"ความพยายามอยู่ที่ไหน..ความสำเร็จอยู่ที่นั่น" คำพูดที่ได้ยินจนเบื่อ แต่ยังใช้ได้ทุกเมื่อไม่ว่าจะทำอะไรก็ตาม..ตัวอย่างมีให้เห็นเด่นชัด ณ ช่วงเวลานี้ กับโครงการก้าวคนละก้าว..ที่พวกเรานับถือในหัวใจของ..ตูน บอดี้สแลม...
คุณตูน..ทำสำเร็จแล้ว..ด้วยความพากเพียร มานะและอดทน ทำเพื่อคนอื่น ที่เรียกว่า ส่วนรวม..วิ่งจากใต้จรดเหนือ ๒,๑๙๑ กม.สมทบทุนพัฒนาโรงพยาบาล ๑๑ แห่ง คุณตูนทำได้แล้วจริงๆ..คนทั้งประเทศชื่นชมในสิ่งที่คุณตูนทำ ร่วมบริจาคเงินได้กว่า ๑ พันล้านบาท
ผมติดตามคุณตูนวิ่ง..ทุกวัน..และทุกวันที่ทำงาน..จากต้นปีถึงปลายปีการศึกษา กว่าจะถึงสิ้นปี..ยังไม่รู้ว่าจะประสบความสำเร็จหรือไม่..?แต่ผมจะไม่หยุดก้าว เหมือนที่คุณตูน..ที่ไม่เคยหยุดความพยายาม..
คุณตูน บอดี้สแลม..เชื่อมั่นในสิ่งที่ทำ แม้จะมีอะไรมาขัดขวาง..ทั้งสภาพอากาศ สุขภาพและสิ่งแวดล้อมรอบข้าง..แต่คุณตูน..เชื่อในผลลัพธ์ที่ปลายทาง จะนำมาซึ่งแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์..สาดส่องใจให้คนไทยหลายล้านคนให้มีความสุข...
ผมก็เชื่อมั่นในทุกก้าว.ที่คุณตูนวิ่ง..และก็มั่นใจในทุกสิ่งที่ผมทำ..โดยยึดคุณตูนเป็นต้นแบบ..ไม่ท้อถอยต่อข้อจำกัดใดๆ ในการบริหารจัดการโรงเรียนขนาดเล็ก ที่ไม่อาจคาดหวังได้ไกล..แต่..ทุกวัน..ผมทำงานให้มีความสุข มีความสำเร็จเล็กๆเสมอ....
คนไทยทุกจังหวัด แฟนคลับทุกมุมเมือง..ต้อนรับคุณตูนอย่างอบอุ่น ด้วยรอยยิ้มและมิตรไมตรี..คุณตูนสะสมความสำเร็จไปเรื่อยๆ..ทุกก้าวจึงมีความหมาย จนถึงอำเภอแม่สาย..จุดหมายปลายทาง...
ผมทำอะไรไปแล้วบ้าง..ผมถามตัวเองเสมอ..ตลอด ๑๑ ปีที่ผ่านมา..ก็คิดการใหญ่เหมือนคุณตูน..แต่ก็ไม่เคยมองข้ามในจุดเล็ก แก้ปัญหาที่จุดเล็กเสมอ คือแก้ปัญหาเฉพาะหน้า ที่เป็นปัญหาการเรียนการสอน และค่อยๆพัฒนาแหล่งเรียนรู้และสิ่งแวดล้อม..ในลักษณะบูรณาการแบบ..องค์รวม..
คุณตูน..มีความพยายาม.และมีความเชื่อมั่นในความดี.. ตลอดจนมีความสุขทุกย่างก้าว..ในทุกเส้นทางของชีวิต..
ผมก็มีความสุขในการทำงาน...ได้ทำงานอย่างมีความสุขในโรงเรียนขนาดเล็ก สร้างประโยชน์ให้เกิดขึ้นกับครูและนักเรียนเสมอ..
