• เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ

ชุมชนโบราณถึง...โรงพยาบาลอินเตอร์

“เมื่อเราไม่พูดถึงประวัติศาสตร์ เรื่องของเรา ก็จะเลือนหายไป อีกหน่อยลูกหลานก็ไม่รู้ว่าเรามาจากไหน”

  วันนี้มีนัดพูดคุยกับปราชญ์ชาวบ้านที่เมืองปายช่วงเช้า.โดยผมได้รับการติดต่อจาก อาจารย์ ดร.ศุทธิณี จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ที่จะพานักศึกษาภูมิศาสตร์มาศึกษาดูงาน การตั้งถิ่นฐาน ของผู้คนในเมืองปาย โดยเลือก พื้นที่ ชุมชนโบราณบ้านเวียงเหนือ อ.ปาย  และ บ้านจีนยูนนานสันติชล (ในวันที่ ๓ ธ.ค.๔๙) 

ผมขับรถฝ่าสายหมอกหนายามเช้า...ที่เมืองปาย อากาศหนาวเย็นน่าดู 

ถือว่าวันนี้เป็นวันที่หนาวมากเป็นพิเศษ ผมขับรถตรงไปบ้านเวียงเหนือเพื่อไปเยี่ยมครูจัน อินทสาร ปราชญ์ชาวบ้านของคนเมืองปาย

 

ครูจัน กำลังรดน้ำต้นไม้หน้าบ้านพอดี  

ครูจัน ท่านอายุมากแล้ว แต่ยังคงแข็งแรง คล่องแคล่ว และร่าเริง  ผมไหว้ครูและแนะนำตัว... เป็นเรื่องที่แปลกมากที่ครูรู้ว่าผมเป็นใคร และอยู่ไหน ทำอะไรอยู่ ทั้งๆที่ผมไม่มีโอกาสได้มาพูดคุยกับท่านแม้เพียงครั้งเดียว  

ผมแจ้งวัตถุประสงค์ และมอบหนังสือที่ ดร. ศุทธิณี แจ้งเรื่อง การเข้ามาศึกษาเรียนรู้ของ นศ. สาขา ภูมิศาสตร์ มช. พ่อจัน มีความยินดีเป็นยิ่งนัก เมื่อทราบว่าลูกๆหลานๆสนใจเรื่องราวแต่เก่าก่อน ท่านบอกผมว่า อยากให้ลูกหลานเรียนรู้ประวัติศาสตร์มากๆเพื่อเก็บไว้เป็นบทเรียน และเรียนรู้เพื่ออยู่กับปัจจุบัน  

เราสนทนากันเรื่อง ชุมชนโบราณบ้านเวียงเหนือเล็กน้อย

พ่อจันเชื่อว่า บ้านเวียงเหนือ ตั้งและ เกิดขึ้นเมื่อปี พ.ศ.๑๘๖๐ ด้วยพื้นที่มีความอุดมสมบูรณ์ทำให้ชุมชนแห่งนี้มีลักษณะเป็นเมืองหน้าด่าน คราวใดที่เมืองพุกามยกทัพมาตีเชียงใหม่ ก็มักจะผ่านและยึดครองเป็นฐานที่มั่นทุกครั้งไป คราวใด ที่สามารถขับไล่พม่าออกไปได้ ก็ขึ้นกับอาณาจักรล้านนา  

ครูจัน เล่าให้ผมฟังเกี่ยวกับหลักฐานสิ่งก่อสร้างเก่าๆ ไม่ว่าจะเป็นคูเมือง กำแพงดินล้อมรอบ ปรากฏช่องประตู ๔ ด้านที่บ้านเวียงเหนือ และควรค่าแก่การอนุรักษ์...การถ่ายทอดภูมิความรู้เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ท้องถิ่น ปัจจุบันได้ถูกละเลยไป  

ครูจันได้หวังว่า การถ่ายทอดเรื่องเก่าๆให้กับผู้สนใจ เป็นแรงหนึ่งในการกระตุ้นให้ชุมชนและรัฐให้ความสำคัญในการฟื้นฟูชุมชนโบราณแห่งนี้...เพื่อให้เป็นที่ศึกษาเรียนรู้ในอนาคตสืบต่อไป   เมื่อเราไม่พูดถึงประวัติศาสตร์ เรื่องของเรา ก็จะเลือนหายไป อีกหน่อยลูกหลานก็ไม่รู้ว่าเรามาจากไหน

