โครงการสำคัญ..ที่วางแผนไว้ล่วงหน้า..และเป็นโครงการที่เป็นมงคลชีวิตผมและองค์กร..ถ้าผมจะทอดทิ้งกลางคัน มันก็คงจะไม่ใช่วิสัยผม แล้วถ้าจะเลิกล้ม ผมจะมองหน้าใครได้..แล้วจะเดินหน้าต่อไปในเรื่องอื่นๆได้อย่างไร..

นับตั้งแต่เดือนกรกฎาคม ๒๕๖๐ เป็นต้นมา..มีเรื่องราวที่ผมจดจ่อมากเป็นพิเศษ ก็คงมีเรื่องเดียวนั่นคือ..การปลูกดาวเรือง..ทุ่มเทเวลาให้เต็มที่ ปรับลดกิจกรรมโครงการทำนาในวันแม่..เก็บเกี่ยวในวันพ่อ..เพื่อใช้พื้นที่ทำนาเป็นที่เพาะดาวเรือง..

โครงการปลูกต้นดาวเรืองเพื่อเทิดพระเกียรติแด่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช..ได้รับการสนับสนุนจากเพื่อนพ้องน้องพี่..ในด้านเมล็ดพันธุ์เป็นจำนวนมาก จนทำให้ผมอุ่นใจ..แต่ก็ไม่ได้ประมาท เพราะผมรู้ตัวดีว่า..ประสบการณ์ในการปลูกไม้ดอกมีน้อยเหลือเกิน จึงศึกษาหาข้อมูลในกูเกิลและบริหารจัดการเวลา...

เวลา..ที่ตั้งใจว่า..จะให้ดาวเรืองออกดอกเหลืองอร่าม ในวันที่ ๒๕ ตุลาคม ๒๕๖๐ ..แต่เท่าที่ปลูกอยู่ก็มีหลายต้นที่ออกดอกแล้ว เป็นรุ่นแรกที่ทดลองปลูก..ในส่วนที่เอาจริง..ก็กำลังจะไปได้สวย เวลาที่เหลือ..ระหว่างทาง..คงต้องดูแลและบำรุงรักษา..อย่างใกล้ชิด เป็นผลผลิตสุดท้าย ..ที่ใส่ความคาดหวังอยู่เต็มเปี่ยม..

โครงการปลูกดาวเรือง..ของโรงเรียนบ้านหนองผือ..มีความมุ่งหวังตั้งใจที่จะแบ่งปันสู่ชุมชน ผู้ปกครอง และส่วนราชการ ตลอดจนตั้งใจแบ่งปันให้คณะที่มาเยี่ยมเยือน ให้เพื่อนๆชาวมัธยมปากเกร็ดและภาคเอกชน ที่เคยมีคุณูปการต่อโรงเรียน..

หลายคน...บอกดาวเรืองปลูกง่ายดาย ผมก็คิดเช่นนั้น แต่แท้จริงไม่ใช่เลย..ผมเกือบถอดใจอยู่ ๒ – ๓ ครั้ง..ถอนหายใจอยู่หลายครั้งหลายครา พยายามหาสาเหตุว่า..ทำไม..ไม่ได้ดั่งใจ หรือว่าผมใส่ใจไม่พอ..ต้นเดือนสิงหาคม ๒๕๖๐ ผมใจคอไม่ดีเลย..

โครงการสำคัญ..ที่วางแผนไว้ล่วงหน้า..และเป็นโครงการที่เป็นมงคลชีวิตผมและองค์กร..ถ้าผมจะทอดทิ้งกลางคัน มันก็คงจะไม่ใช่วิสัยผม แล้วถ้าจะเลิกล้ม ผมจะมองหน้าใครได้..แล้วจะเดินหน้าต่อไปในเรื่องอื่นๆได้อย่างไร..

เดือนกว่า...ผ่านมาแล้ว..วันนั้นเพาะดาวเรืองรุ่น ๒  และ ๓ ในแปลงนาไม่ขึ้นเลย ผมต้องร้อง..”คุณพระช่วย” เดินวนไปวนมาอยู่หลายวัน ดูสภาพดินท้องนาเดิมๆ ไม่มีดินปุ๋ยขุยมะพร้าว หรืออาจเป็นเพราะฝนตกน้อยและนักเรียนรดน้ำไม่ทั่วถึง...

