<p>เป็นบุพเพสันนิวาสประหลาดนัก </p><p>เมื่อความรักความหลงในสงสาร </p><p>เกิดขึ้นแล้วกับใครเหมือนสายธาร </p><p>ย่อมไหลรินโลมลานผ่านร่องรอย </p><p>  </p><p>เป็นสายน้ำสายนี้ที่ยาวนาน </p><p>อยู่ชั่วกาลเลยไกลไม่เคยถอย </p><p>ความผูกพันขันเกลียวเหนี่ยวให้คอย </p><p>ทีละน้อยวันหน้ากลับมาเจอ </p><p>  </p><p>เป็นเรื่องราวสาวหนุ่มผู้รุ่มร้อน </p><p>ในละครยามค่ำนำเสนอ </p><p>คนต่างยุคพบกัน “ฉันและเธอ” </p><p>หลงละเมอยึดมั่นวันล่วงไป </p><p>  </p><p>ชีวิตเก่าจมกาลกับวันเก่า </p><p>แต่ออเจ้าก้าวหน้ามายุคใหม่ </p><p>ทั้งภาษาท่าทีนี่ยาวไกล </p><p>ยุคของใครใจยังค้างอย่างมั่นคง </p><p>  </p><p>น่าติดตาติดตามความแตกต่าง </p><p>จะลงรอยเลิกล้างกลางความหลง </p><p>ศาสนาวัฒนธรรมยังดำรง </p><p>ดูแล้วจงจ่อใจคิดใคร่ครวญ </p><p>  </p><p>ดูเพื่อความรักชาติศาสน์กษัตริย์ </p><p>ทั้งราษฏร์รัฐเคารพให้ครบถ้วน </p><p>อนุรักษ์วัฒนธรรมนำกระบวน </p><p>จึงสมควรค่าตนเป็นคนไทย </p><p>  </p><p>โสภณ เปียสนิท </p><p>7 เมษายน 2561</p>