ครูจัน บอกผมก่อนที่ผมจะลากลับบ้าน   จะมีสักกี่คนที่จะสนใจเรียนรู้เกี่ยวกับเรื่องตนเอง เรียนรู้ประวัติศาสตร์ ค้นหาเสน่ห์ปายในอดีต...เพื่อตั้งเข็มทิศในอนาคต ทุกวันนี้มีแต่สนใจรายได้และการท่องเที่ยวกระแสหลัก หลงใหลได้ปลื้มกับนักท่องเที่ยวหัวแดง...จนลืมไปว่าของดีของเรามีอะไรบ้าง ?? รากของเราอยู่ตรงไหน ?? ชื่นชอบรสชาติของกาแฟจนลืมน้ำเมี้ยง (น้ำชา)  

ผมได้ข่าวว่าจะสร้างโรงพยาบาลอินเตอร์ใหญ่โตที่เมืองปาย ในขณะที่การบริการสุขภาพขั้นพื้นฐานให้คนบ้านเรายังลุ่มๆดอนๆน่าอดสู...เราทำเพื่อเอาใจนักท่องเที่ยวต่างชาติมากจนลืมคนท้องถิ่นไป    

ในฐานะคนท้องถิ่น ผมอดเป็นห่วงเยาวชนรุ่นใหม่และคนเมืองปายไม่ได้ครับ !!!!

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 63177
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 10
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (10)

อิฐเก่าเล่านิทาน......
     บางครั้งก็ถึงทางสามแพร่ง ที่แยกระหว่าง
  • คนที่อยากรู้ อยากฟัง เรื่องราวประวัติศาสตร์ของท้องถิ่น เพื่อที่จะได้รับรู้รากฐานที่แท้จริง แต่หาที่ฟังไม่ได้
  • กับอีกแยกหนึ่งของคนที่สะสมเรื่องราวในอดีตที่มีค่าต่างๆมากมาย อยากจะบอก อยากจะเล่า แต่หาคนฟังไม่ได้
     การพัฒนาด้านมหภาค คงเป็นเรื่องที่ปฏิเสธได้ยาก สักวันหนึ่งความเจริญคงต้องไปถึง แต่สิ่งที่เราควรมุ่งเน้น น่าจะเป็นความเข้มแข็งของชุมชน ที่แม้สิ่งที่เรียกว่าความศิวิไลจะมาเยือน แต่ชุมชนก็ยังคงเหนียวแน่นและรักษาความสัมพันธ์และความเข้มแข็งของชุมชนไว้ได้ตลอดไป
คิดถึงคุณเอกเสมอครับ เพียงแต่ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา ถือเป็นช่วงที่ทำงานหนักมากที่สุดช่วงหนึ่งของชีวิต วันนี้พอได้หายใจหายคอบ้าง ขอบคุณครับที่ระลึกถึง
  • เยี่ยมเลยครับ
  • ประเด็นส่วนใหญ่ที่นักศึกษาอยากรู้เป็นเรื่องอะไรบ้างครับ
  • ขอบคุณมากครับผม
  • เอาใจช่วยคนรุ่นใหม่อย่างคุณเอกให้มีพลังสำหรับการพลิกฟื้น...สืบสานตำนาน...ประวัติศาสตร์ และอดีตที่ทรงคุณค่าค่ะ
  • สัปดาห์ที่แล้วมาพี่ก็ได้มีโอกาสช่วยส่งเสริมสนับสนุน ความเป็นไทย อยู่เรื่องหนึ่ง รู้สึกภาคภูมิใจและมีความสุขใจค่ะ
  • ขอบคุณสำหรับการสร้างความดีให้แผ่นดินค่ะ
สนใจเรื่อง "วิถีชีวิต คนเมืองปาย" ค่ะ น่าทำด้วยไหมค่ะ

เรื่องเก่า หากไม่ได้เล่า ก็ลืม

หลายอย่างที่เลือนหายไปกับคนรุ่นเก่าที่ไม่ได้รับการสืบทอด

ค้นหาเสน่ห์ปายในอดีต...เพื่อตั้งเข็มทิศในอนาคต

ปายยังดีที่มีคุณเอกเป็นผู้ที่เรียนรู้สิ่งเก่าแล้วถ่ายทอด

สิ่งดีดีจะได้ดำรงอยู่นะค่ะ

เป็นกำลังใจค่ะ

ชื่นชมการทำงานและแนวคิดคุณเอกมากๆค่ะ ขอให้กำลังใจหลายๆกอง

หน้าครูจันใจดี๊ใจดี 

เมืองปาย มีอะไรที่น่าสนใจมากค่ะ

ประวัติศาสตร์ยิ่งต้องให้เยาวชนได้เรียนรู้

.......แนวคิดของอาจารย์สักวันต้องเป็นรูปธรรมที่ชัดเจนอย่างแน่นอนค่ะ.....

