นิราศอิตาลี ตอน๑๘

๔๒๖ผลไม้ หั่นไว้ วางในถ้วย

ตามมาด้วย ไอติม ยิ้มถูกเผง

ละเลียดลิ้น กินไป ไม่ละเลง

หมดไปเอง อิ่มเอม เปรมกมล

 

๔๒๗โรงแรมนี้ ฟรีไวไฟ ใช้สักเดี๋ยว

อยากเกาะเกี่ยว เก็บรัก จักเห็นผล

ครึ่งชั่วโมง คงไว้ ให้ทุกคน

ไม่ปะปน พาสเวิร์ด เปิดส่วนตัว

 

๔๒๘เล่นแป๊บเดียว เหลียวพบ ครบโควตา

ถึงเวลา หลุดไป ไม่มีถัว

ส่งข่าวได้ ไลน์หาน้อง ไม่หมองมัว

ฟ้าสลัว แสงลับ ดับมืดพลัน

 

๔๒๙เวลาโรม โฉมยง คงหลับแล้ว

โอ้ดวงแก้ว ขวัญตา ลาบุหลัน

เข้าห้องพัก เชียร์ฟุตบอล ก่อนนอนกัน

เยอรมัน มีไหม ใจฉันเชียร์

 

๔๓๐นั่งดูบอล อ่อนล้า ตาไม่หลับ

รูมเมทพับ หลับไป บอลไม่เสีย

ฉันยังจ้อง มองบอล แม้อ่อนเพลีย

ศูนย์หนึ่งเคลียร์ อาร์เจนฯหาย พ่ายเยอรมัน

 

๔๓๑เมสซี่เดิน เกินกล้ำ น้ำตาไหล

บุกยังไง เผลอพับ ดับความฝัน

เกมกีฬา แพ้ชนะ จะคู่กัน

รู้แพ้นั้น รู้ชนะ รู้อภัย

 

๔๓๒หลับเมื่อไร ไม่ฝัน ก็พลันตื่น

หมดกลางคืน คราทิวา นภาใส

จัดกระเป๋า เข้าพลัน ในทันใด

แล้วลงไป ได้กินหา มัสคานี

 

๔๓๓ขนมปัง แยมเนยใส่ ผลไม้เชื่อม

รู้สึกเอือม แอบแล ชะแง้หนี

ขอมาม่า ต้มยำ ไกด์ทำดี

กินอิ่มพี โยเกิร์ตกล่อง ไข่สองใบ

 

๔๓๔กินเอมอิ่ม ลิ้มรส จนหมดเกลี้ยง

เลียบเลียบเคียง ชวนกัน ฉันสงสัย

เห็นกลุ่มเพื่อน เคลื่อนมา ออกคลาไคล

ตลาดใกล้ ไปซื้อหา สินค้ามี

 

๔๓๕ของวางขาย หลายหลาก มากมายเจ้า

ไม้ผลเล่า ล้วนมาก หลากหลายสี

ซื้อกันอีก ซื้อได้ ซื้อกันดี

ดูเอาซี จับจ่าย ง่ายเร็วพลัน

 

๔๓๖"ถ้าคุณซื้อ" ถือมั่น ขยันจ้อง

"แต่สิ่งของ" ต้องได้ ตามใจฝัน

"ที่ไม่"หัก ห้ามจิต คิดตามทัน 

"จำเป็น"นั้น หนอย้ำ อาจลำเค็ญ

 

๔๓๗"ไม่ช้าคุณ" ทุนหมด เงินหดหาย

"ก็ต้องขาย" ของสำคัญ ชีวันเห็น

"สิ่งของที่" มีมาก ขายยากเย็น

"คุณจำเป็น" ปรับตน ก่อนจนใจ

 

๔๓๘ตั้งสติ พินิจ คิดเลือกซื้อ

ตั้งใจถือ เท่าทัน มิหวั่นไหว

ตั้งตนนิ่ง ติงย้ำ ซื้อทำไม

ตั้งตนได้ ด้วยเรา เฝ้าระวัง

 