ผมไม่นิ่งนอนใจ..ปรับเปลี่ยนวิธีด้วยการเพาะในถาดหลุมพลาสติก มากมายหลายถาด ใช้ดินจากแปลงนาผสมกับดินโรงเรียน ที่ได้จากการหมักใบไม้ ดาวเรืองพันธุ์พื้นบ้านหลากหลายสายพันธุ์ ผมจัดลงไปทุกหลุม..ผ่านไปเกือบ ๑๐ วัน..นิ่งสนิท..ไม่ขึ้นเลยแม้แต่ต้นเดียว...

ผมรีบถามครูนิรุตอีกครั้ง..ครูนิรุตยืนยันในสิ่งที่ผมลืมมาตลอด ให้ใส่ดินสำหรับเพาะเมล็ดโดยตรง มีขุยมะพร้าวผสมอยู่ด้วย ประมาณว่า ๘ ถุง ๑๐๐ บาทนั่นเอง ผมไปหาซื้อมาได้ ๒๔ ถุง..รีบลงมือเพาะทันที โดยใช้เมล็ดพันธุ์ที่เหลืออยู่และตากจนแห้งสนิท คิดว่างานนี้..ไม่น่าจะผิดพลาด.แต่.ผมคาดผิดอีกแล้ว..

สังเกตปริมาณการงอกของเมล็ดดาวเรือง ไม่ถึงร้อยละ ๕๐ ผมเริ่มท้อ..บ้างแล้ว..ปัญหาอยู่ที่ดิน หรือเมล็ด..ผมรดน้ำมากเกินไป หรือฝนตกหนักจนแฉะชื้นอยู่ตลอด..แต่ผมก็วางถาดหลุมไว้กลางแจ้ง..มีแสงแดดส่องทั้งวัน...

ผมเดินนับ..ถุงดำ..ที่เพาะชำเป็นต้นดาวเรืองแล้ว ยังได้ไม่ถึง ๔๐๐ ต้น..ผมนับวัน..ไปจนถึงวันที่ ๒๕ ตุลาคม..ถ้าภายใน ๗ – ๑๐ วันนี้..ผมยังเพาะต้นดาวเรืองไม่ได้เพิ่มเติมอย่างเป็นกอบเป็นกำ โครงการฯที่ตั้งใจทำมากมาย คงต้องล้มเลิก..เพราะสายเกินไป ที่จะไปถึงฝั่งฝัน....

และแล้ว..ผมก็โชคดี ในวันที่ผมไปขอความอนุเคราะห์ให้เทศบาลมาช่วยเตรียมงาน”วันแม่” จัดสถานที่และสิ่งแวดล้อม..ผมพบพนักงานเทศบาลกำลังเพาะดาวเรือง โดยใช้เมล็ดพันธุ์มาตรฐานที่สั่งซื้อทางไปรษณีย์..มีจำนวนไม่น้อยเหมือนกัน คงใช้งบประมาณไปไม่ใช่น้อย..

ผมบอกเล่าปัญหาเมล็ดพันธุ์ของผมให้เขาฟัง เขาบอกว่าก็ใช้เหมือนกันแต่ไม่ได้ผล..ว่าแล้ว เขาก็แบ่งปันเมล็ดพันธุ์ด้วยการใส่ถุงเล็กๆให้ผม..ผมดีใจเหมือนได้ทองคำ รีบกลับไปเพาะในถาดหลุมได้ทั้งหมด ๓ ถาด ใช้ดินปุ๋ยอย่างดีที่มีขุยมะพร้าว ครั้งนี้ไม่นำไปวางกลางแจ้งอีกแล้ว..นำไปวางไว้ในเรือนเพาะชำ ที่มีอุณหภูมิพอเหมาะพอดี..

วันแม่..ผ่านไปหลายวันแล้ว..แต่ภารกิจสำคัญยังคงอยู่..เมื่อต้นดาวเรืองเติบโตเต็มถาด ต้นอ่อนน่ารัก...พร้อมที่จะให้ผมกับนักเรียนนำลงปลูกในถุงดำ..หัวใจผมชุ่มฉ่ำขึ้นมาอีกครั้ง หลังจากแห้งผากมายาวนาน โครงการปลูกดาวเรือง..เริ่มสดใสแล้ว...

พรุ่งนี้...ผมตั้งใจว่า..ต้นที่โตมากแล้ว ผมจะหักเพื่อปักชำเพิ่ม ต้นกลางๆ ผมจะจัดวางให้เป็นระเบียบ ส่วนต้นเล็กๆ ผมจะเพิ่มดินปุ๋ยลงไป..เวลานี้ “หัวใจ”ของผมพองโตอิ่มอกอิ่มใจ อีกเดือนกว่าๆ ดาวเรืองของผมจะสว่างไสวแน่นอน...

ชยันต์  เพชรศรีจันทร์

๓  กันยายน  ๒๕๖๐