชร์กันต่อค่ะ 
  • ครูอ้อยชนะเรื่องลูกนะคะ 
  • เรื่องบ้าๆบอๆอาจจะน้อยกว่า  เฮ้อ  วัดกันไม่ได้ 
  • แต่บันทึกมากหรือน้อย  คุณภาพหรือไร้คุณภาพ  วัดกันได้ที่ผู้อ่านค่ะ 
  • แต่ผู้อ่านบางท่านเขียนแสดงความคิดเห็น  แต่ไม่ได้พูดเกี่ยวกับเรื่องที่เขียน แบบเราไง  พูดเรื่องลูกกัน  อิอิ 

ไม่ว่ากันค่ะ  ไม่ถูกใจใครหรอกค่ะ 

...ดีค่ะ...

โลกนี้เป็นของเรา...สุขนี้ก็เป็นของเรา...เราเป็นเรา...เท่านั้นพอ...cheer!

  • แต่จะบอกอีกอย่างนะคะ  ละครน้ำเน่า  ให้เราก็จริงอยู่ 
  • แต่ครูอ้อยไม่เคยดู..มองต่างมุม อิอิ  ยิ้มยิ้ม
  • ได้เรื่องไปเขียนอีกแย้ว....เฮ...โหว..โว..เหย่..เหย

อ้าว...คุณติ๋ว...ลืมไปแล้วหรือว่า..ครูอ้อยอยู่ที่กรุงเทพฯ  อิอิ

เพิ่นลืม....

  • ยิ้ม ยิ้ม
  • เหมือนคุณขจิตไง

วันนี้คุณไมโตมาแปลก

A man coming in stranger.

ยิ้มยิ้มเรื่องอาไรค้า

  • ยิ้มทักทายไงครับ
  • ยิ้ม ยิ้ม
ครูอ้อยขา...ความแก่โชว์ได้ไม่ยาก..ไม่ขี้หลงก็ขี้ลืม...แย่จัง...คุณไมโตเธออารมณ์ดีเพราะมีคนกอดกันที่ Blog.คุณจตุพรค่ะ..เราไปดูมาด้วยกัน
nidnoi
เขียนเมื่อ 
แวะมาเยี่ยมค่ะ
ประเด็นนี้  ขอคิดด้วยค่ะ.....
เป็นตัวของตัวเองน่าจะดีที่สุดนะคะ
จะเขียนหรือไม่เขียนก็อยู่ที่สภาวะส่วนตัวของเราขณะนั้น    รางวัลเป็นส่วนเสริมกำลังใจของเราค่ะ     มิใช่มงกุฏนางงามที่จะต้องปฏิบัติหน้าที่ในตำแหน่งต่อไปอีก   1  ปี
.
เราจะเป็นอย่างที่เราเป็น

คุณไมโต  คะ

  • แล้วครูอ้อยจะเห็นยิ้มของคุณไมโตไหมนี่
  • เป็นยิ้มสยาม  ยิ้มมุมปาก  หรือยิ้มแย้ม
  • ยิ้มอะไรคะ  บอกหน่อยได้ไหม...นันทิดา

คุณติ๋วขา

ก็อีก 1 สัปดาห์คุณไมโตจะได้กลับบ้าน  เธอเลยยิ้มแย้ม  ไงล่ะ  เรื่องกอด  แน่นอน หายหนาวแน่ค่ะ

ใครกอดใครค่ะ  คุณติ๋ว  คุณไมโต  ครูอ้อยไม่รู้  มัวแต่เรียนอยู่ค่ะ 

ครูอ้อยคะ

ไปช่วยกันกอดใน blog ของคุณเอกหน่อย  มีคนทำให้เราอิจฉาในงาน KM เราจึงต้องตามไปโชว์กันด้วยว่าเรากอดกันก่อนงาน KM ค่ะ  อิอิ

พี่ไมโต อารมณ์เป็นพิเศษ นะเพ่......

  • วันนี้ได้ไปเดินเล่นในสวนสาธารณะมาครับ
  • สบายใจ กับวันสบายๆ
  • แล้วค่อยเอาภาพมาให้ดูครับ
  • ดูแปะก๊วยเปลี่ยนสีไปก่อนนะครับ

ไปมาแล้ว  แต่ไม่กล้ากอดใครค่ะ  รอกรรมการอยู่  มาแล้วก็ดี  ไปกันเลยค่ะ  แล้วจะได้เลยไปดูต้นแปะก๊วยของคุณไมโตค่ะ  เร็วๆ คุณไมโต  ไปด้วยกันค่ะ

ครับ ผมไปด้วยคนครับ มาช้าไปหน่อย
ไม่ช้าหรอกค่ะคุณไมโต  ครูอ้อยแวะไปดูเด็กหนุ่มที่ข้างทางแล้วนะคะ

คุณนิดหน่อยพูดก็ถูกต้องค่ะ

ครูอ้อยเขียนมาก...ก่อนที่จะได้รับรางวัลเสียอีก

และก็เขียนอย่างนี้ทุกวัน

ได้รับการต้อนรับอย่างดี

มีกำลังใจ...และเป็นตัวของตัวเอง

ขอบคุณค่ะ

ครูอ้อยครับ

  • วันนี้ผมไปฟิวเจอร์ ปาร์ก รังสิตมา ไปตอนเที่ยงนะครับ  ช่วงเช้ารับโทรศัพท์ไม่ทัน และตอนบ่ายอยู่ในห้าง ไม่ได้ยินเสียง
  • ไม่รู้ว่าจะโกรธลูกชายมากไหม และไม่ได้โทรกลับไปหาด้วย
  • ลูกชายคนนี้เป็นกำลังใจให้แม่เสมอนะครับ
  • แม่เขียนดี มีเนื้อหาที่ได้มาตรฐาน ดีเลิศและเยี่ยมยอดครับ
ขี้โม้จริงๆ ลูกชาย อิอิ  ยิ้มยิ้ม
จริงครับ ไม่ได้โม้...555++
ไปเรียน เกเร....อีกแล้ว  ลืมไป...ไปฝึกงาน..เกเรอีกแล้ว

เขียนค่ะ  สัญญาว่าจะเขียน  ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ก็จะเขียน

อ่าน ..และอ่าน

ไม่เสียหาย

มีแต่ได้

  • เห็นมั้ย  จะ 1 เดือนแล้ว  กับรางวัล  สุดคะนึงตุลาคม 
  • ครูอ้อยก็ยังเขียนเหมือนเดิม 
  • มากขึ้นเสียด้วยซ้ำ

หมูๆ เหรอ  ฝากไว้ก่อน  ยาวแค่ 6 เดือนหรือ  ขี้ผง

คงเกนกว่าความต้องการแล้วล่ะ...ต้องปล่อยวางสักที