ผมเพิ่งกลับมาจากการประชุม คาราวานเสริมสร้างเด็ก ของกระทรวงพัฒนาสังคมฯ  คราวนี้ไป ๕ วันเต็มครับ

ห่างหาย ว่างเว้น ไปจากหน้าBlog ช่วงหนึ่ง

กลับมาพร้อมเรื่องดีๆ และความรู้สึกที่ดีๆที่เห็ฯพี่ เพื่อนในบันทึกล่าสุดของผมครับ

พี่ไมโต

คิดถึงมากครับ...เข้าใจว่างานหนักและต้องเรียนหนักด้วย ให้กำลังใจเช่นกันครับ

เรื่องเก่าๆ จากคนดั้งเดิม คงต้องหาเวทีในการแลกเปลี่ยน ให้คนรุ่นใหม่ และผู้รู้ ได้มีพื้นที่ร่วมกัน

 อาจารย์ขจิตครับ

 ดร.ศุทธิณี กับ นศ. จะมุ่งประเด็นการตั้งถิ่นฐาน และประวัติศาสตร์ท้องถิ่นบางส่วนครับ

พี่ปวีณา

นักพัฒนาคงปฏิเสธไม่ได้ว่าเราจะต้องเข้าไปเกี่ยวข้องกับทุกเรื่อง แต่ก็อยู่ในรูปแบบที่เราถนัดนะครับ บางประเด็นก็เป็นผู้ประสาน บางประเด็นที่ถนัดก็ลุยลงไปเลย บางประเด็นก็เข้าไปเรียนรู้ครับ

ให้กำลังใจนะครับผม

อาจารย์หมอนนท์

วิถีชีวิตคนเมืองปาย น่าสนใจมากครับ เพราะเรามีปัญหาใหม่ๆเรื่อยๆ เพราะ ความเจริญที่เข้ามาอย่างรวดเร็ว ทั้งปัญหาสังคม และปัญหาสุขภาพ

ผมคิดว่า เรายังต้องการนักพัฒนา นักวิชาการ ที่มาร่วมกันคิดพัฒนาท้องถิ่นอีกมากครับ

คุณกัลปังหา

เป็นงานหนึ่งที่คนเมืองปายต้องช่วยกันครับ ...ขอบคุณครับสำหรับกำลังใจและโปสการ์ดสวยๆที่ผมได้รับบ่อยๆ....ขอบคุณมากครับผม

อาจารย์มัทนา

ผมเป็นผู้ประสานครับ  หากสิ่งดีๆที่จะเกิดขึ้นกับคนท้องถิ่นที่นี่ ไม่รีรอที่จะเข้าไปร่วมครับ

ได้เรียนรู้และได้เพื่อนด้วยครับผม

พ่อจัน ใจดีจริงๆด้วยครับ

คุณ Chah

เราดีใจอย่างหนึ่งว่า มีผู้สนใจเรื่องราวต่างๆในเมืองปายมาก และเริ่มมีกลุ่มรักษ์เมืองปายเพิ่มขึ้น

ผมคิดว่าการเริ่มต้นรวมคนมีใจแบบนี้.

..น่าสนใจและกระบวนการเป็นไปตามธรรมชาติครับ

ขอบคุณครับผม

น่าดีใจนะคะที่เดี๋ยวนี้แม่ฮ่องสอนมีการพัฒนาทางด้านเทคโนโลยี แต่ก็ยังไม่ลืมวัฒนธรรม วิถีชีวิตของตนเองซึ่งเป็นเอกลักษณ์ที่โดดเด่น  หากมีโอกาสคงจะได้กลับไปเยี่ยมเมืองนอน และสัมผัสบรรยากาศแบบชาวไทยใหญ่อีกครั้งนะคะ

ตกลงว่า คุณ PuPu เป็นคนแม่ฮ่องสอนหรือเปล่าครับ!!!

วัฒนธรรม คือ รากของสังคมครับ วัฒนธรรมไม่สามารถแปลงเป็นทุนได้ หากคิดจะแปลง(เหมือนคนบางคนคิด) ล่มสลายแน่นอนครับผม

ขอบคุณครับผม คุณ pupu