ภาพในวันนี้..คุณตูน บอดี้สแลม ถึงจุดหมายทาง..ประสบความสำเร็จแล้ว..แต่ชีวิตของผม ยังต้องก้าว..ต่อไป ด้วยการทำวันนี้ให้ดีที่สุด ใช้ชีวิตให้เกิดคุณค่า ใช้เวลาให้มีความสุขในการบริหารจัดการ..
คุณตูน..เสียสละเพื่อคนไทยทั้งประเทศ คุณตูน..ก้าวไกลเพื่อคนไทยทั้งชาติ แล้วผมล่ะ..ทุกก้าวในโรงเรียนเล็กๆ..ทำไม?..จะคิดอะไรไม่ได้..เมื่อได้เรียนรู้จากคุณตูน และให้กำลังใจตัวเอง..ผสมผสานความพยายาม..ก็พร้อมที่จะก้าวต่อได้..ถ้าเชื่อมั่นก็ไปกันให้สุดทาง...
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๒๕ ธันวาคม ๒๕๖๐
<p>
</p> <p>
</p> <p>
</p> <p>
</p>
</strong>
เรียน อาจารย์
ชื่นชมที่อาจารย์ยังสามารถรักษาจิตวิญญาณความเป็นครูที่แท้จริงได้ในยุคปัจจุบันนี้ ช่วงนี้ และก่อนหน้านี้ หลายโรงเรียน จัดประชุมผู้ปกครอง และจัดงานศิษย์เก่า ถ้ามีโอกาสได้พิจารณา ทุกโรงเรียนมุ่งที่การหาเงิน ในรูปแบบการบริจาค และขายของ เพื่อไปสร้างตึก อาคาร (คล้ายกับวัดที่ได้เกิดประเด็น เมื่อไม่นาน คนเสื่อมศรัทธา) ผู้คน ผู้ปกครอง เริ่มเบื่อหน่าย เพราะเศรษฐกิจไม่ดี ยังต้องหาที่เรียนพิเศษ ให้ลูก เพื่อให้เรียนได้รู้เรื่อง เพราะในโรงเรียนสอนไม่รู้เรื่อง ก็มี เมื่อโรงเรียน ไม่ใช่โรงเรียนอีกต่อไป ก็ย่อมเสื่อมเป็นธรรมดา เช่นเดียวกับวัดที่ไม่ใช่วัด มุ่งเน้นกิเลสวัตถุนิยม แต่พึ่งพาทางจิตใจไม่ได้ แต่ก็ยังมีโรงเรียนที่เป็นโรงเรียน ครูที่เป็นครู วัดที่เป็นวัด พระสงฆ์ที่เป็นพระสงฆ์ ซุกซ่อนอยู่ ตามมุมหลืบในประเทศนี้ เด็กๆ ผู้คน ที่ได้สัมผัสก็นับว่าโชคดีไม่น้อยทีเดียว
ขอแสดงความนับถือ
คุณลิขิต
เรียน คุณลิขิต ที่เคารพ..
ในการเป็น "ครู" กับจิตวิญญาณและจรรยาบรรณ..ไม่ได้เป็นเรื่องยากอะไรเลย แค่ทำหน้าที่และมีความรับผิดชอบ..ละอายต่อบาป บ้างเท่านั้น ที่สำคัญที่สุด..โชคดีมากมาย ที่ได้เป็นข้าราชการ ภายใต้เบื้องยุคลบาทของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว มีบ้านอยู่ มีเงินใช้ เจ็บไข้รัฐช่วยรักษา..ครู..ทุกคน จึงควรตระหนักและตอบแทนคุณแผ่นดิน...
ขณะเดียวกัน..การทำงาน..ต้องก่อให้เกิดความสุข อย่าสร้างปัญหา อย่าสร้างความเดิือดร้อนแก่ตนเองและผู้อื่น(ชุมชน) รู้เขารู้เรา เข้าใจตนเองและต้องเข้าใจคนอื่นด้วย..การศึกษา อย่าเป็นไปเพื่อความเห็นแก่ตัว รู้จักให้..และรับ..อย่างมีคุณค่า..ครับ