ยามเย็นวันนี้ออกไปพรวนดินเติมปุ๋ยให้ดินเพื่อต้นไม้ที่ปลูกไว้ได้ดูดซับเอาอาหารจากดินที่ร่วนไม่แข็งข้างบ้าน  โดยใช้เสียมขุดๆเขี่ยๆดินให้ย่อยสลายเป็นผุยผงออกมาเจอเจ้าอึ่งอ่างพองตัวกลมตัวหนึ่งดูเหมือนมันขุดดินอ่อนลงไปให้มิดตัวแล้วก็อยู่นิ่ง ๆ ไม่ต่างจากกบจำศีลเลยนะ  นึกถึงตอนยังเด็กออกไปหากบตามท้องนาน้ำขังแห้งเกริกกรังที่โคลนมันแห้งแตกระแหงพอเรางัดดินตรงนั้นออกมักจะเห็นกบจำศีลอยู่ละ

พอเจ้าอึ่งอ่างมันรู้ว่าผมรู้จักมัน  มันจึงแกล้งตายไม่ไหวติงเอาเสียเลย

การที่มันทำตัวพองเหมือนกินอิ่มอย่างนี้  ทำให้ผมนึกถึงเวลาเราทานอาหารพออิ่มท้องแล้วก็ไม่อยาก  สำนวนภาษาอีสานที่เคยได้ยินมาว่าอิ่มเหมือนบักลาอิ่มข้าวหลามคือมันไม่รู้สึกอยากอีกต่อไป

พอดีเมื่อวันวานเข้าร่วมฟังท่านอธิการบดี ม. ทักษิณท่านเล่าสู่กันฟังทำนองว่า...การเรียนการสอนในทุกวันนี้เปลี่ยนไปแล้วเราจะสอนเหมือนครูยุคเก่าไม่ได้แล้วเพราะเด็กยุคใหม่เขามีวิธีการเรียนแบบใหม่แล้ว  เด็กสอบเข้าเพื่อเรียนมหาวิทยาลัยจากเดิมที่แน่นมากก็เริ่มลดลงอย่างน่าใจหาย  ถึงกับในอนาคตอันใกล้นี้ความนิยมที่จะเรียนให้จบปริญญาตรีก็จะน้อยลงไปเรื่อย ๆ คือความสนใจที่จะเรียนเพื่อเอาใบปริญญานั้นก็เปลี่ยนไป คือไม่ต้องจบ ป. ตรีก็ได้ถ้ามีหลักสูตรเรียนเร็วตรงสายงานที่อยากทำ  คือเป็นหลักสูตรระยะสั้นจบเร็วได้ทำงานเลย

หลักสูตรต่าง ๆ ที่เปิดสอนในระดับอุดมศึกษาทุกแห่งเมื่อเปิดได้จึงมีปิดได้เมื่อไร้ผู้เรียน  เมื่อได้ฟังอย่างนั้นทำให้ผมฉุกคิดว่า...นี่ละมันจะถึงจุดอิ่มตัวจะเหมือนเจ้าอึ่งอ่างพองลมที่ผมเห็นหรือไม่ไม่ทราบได้  ถ้าถึงจุดนั้นมหาวิทยาลัยอันเป็นสนามรบคงเป็นสนามร้างแล้วนักรบคือครูอาจารย์ทั้งหลายก็ได้พักรบกันเป็นทิวแถวกันละเมื่อความสนใจของผู้เรียนเดินทางมาถึงจุดอิ่มตัวเหมือนเจ้าอึ่งอ่างพองลมตัวกลมโตโดยในใจมันลึก ๆ แล้วผมไม่รู้ว่ามันอิ่มหรือมันเอียนกันแน่..?  

....................................................

สำหรับบางวิชาที่ผมสอนก็เริ่มเปลี่ยนแปลงเข้าสู่ยุคใหม่คือเปิดให้สมัครเรียนทางออนไลน์ อยู่ที่ไหนก็เรียนได้ถ้า net เข้าถึง  ฮา ๆ ขออนุญาตแสดงตัวอย่างผู้รักเรียนสมัครเรียนแล้วทดสอบตามกำหนดผ่าน ก็ปริ้นรับใบวุฒิบัตรได้เลยครับ เก็บไว้เป็นประวัติของตนได้เลย  ขอขอบคุณทุกท่านที่มีส่วนร่วมนี้.