๕๗๖. ๒ วัน...กับค่ายวิทย์..รู้สึกคิดถึงและประทับใจ..

ความรู้อยู่ทุกมุมโรงเรียน..ทีศาลา ..สนามหญ้า..ใต้ต้นไม้..และห้องประชุม มีพี่นิสิต เป็นวิทยากรพี่เลี้ยง อธิบายจากภาพสื่ออุปกรณ์ที่จับต้องได้ ให้น้องสังเกต สืบค้น และตอบคำถาม ..

ผมรู้สึกขอบคุณ..ท่านอาจารย์และนิสิต..มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กำแพงแสน..ที่มาจัดค่ายวิทยาศาสตร์ที่โรงเรียน..ถึง ๒ ปีซ้อน..ก็แสดงว่า..การบริหารจัดการให้การต้อนรับของโรงเรียน..อยู่ในเกณฑ์ดี ..นักเรียนมีความใฝ่รู้ใฝ่เรียน..

ที่สำคัญที่สุด..การตัดสินใจมาของคณะวิทยาศาสตร์..แสดงให้เห็นถึง..คณะนิสิตมีจิตอาสา..ลำบาก หรือไกลแค่ไหน..ก็ไปได้..

๒ วันที่บ้านหนองผือ..๑๓ – ๑๔ กรกฎาคม ๒๕๖๐..นักเรียนทุกชั้น..มีความสุขมาก สีหน้าแช่มชื่นตลอดเวลา..คงเป็นเพราะว่า ได้ปรับเปลี่ยนบรรยากาศแห่งการเรียนรู้..ได้เรียนกับครูนอกห้องเรียน ด้วยสื่อที่หลากหลาย น่าสนใจ..

วันแรก..แบ่งเป็นฐาน..ความรู้อยู่ทุกมุมโรงเรียน..ทีศาลา ..สนามหญ้า..ใต้ต้นไม้..และห้องประชุม มีพี่นิสิต เป็นวิทยากรพี่เลี้ยง อธิบายจากภาพสื่ออุปกรณ์ที่จับต้องได้ ให้น้องสังเกต สืบค้น และตอบคำถาม ..

น้องๆ..บ้านหนองผือ..ตื่นตาตื่นใจกับครูคนใหม่ มีวินัย ตั้งใจเรียน ให้ความร่วมมือกับการเรียนการสอน..ทำให้พี่จัดกิจกรรมราบรื่น..ตลอดรายการ...

บ่าย..พี่สอนน้องๆ..ให้เล่นกีฬา พี่ส่วนหนึ่ง..ก็เป็นจิตอาสา พัฒนาสถานที่ ทาสีที่ห้องน้ำและวาดภาพที่อาคาร..เป็นที่ระลึก..

มื้อเย็น..นิสิตพูดเหมือนกันว่า..อาหารจากฝีมือแม่ครัวโรงเรียนอร่อยมากๆ ผมคิดว่า..นิสิต..น่าจะเหนื่อยกับกิจกรรม ทำงานทุ่มเทเพื่อน้องๆ..เลยหิวมากเป็นพิเศษ..ทานอะไรก็เลยอร่อย..

เช้า..วันที่สอง...น้องๆ เล่นดนตรีให้พี่ชื่นชม ตามด้วยกายบริหารหน้าเสาธง น้องใส่เสื้อสีฟ้า..รายล้อมด้วยพี่ ในเสื้อสีม่วง..ดูสวยงามยิ่งนัก..

จากนั้น..กิจกรรมที่พี่นำมาในช่วงเช้าถึงเที่ยง..เป็นเรื่องของการทดลอง ด้วยกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ ฝึกให้น้อง สังเกต คิด และวิเคราะห์ อุปกรณ์ที่น้องชอบมากๆ คือ กล้องจุลทรรศน์..

พักกลางวัน..ผมมีโอกาสขายน้ำพริก..ฝีมือแม่ครัวโรงเรียน ใหม่ สด สะอาด ถูกหลักอนามัย มีน้ำพริกแมงดา ตาแดง และแกงป่า..กระปุกละ ๑๕ บาท มีทั้งหมด ๖๐ กระปุก..ผมขายหมดภายใน ๑๐ นาที..

เมื่อนิสิต..ทานมื้อกลางวันเสร็จแล้ว..ก็มาถึงรายการสุดท้าย ที่น้องๆรอคอย..คือกิจกรรมนันทนาการ..ร้องรำทำเพลง..ประกอบท่าทาง..

เสียงเฮฮา..รื่นเริงบันเทิงใจ ระหว่างพี่กับน้อง..เป็นเสียงและภาพที่ผมไม่ได้เห็นบ่อยนัก..จึงรู้สึกมีความสุข และนี่คือ..มนต์เสน่ห์ของกิจกรรมค่าย..ปลุกเร้าให้นักเรียนสนใจและเห็นความสำคัญ..ของการเรียนรู้ร่วมกัน..แต่ละปีมีสักวันสองวันก็เพียงพอ..

ขอขอบคุณอีกครั้ง..ที่อาจารย์และนิสิต ม.เกษตรศาสตร์ มาจัดค่ายวิทย์..ให้เราได้คิดถึง..ประทับใจในความมุ่งมั่นและเสียสละในการถ่ายทอดความรู้..

ขอส่งกำลังใจและความปรารถนาดี..ให้นิสิตทั้งหลายเหล่านี้..ได้เรียนสำเร็จ เสร็จแล้ว..ได้เป็น..”ครู” กันทุกคน...

ชยันต์  เพชรศรีจันทร์

๑๔  กรกฎาคม  ๒๕๖๐

 









บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า....จากโรงเรียนเล็ก



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

น้องๆน่ารักมาก

คิดถึงตอนไปช่วยจัดค่ายภาษาอังกฤษกับนิสิต

ขอบคุณมากๆครับ

https://www.gotoknow.org/posts...

เผลอหน่อยเดียว 4 ปีแล้ว นิสิตจบไปเป็นครูภาษาอังกฤษกันหมดแล้ว

https://www.gotoknow.org/posts...