GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

การแลกเปลี่ยนเรียนรู้...ต้องมีคู่แลก

ฉันเห็นเพื่อนแว๊บๆ...ฉันวิ่งตามไปคุยด้วย....แต่มักจะไม่ทัน...เพื่อนไปแล้ว.......โน่นไงๆ....เจออีกคนแล้ว.....นึกว่าหายไปไหน...”จ๊ะเอ๋...อยู่นี่เอง”...ฉันทักทาย...แต่เพื่อนไม่ตอบ...ฉันไม่ทันเพื่อน...อีกแล้ว...

สองวันมานี้...เพื่อนฉันไปบางกอก..เขาเหล่านั้นนัดพบกันที่ BITEC. บางนา...ฉันเคยไปบางนาแต่ไม่เคยไป BITEC…

ฉันเข้ามาใน  Blog...ฉันมองหาเพื่อนที่เดิมมีเยอะแยะ..เพื่อนฉันหายไปไหนหมด...ฉันเห็นเพื่อนแว๊บๆ...ฉันวิ่งตามไปคุยด้วย....แต่มักจะไม่ทัน...เพื่อนไปแล้ว.......โน่นไงๆ....เจออีกคนแล้ว.....นึกว่าหายไปไหน...จ๊ะเอ๋...อยู่นี่เอง...ฉันทักทาย...แต่เพื่อนไม่ตอบ...ฉันไม่ทันเพื่อน...อีกแล้ว...ฉันทักทายท่านผู้รู้...ผู้ถ่ายทอด(ทั้งสดและไม่สด)....

เขายุ่งอยู่กับงานมากกกก

ฉันเริ่มเข้าใจ...การแลกเปลี่ยนเรียนรู้...ต้องมีคู่แลก....

ต้องมีผู้พร้อมที่จะให้....และมีผู้พร้อมจะรับ..... ต้องมีเนื้อหาที่จะให้...ตรงใจกับความอยากได้ของผู้รับ...

ไม่มีใครที่จะให้ได้ตลอดเวลา....เพราะในขณะเดียวกัน.....เขาก็ต้องรอรับในส่วนที่เขาอยากได้

นี่คือ...ความยากที่สุด....ของการจัดการความรู้.....การแลกเปลี่ยนเรียนรู้....

ต้องนึกอยากให้....และอยากได้....ในสิ่งเดียวกัน ในเวลาที่เหมาะสมของทั้งสองฝ่าย.... ต้องพร้อมทั้งคู่

ต้องรู้จริง(หรือใฝ่รู้จริงแล้วหาเพิ่มเติม)....และต้องพยายามหาให้พบในสิ่งที่อยากรู้ ..

.แล้วตรงไหน...แล้วอะไร...ที่มันจะพอดีอย่างนั้น...

ต้องค่อยๆหา...พยายามหา...ไปเรื่อยๆ...จนกว่าจะพบ....จึงได้แลกอย่างแท้จริง ......การแลกเปลี่ยนเรียนรู้......ต้องมีคู่แลกที่เหมาะสม  

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 64797
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 6
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (6)

การแลกเปลี่ยนเรียนรู้......ต้องมีคู่แลกที่เหมาะสม 

อืม........ถ้ามีความต่างอาจจะได้อะไรมากเพิ่มขึ้นอีกนะคะ   ......นี่ อาจจะคือข้อสรุปที่อ่านจากประโยคนี้....แต่ในใจ.....ความหมายอาจลึกซึ้งค่ะ

เรามานั่งรอให้ทุกคนเสร็จภาระกิจกันก่อนดีกว่า แล้วสิ่งที่จะเกิดขึ้นหลังจากวันงาน เชื่อแน่ว่า เราต้องตามอ่าน blog (แห่งความสุขนี้) แบบไม่ทันแน่ ๆ ค่ะ

เรามานั่งรอด้วยกันนะคะ

สวัสดีค่ะ คิดถึงมากๆ ไม่มีจังหว่ะแวะเข้ามา การแลกเปลี่ยนเรียนรู้......ต้องมีคู่แลกที่เหมาะสม   สวัสดีคุณ สมพร ข้างบนด้วยนะคะ   ด้วยความละลึกถึง

ใจชื้นขึ้นเป็นกองค่ะ...ฉันมีเพื่อนนั่งรอด้วยกันแล้ว...เดี๋ยวเขาก็กลับมาเน๊อะ...เราคงฟังอะไรๆที่เขาเอามาเล่าไม่ทันแน่ๆ...จะอดใจรอคอยค่ะ....

คุณ Somponnp คะ

  • จริงอย่างที่คุณ Sompornp พูดค่ะ...ถ้ามีความต่างอาจจะได้อะไรมากเพิ่มขึ้นอีกนะคะ ..เป็นวิธีคิดที่เปิดกว้าง...เปิดใจ...จริงๆ 
  • ขอบคุณอย่างยิ่งที่ทำให้ได้คิดค่ะ 

คุณ เมตตาคะ

  • แค่นี้ก็หัวใจพองโตแล้วค่ะ...ไม่กวนใจแล้ว...ตั้งใจเรียน(รู้)เถอะนะคะ...อย่าสนใจคนแก่บ่นเลย..แฮ่ๆๆ
  • ขอบคุณสำหรับ"คิดถึงมากๆ ไม่มีจังหวะแวะเข้ามา" ...
  • อยากบอกว่า "คิดถึงมากๆเหมือนกัน"ค่ะ
ใช่เลย...ต้องแจกนวมพอดีหมัดด้วย...อะแฮ่ม..
สวัสดีค่ะ คุณไร้นาม...... คงไม่ถึงกับแจกนวมหลอกค่ะ(ส่วนใหญ่มีกันหมดแล้ว).... ที่พูดว่า "การแลกเปลี่ยนเรียนรู้...ต้องมีคู่แลกที่เหมาะสม "...นั้นได้จากประสบการณ์ค่ะ...บางครั้งเรารู้สึกว่าเรื่องนี้เรารู้มาก...รู้ดี เราอยากจะบอกจะแบ่งให้...ทั้งวิ่งไปหา...ทั้งวิ่งไปบอก...ซอกแซกไปแอบรู้...ชวนให้ตามมาดู..."ไม่มีใครอยากได้" ก็มีค่ะ.... มันจึงเป็นที่มาของความคิดนี้...บางเรื่องอยากรู้ม๊ากๆๆๆ แต่ไม่รู้ว่าผู้รู้อยู่ที่ไหน...ต้องไขว่ขว้าหา...โชคดีมีเพื่อนเยอะก็ดี...เพราะเพื่อนก็บอกต่อๆกัน...แล้วเพื่อนก็ตามมาบอก... ความเหมาะสมจึงมีความหมายหลายๆอย่าง...คน...เวลา...ความรู้...ความเข้าใจ...การตีความ...ความเห็น...พื้นฐานของตนเอง...ประสบการณ์ต่างๆ..อีกเยอะแยะ... แค่นี้ก่อนแล้วกันค่ะ..เดี๋ยวคุณ"ไร้นาม"จะเบื่อ เพราะไม่ชอบอ่านอะไรยืดเยื้อยาวๆ(เหมือนดิฉัน).... ...ขอบคุณที่มาพูดคุย...ขอบคุณจริงๆค่ะ