๔๓๙เก้าโมงเช้า ลากกระเป๋า เอาส่งไกด์

ขึ้นรถไป สนามบิน ต้องผินหลัง

มาเป็นกลุ่ม ก็คล้าย เดียวดายจัง

ตั้งความหวัง ไว้เสมอ พาเธอมา

 

๔๔๐สามสิบโล สนามบิน ดาร์วินชี่

ถึงพอดี ที่เห็น เด่นหรูหรา

ลากกระเป๋า เข้าเช็คอิน ถึงถิ่นลา

รีฟันด์มา แท็กฟรี พี่เขาทำ

 

๔๔๑มีไวน์แดง เหล้ารัม นำมาด้วย

จึงขอช่วย ติดฟราไจน์ ไยต้องขำ

แพ็คอย่างดี มีป้าย หมายจดจำ

ฉันจะนำ โชว์ไว้ ไม่ติเตียน

 

๔๔๒ไม่ดื่มเหล้า แต่เรา เอาเก็บไว้

สะสมได้ ด้วยใจ ไม่หันเหียน

เป็นน้ำเมา อินทร์องค์ ทรงพากเพียร

กวนเกษียร สมุทรมา นารายณ์นำ

 

๔๔๓ทำรีฟันด์ ฉันแจ้ง สำแดงให้

ตราลงไว้ ประทับ กลับถลำ

ตรวจเสร็จสรรพ จับโหลด ขึ้นบนลำ

เอกสาร เสร็จนำ กำเงินคืน

 

๔๔๔คืนภาษี สินค้า กลับมามาก

มีหลายหลาก จัดไว้ ไม่ขัดขืน

ร้อยละยี่สิบ คุ้มค่า เวลายืน

ต่างชื่นมื่น มารับเงิน เพลินซื้อกัน

 

๔๔๕เข้าแถวยาว รอสแกน แสนนานแท้

มีข้อแม้ จุกจิก ไม่พลิกผัน

ผ่านเข้าใน ไปได้ ไม่กีดกัน

เดินด้นดั้น ผ่านตอมอ ไม่รอรี

 

๔๔๖ข้างในนั้น ร้านค้า มามากนัก

หลายคนควัก คว้าของ ไม่ต้องหนี

ช็อกโกแลต บราซี อิตาลี

บนซองมี สำนวน ล้วนคมคาย

 

๔๔๗พี่ติ๊กแกะ กล่องชิม ลองลิ้มได้

หวานละไม มากล้ำ ทำมาขาย

บนซองห่อ ขอนำ คำบรรยาย

เหมือนดั่งชาย สื่อให้ หญิงได้ปอง

 

๔๔๘หลายคำคม ชมมาก จากนักปราชญ์

แสนฉลาด เลิศเช่น ไม่เป็นสอง

พอได้อ่าน ได้ชิม ได้ลิ้มลอง

ฉันจึงต้อง ตามไป ซื้อไว้กิน

 

๔๔๙รถไฟฟ้า พาส่ง ลงใกล้ใกล้

วิ่งเร็วไว ดั่งนก ผกโผผิน

ถึงเวลา มาเรา เข้าเครื่องบิน

ดั่งใจจินต์ นั่งข้าง ริมทางเดิน

 

๔๕๐ตรงกลางรำ จำเพาะ ช่างเหมาะสม

หย่อนอารมณ์ รื่นใจ ใคร่สรรเสริญ

อ่านหนังสือ ซื้อมา พาเพลิดเพลิน

เครื่องบินเหิน ห่างไป ไม่ทันเปรย

(มีต่อ)

พิเชฐ บัญญัติ ประพันธ์

ปีที่ประพันธ์ ๒๕๕๗

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน นิราศอิตาลี



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

เปลี่ยนมือถือใหม่ add line ให้ด้วยครับท่าน อธิบดี