๗๑๔. ละคร..เปลี่ยนชีวิต ความศักดิ์สิทธิ์ของ..วัดไชยวัฒนาราม..

               ข่าววันนี้..นักท่องเที่ยวขโมยอิฐสีแดง เป็นอิฐโบราณที่อยู่ในบริเวณเจดีย์ของวัดไชยวัฒนาราม ในข่าวบอกว่าเอาไปได้ไม่มากนัก เพื่อต้องการเป็นที่ระลึก..

            ตอนนี้..นักท่องเที่ยวคนนั้น..ได้นำไปคืนวัดเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เพราะตั้งแต่เอาอิฐมาไว้ที่บ้าน ก็มีเรื่องราวและเหตุการณ์แปลกๆเกิดขึ้น โดยเฉพาะมีอาการป่วยตลอดเวลา..

            ป่วย..แบบไม่ทราบสาเหตุ และไม่รู้ว่าป่วยเป็นอะไร? ใจมันรุ่มร้อน จึงต้องนำอิฐก้อนนั้น..ไปคืนวัดไชยวัฒนาราม..

            คนไทยที่เป็นชาวพุทธ..มีความเชื่อในสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่สิงสถิตย์ภายในวัดเก่าแก่เสมอมา จึงให้ความเคารพกราบไหว้..และไม่ลบหลู่ดูหมิ่น

            แล้วยิ่งก่อสร้างด้วยศิลปะแบบขอม ที่มีความวิจิตรพิสดาร อลังการงานสร้าง มีความสวยเข้มและเคร่งขรึม..จากการสังเกตก็พบว่า..ไม่น่าจะกล้าขโมยได้เลย..

            ความศักดิ์สิทธิ์ของวัด..มองไม่เห็น..แต่เชื่อว่ามีอยู่จริง แต่มีหลายสิ่งที่ศักดิ์สิทธิ์จริงๆ มองเห็นด้วยตาเปล่า..เมื่อผมเดินทางมาถึงวัดไชยวัฒนาราม..

            ผมไปในวันธรรมดา..ที่จอดรถที่มีอยู่น้อยนิด ก็ยังจอดรถไม่พอเหมือนเดิม ถ้าเป็นวันหยุดคนแถวนั้นบอกว่า..จราจรติดขัดมาก ธุรกิจการให้บริการที่จอดรถก็เกิดขึ้น สร้างรายได้ที่ดีมากๆ

            ละคร..บุพเพสันนิวาสจบไปแล้ว..แต่วันนี้..นักท่องเที่ยวเป็นจำนวนไม่น้อย ยังแต่งกายชุดไทยเพื่อถ่ายภาพ บางคนแต่งสวยมาจากบ้าน แต่งกันมาทั้งครอบครัว..งดงามมาก

            หลายคน..มาหาเช่าชุดไทยที่หน้าวัด ร้านที่บริการให้เช่าชุดผุดขึ้นเป็นดอกเห็ด รายได้ดีกำไรเป็นกอบเป็นกำมาหลายเดือนแล้ว และยังไม่มีทีท่าว่าซบเซาแต่อย่างใด..

            ชาวบ้านแถวนั้น..หันมายึดอาชีพค้าขายกันมากขึ้น ขายอาหารและเครื่องดื่ม ขายของฝากของที่ระลึก..อะไรก็ขายได้หมด..บรรยากาศหน้าวัดจึงดูคึกคัก

            วิถีชีวิต..ของคนไทยเปลี่ยนไป..ข้อมูลสถิติบอกว่า..คนไทยดูละครและอ่านนิยายมากขึ้น..รักในวัฒนธรรม สนใจการแต่งกายแบบไทยๆและสนใจประวัติศาสตร์มากขึ้นเป็นลำดับ

            วิถีชีวิต..ของผู้คนโดยรอบวัดไชยวัฒนาราม ก็เปลี่ยนแปลง..ยิ้มแย้มแจ่มใสและสมัครสมานสามัคคี..รักในชุมชนท้องถิ่นของตนมากขึ้น..อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

            องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น..ที่ดูแลและบูรณะวัดมาโดยตลอด วันนี้..หายเหนื่อยไปตามๆกัน..หันหน้าเดินเข้าวัดด้วยความรักความศรัทธา..ยิ่งนัก

            ผมมาวัดไชยวัฒนารามเป็นครั้งแรก แต่รู้จักวัดนี้มานานแล้ว จากภาพข่าวในช่วงน้ำท่วมทุกปี..น้ำท่วมหนักปีไหน..วัดไชยวัฒนารามจะเป็นวัดในระดับต้นๆที่ถูกพูดถึงมากที่สุด..

            แต่ครั้งก่อนนั้น..ต้องรอฤดูน้ำหลากเสียก่อน..วัดไชยฯจึงจะดูคึกคัก เมื่อน้ำลดวัดก็จะกลับคืนสภาพปกติ คือเงียบเชียบ..ไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยวเท่าใดนัก

            แต่ ณ วันนี้ วัดไชยวัฒนาราม..เปลี่ยนแปลงแล้ว..เหมือนโบราณสถานที่ฟื้นคืนชีพ มีชีวิตและจิตวิญญาณที่ดึงดูดผู้คนจากทุกสารทิศ ให้ไหลหลั่งมาไม่ขาดสาย..

            หลายคนอาจจะมองว่า..เป็นอิทธิพลของละคร..แต่ผมมองว่า..ไม่ใช่ทั้งหมด ส่วนหนึ่งเกิดจากสายเลือดของคนไทย ที่รักชาติรักแผ่นดิน..รักในถิ่นที่เกิด

            คนไทยโหยหาสิ่งที่ดีงาม ที่เป็นตัวแทนของคนไทยในอดีต เช่นสถาปัตยกรรม โบราณสถาน โบราณวัตถุและเครื่องแต่งกายในแต่ละยุคสมัย..

            เริ่มศรัทธาและเห็นความสำคัญของบรรพบุรุษ..ที่เป็นต้นแบบ..ให้ไทยมั่นคงและยั่งยืนมาจนทุกวันนี้..อิฐแต่ละก้อน ภาพที่วาดและปูนที่ปั้นแต่ง บ่งบอกว่าคนไทยแต่เก่าก่อน คิดดีทำดีต่อชาติบ้านเมือง สร้างสรรค์มากกว่าทำลาย..

            เอกลักษณ์..ที่โดดเด่น..ทำให้ทุกคนที่เห็น ยิ้มชื่นใจ เที่ยวชมอย่างมีความสุข แต่เชื่อเถอะ..กว่าจะเป็นวัดไชยวัฒนารามในสมัยนั้น คงต้องใช้เวลาสร้างนานหลายสิบปี

            ใช้อิฐหลายล้านก้อน ใช้คนสร้างมากมายด้วยแรงกายแรงใจ ด้วยความรักสามัคคีและมีความเพียรพยายาม..ทำงานจนสำเร็จ..

            หลายวัด..ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา..กำลังต้องการให้นักท่องเที่ยวไปเยี่ยมเยือน ผมคิดว่าคงไม่ต้องรอให้มีกิจกรรมการถ่ายทำละครเรื่องใหม่..แบบย้อนยุค

            แต่ขอให้มองสิ่งที่ดีงามในวัด..มองให้เห็นถึงความมุ่งมั่นทุ่มเทและความอดทนของคนรุ่นเก่า..ที่สร้างไว้ให้เราเคารพศรัทธาในความศักดิ์สิทธิ์..

            ชีวิตของคนรุ่นเรา..ต้องดูแลรักษา หมั่นเอาใจใส่ให้ศาสนสถานมีความสะอาดร่มรื่น..ให้ข้อคิดพุทธศาสนสุภาษิตสอนใจ..ถ้าเราคิดกันใหม่ ชีวิตก็เปลี่ยนได้..โดยไม่ต้องรอ..ละคร

ชยันต์  เพชรศรีจันทร์

๒๕  เมษายน  ๒๕๖๑

            <p></p><p></p> <p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p>