ผมเพิ่งกลับมาจากการประชุม คาราวานเสริมสร้างเด็ก ของกระทรวงพัฒนาสังคมฯ  คราวนี้ไป ๕ วันเต็มครับ

ห่างหาย ว่างเว้น ไปจากหน้าBlog ช่วงหนึ่ง

กลับมาพร้อมเรื่องดีๆ และความรู้สึกที่ดีๆที่เห็ฯพี่ เพื่อนในบันทึกล่าสุดของผมครับ

พี่ไมโต

คิดถึงมากครับ...เข้าใจว่างานหนักและต้องเรียนหนักด้วย ให้กำลังใจเช่นกันครับ

เรื่องเก่าๆ จากคนดั้งเดิม คงต้องหาเวทีในการแลกเปลี่ยน ให้คนรุ่นใหม่ และผู้รู้ ได้มีพื้นที่ร่วมกัน

 อาจารย์ขจิตครับ

 ดร.ศุทธิณี กับ นศ. จะมุ่งประเด็นการตั้งถิ่นฐาน และประวัติศาสตร์ท้องถิ่นบางส่วนครับ

พี่ปวีณา

นักพัฒนาคงปฏิเสธไม่ได้ว่าเราจะต้องเข้าไปเกี่ยวข้องกับทุกเรื่อง แต่ก็อยู่ในรูปแบบที่เราถนัดนะครับ บางประเด็นก็เป็นผู้ประสาน บางประเด็นที่ถนัดก็ลุยลงไปเลย บางประเด็นก็เข้าไปเรียนรู้ครับ

ให้กำลังใจนะครับผม

อาจารย์หมอนนท์

วิถีชีวิตคนเมืองปาย น่าสนใจมากครับ เพราะเรามีปัญหาใหม่ๆเรื่อยๆ เพราะ ความเจริญที่เข้ามาอย่างรวดเร็ว ทั้งปัญหาสังคม และปัญหาสุขภาพ

ผมคิดว่า เรายังต้องการนักพัฒนา นักวิชาการ ที่มาร่วมกันคิดพัฒนาท้องถิ่นอีกมากครับ

คุณกัลปังหา

เป็นงานหนึ่งที่คนเมืองปายต้องช่วยกันครับ ...ขอบคุณครับสำหรับกำลังใจและโปสการ์ดสวยๆที่ผมได้รับบ่อยๆ....ขอบคุณมากครับผม

อาจารย์มัทนา

ผมเป็นผู้ประสานครับ  หากสิ่งดีๆที่จะเกิดขึ้นกับคนท้องถิ่นที่นี่ ไม่รีรอที่จะเข้าไปร่วมครับ

ได้เรียนรู้และได้เพื่อนด้วยครับผม

พ่อจัน ใจดีจริงๆด้วยครับ

คุณ Chah

เราดีใจอย่างหนึ่งว่า มีผู้สนใจเรื่องราวต่างๆในเมืองปายมาก และเริ่มมีกลุ่มรักษ์เมืองปายเพิ่มขึ้น

ผมคิดว่าการเริ่มต้นรวมคนมีใจแบบนี้.

..น่าสนใจและกระบวนการเป็นไปตามธรรมชาติครับ

ขอบคุณครับผม